کد خبر: 3970157
تاریخ انتشار: ۱۹ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۰۹:۴۱
زمزمه صحیفه جان / 26
امام سجاد(ع) می‌فرماید: خدایا خلوت و تنهایی را برای من آراسته جلوه بده تا بتوانیم در طول شبانه‌روز با تو مناجات کنم. شاید سؤال شود که چطور می‌شود در طول شبانه‌روز هم مناجات کرد. انسان باید کارها و وظایف شغلی‌اش را طوری انجام دهد که گویی با خدا معامله می‌کند و توجه‌اش همواره به اوست. این رفتار در واقع مناجات دائمی با خداست.

به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام والمسلمین کاوس روحی‌برندق، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس و از شاگردان آیت‌الله بهجت، در درس‌گفتارهای رمضانی ایکنا به شرح ادعیه زبور آل محمد(ص) در صحیفه سجادیه می‌پردازد. این جلسات در ایام ماه مبارک رمضان هر روز  در صفحه اندیشه ایکنا منتشر می‌شود. در ادامه بیست‌وششمین جلسه از این درس‌گفتار از نظر می‌گذرد؛

در این جلسه، به فقره‌ای از دعای چهل‌وهفتم صحیفه سجادیه اشاره می‌کنیم؛ حضرت(ع) فرمودند: «وَ زَيِّنْ لِيَ التَّفَرُّدَ بِمُنَاجَاتِكَ بِاللَّيْلِ وَ النَّهَارِ»؛ یعنی خدایا خلوت و تنهایی را برای من آراسته جلوه بده تا بتوانیم در طول شبانه‌روز با تو مناجات کنم. شاید سؤال شود که چطور می‌شود در طول شبانه‌روز هم مناجات کرد، چون معمولاً مناجات در جای خلوت صورت می‌گیرد.

مراد حضرت(ع) مناجات خاصی است و می‌خواهد از خدا بخواهد همزمان که در جمع حضور دارد نیز دلش با خدا باشد؛ یعنی انسان کارها و وظایف شغلی‌اش را طوری انجام دهد که گویی با خدا معامله می‌کند و رویکرد و توجهش همراه به سوی خداست. این مناجات دائمی می‌شود. امام(ع) از خدا می‌خواهد علاقه و میل به این رویه را نصیبش فرماید و دلش طوری آراسته شود که در طول شبانه‌روز با خدا خدا به صورت تنها مناجات کند که همان داشتن خلوت دل در میان جمع است.

البته ما نمی‌توانیم همواره این طور باشیم و از این‌رو، استاد ما آقای پهلوانی که از شاگردان بزرگ علامه طباطبایی بودند، می‌گفتند حداقل در ابتدای هر کاری، خدا را یاد کنیم، چون این رویه موجب می‌شود که رفته‌رفته تمام شبانه‌روز انسان در یاد خدا مستغرق شود. انسان همه‌جا هست، اما با خدا هم مناجات دارد. خدایا، خلوت دل و توجه به خودت را در تمام مدت شبانه‌روز نصیب ما بگردان.

انتهای پیام
مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
* captcha: