همه آنچه خداوند از انسان می‌خواهد

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، در سوره مبارکه شعرا، آیات «وَ لا تُخْزِنِی یَوْمَ یُبْعَثُونَ یَوْمَ لا یَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیم»(87-89) دعایی است که از زبان حضرت ابراهیم(ع) بازگو شده است و روشن است که ادعیه در مکتب ناب توحید، ضمن اینکه راهی برای عرض نیاز به ساحت ربوبی هستند، حاوی فرهنگی متعالی و آموزنده‌اند.

در آیات فوق، پیامبر خدا(ص)، عدم رسوایی در قیامت را از خداوند طلب می‌کند؛ روزی که هیچ مال و فرزندى سود نمى‌دهد، مگر کسى‌که دلى پاک به سوى خدا بیاورد. 

این آیات به این حقیقت زیبا دلالت می‌کنند که در روزی که مال و ثروت سودی ندارد، مدار سعادت انسان سلامت قلب وی است. امام صادق(ع) درباره «قلب سلیم» فرموده‌اند: «الْقَلْبُ السَّلِیمُ الَّذِی یلْقَى رَبَّهُ وَ لَیسَ فِیهِ أَحَدٌ سِوَاهُ؛ قلب سلیم قلبى است که خدا را ملاقات کند، در حالى که هیچ کس جز او در آن نباشد».

برخی مفسران در بیان ویژگی «قلب سلیم» گفته‌اند قلبی است که جز یاد و مهر حق، چیز دیگری را در آن راه نیست و صاحب چنین قلبی هماهنگ با همه موجودات جهان آفرینش حرکت می‌کند. چنین قلبی میزان کامل است؛ به این معنا که نشان صحیح بودن عمل را از شفاف شدنِ خود (دل) می‏‌یابد و علامت حرام بودن آن را از تیره شدن قلب دریافت می‏‌کند.

آنچه گفته شد و همچنین روایت امام صادق(ع) که خالص گردانیدن نیت‌ها را براى خدا در هر کارى نشانه صاحب «قلب سلیم» دانسته‌اند ما را به این نقطه می‌رساند، زمانی که جهت‌گیری ما در انجام امور، به سمت حضرت حق و رضایت او باشد؛ به میزان مستقیم بودن این جهت‌گیری و عدم انحراف آن به سمت مقاصد دیگر، می‌توانیم به سلامت قلب دست یابیم.

به گفته علامه جعفری در شرح ارزشمند خود بر نهج البلاغه «آنچه آدمی می‌تواند به عنوان محصول «حیات معقول» و ارمغان وجود خویش به بارگاه خداوندی ببرد، فقط و فقط «قلب سلیم» است که باید در این دنیا برای به دست آوردن آن و ساختن آن حداکثر کوشش انجام گیرد».