صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۱۲۳۴۱۲۹
تاریخ انتشار : ۰۷ خرداد ۱۳۹۲ - ۰۸:۵۳
بررسی دلايل غيرمجاز بودن چاپ قرآن‌های فارسی/14 حجت‌الاسلام نقويان

كارشناس دينی كشورمان درباره چاپ قرآن فارسی اظهار كرد نكته بسيار مهم در اين ميان آنكه متن عربی و اصلی دارای فخامت و بزرگی و علو مقام سخن خداوند و وحی‌ الهی است؛ ترجمه در كنار متن مثل سايه است.


گروه ادب: كارشناس دينی كشورمان درباره چاپ قرآن فارسی اظهار كرد: نكته بسيار مهم در اين ميان آنكه متن عربی و اصلی دارای فخامت و بزرگی و علو مقام سخن خداوند و وحی‌ الهی است؛ ترجمه در كنار متن مثل سايه است.







حجت‌الاسلام و المسلمين ناصر نقويان، كارشناس دينی

حجت‌الاسلام و‌ المسلمين ناصر نقويان، كارشناس دينی كشورمان در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، با تقبيح چاپ قرآن فارسی به بررسی و تشريح خطرات چاپ و توزيع قرآن فارسی بدون متن عربی پرداخت.


وی با بيان اينكه هيچ عاقلی به اين موضوع روی خوش نشان نمی‌دهد، اظهار كرد: متن آيات بايد در قرآن باشد و ترجمه كلام وحی در كنار آن قرار بگيرد. ترجمه متصل به متن اصلی است. شما متن را كه از ترجمه بگيريد، انگار كه اصل را از موضوع خارج كرده‌ايد.


حجت‌الاسلام نقويان ادامه داد: ترجمه در كنار متن مثل سايه است. هنگامی كه متن از آن جدا شود، ديگر سايه‌ای باقی نمی‌ماند. متن قرآن اصل و الباقی سايه آن می‌شود. گاه از گوشه و كنار هم می‌شنويم كه عده‌ای دارند اين وسوسه را ترويج می‌كنند كه ما كه زبان مادری‌مان فارسی است و عربی هم نمی‌دانيم، پس تنها از ترجمه قرآن كريم استفاده كنيم.


اين كارشناس علوم مذهبی در ادامه افزود: اشكالی ندارد قرآن را تهيه كنيد و تنها ترجمه آن را بخوانيد، ترجمه كه در كنار متن اصلی باشد ايرادی ندارد؛ همچنين قرآن‌هايی كه در كشور ما چاپ می‌شود اغلب ترجمه هم دارند.


وی ادامه داد: نكته بسيار مهم در اين ميان آنكه متن عربی و اصلی دارای فخامت و بزرگی و علو مقام سخن خداوند و وحی‌ الهی است. فرض كنيد كسی شعر حافظ را ترجمه كند و آن را ملاك قرار دهد، متن ارائه شده از اشعار، ديگر شعر حافظ نيست. حتی موضوعی مطرح است كه متن قرآن به هيچ وجه ترجمه‌پذير نيست و هر ترجمه‌ای هر قدر دقيق هم باشد، خود به نوعی تفسير محسوب می‌شود.