صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۱۷۸۶۹۵۰
تاریخ انتشار : ۱۳ خرداد ۱۳۸۸ - ۱۳:۵۶

گروه انديشه و علم: مسئله ضعف در شناخت قرآن قطعا ريشه در ممارست و مؤانست نداشتن با قرآن دارد.

آيت‌الله «عباسعلی سليمانی»، نماينده ولی فقيه در سيستان و بلوچستان و امام جمعه زاهدان در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه‌ سيستان و بلوچستان، گفت: قرآن تنها نسخه شفابخش عالم بشری و يگانه وديعه سالم مانده از ذات اقدس ربوبی برای بشريت است.
نماينده ولی فقيه درسيستان و بلوچستان افزود: مسئله ضعف در شناخت قرآن قطعا ريشه در عدم ممارست و مؤانست با قرآن دارد و هر اندازه انسان با اين نسخه شفابخش معاشرت و ممارست داشته باشد قطعا شناختنش بيشتر می‌شود.
وی خاطر نشان كرد: قرآن همانند دريای بی‌كران می‌ماند كه اگر در آن شنا و از ساحلش استفاده نكنيم قطعا هيچ شناختی از اين اقيانوس بی پايان نخواهيم داشت.
امام جمعه زاهدان بيان كرد: قرآن دريای بی‌كران معارف الهی است به هر ميزان كه انس و الفت ما بيشتر شود به همان نسبت شناخت برای ما حاصل می‌شود اما اين به معنای شناخت كامل و كمال شناخت نيست، بلكه هر كسی به اندازه بضاعت فهم خود می‌تواند از قرآن آگاهی پيدا كند.
وی تأكيد كرد: در جهان دو نوع بينش وجود دارد يك مادی گرايی، فيزيكی و ماترياليسمی و دوم بينش متافيزيكی، الهی و ارزشی است و انسان موجودی مركب از هر دو سرمايه است.
آيت‌الله سليمانی اضافه كرد: اگر انسان جنبه معنوی را خاموش و يا كمرنگ كند و فقط غوطه ور در بعد مادی شود قطعا قرآن كه يك كتاب كامل و مرتبط با تغذيه روح و روان است فاصله فكری عجيبی از انسان پيدا می‌كند.
وی اظهار كرد: در اسلام دستوری وجود دارد كه در واقع دستور جمعی است و آن هم بحث نظارت عمومی در دو پايه امر به خوبی و نهی از بدی‌هاست و لذا با اين دو اصل می‌توان تضمينی بر اجرای خوبی‌ها و به انزوار رساندن بدی‌ها داشت.
امام جمعه زاهدان گفت: اگر جامعه به اين دو اصل و دستور عمل نكنند و بی‌تفاوت بماند به تدريج جامعه را فساد و تباهی فرا خواهد گرفت اما اگر افراد و آحاد جامعه در احيای اين دو فريضه احساس وظيفه سنگين داشته باشند فرصت برای ميدان داری باطل و منزوی شدن حق فراهم نمی‌شود.
وی در پايان افزود: اگر مسائل دينی در جامعه رونق خاصی پيدا می‌كند به بركت احيای اين دو فريضه يعنی امر به معروف و نهی از منكر است.