نماز؛ تبیینی از سلامت جسمی انسان در کسب کامیابی

گروه اجتماعی: نماز خواندن تنها غذای روح انسان نيست، بلكه جسم انسان‌ها را نيز تقويت می‌كند و آنها را در مبارزه با مشكلات روزمره ياری می‌دهد، اقامه نماز، تبیینی از سلامت جسمی انسان در کسب کامیابی است.

حجت‌الاسلام و المسلمين سيدعلی حسينی، رئيس اداره امور قرآن، نماز و عترت اداره‌كل آموزش و پرورش خراسان جنوبی در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، با اشاره به اينكه برخی از كارشناسان معتقدند نماز خواندن تنها غذای روح انسان نيست، بلكه جسم انسان‌ها را نيز تقويت می‌كند و آنها را در مبارزه با مشكلات روزمره ياری می‌دهد، گفت: وقتی چشم‌ها در حالت نماز ثابت می‌ماند جريان فكر هم خود به خود آرام شده و در نتيجه تمركز فكر افزايش می‌يابد.

وی ادامه داد: ثابت ماندن چشم باعث بهبود ضعف و نواقصی مانند نزديك‌بينی می‌شود و به لحاظ روانی اين حالت باعث افزايش مقاومت تعصبی فرد شده و بی‌خوابی و افكار ناآرام را از انسان دور می‌كند.

رئيس اداره امور قرآن، نماز و عترت اداره‌كل آموزش و پرورش خراسان جنوبی با اشاره به اينكه ايستادن در حالت نماز باعث تقويت حالت تعادلی بدن شده و قسمت مركزی مخچه كه محل كنترل اعمال و حركات ارادی است را تقويت می‌كند، اظهار كرد: اين عمل باعث می‌شود فرد با صرف كمترين نيرو و انرژی به انجام صحيح حركات بعدی بپردازد، نماز قسمت فوقانی بدن را پرورش داده و ستون مهره‌ها را تقويت كرده و آن را در حالت مستقيم نگاه می‌دارد، تقويت احشا و ماهيچه‌های شكم، حفظ سلامت دستگاه گوارش و رفع يبوست مزمن سوء‌هاضمه و بی‌اشتهايی از ديگر خواص نماز خواندن و ركوع در نماز است.

حجت‌الاسلام حسينی ادامه داد: كارشناسان می‌گويند در حالت ركوع ماهيچه‌های اطراف ستون مهره‌ها منبسط می‌شود كه در متعادل و آرام كردن سمپاتيك مؤثر است، مدت زمان خواندن ذكر ركوع نيز باعث تقويت عضلات صورت و گردن ساق پا و ران‌ها می‌شود و به اين ترتيب به جريان خون در قسمت‌های مختلف بدن سرعت می‌بخشد.

وی با اشاره به فرمان وضو كه در آيه شش سوره مباكه مائده «یَا أَیُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا قُمْتُمْ إِلَی الصَّلاةِ فاغْسِلُواْ وُجُوهَكُمْ وَأَیْدِیَكُمْ إِلَی الْمَرَافِقِ وَامْسَحُواْ بِرُؤُوسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ إِلَی الْكَعْبَينِ وَإِن كُنتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُواْ وَ......، ای كسانی كه ايمان آورده‌ايد، چون به نماز برخاستيد، صورت و دست‌هایتان را تا آرنج بشوييد و سر و پاهایتان را تا قوزك مسح كنيد و اگر جنب بوديد خود را پاك سازيد» صادر شده است، به سادگی و صراحت امر به شستشوی دستان می‌كند و ۱۴ قرن پيش با بيان دستوری درباره نماز، پيام‌آور نكته‌ای می‌شود كه علم بشری در آستانه قرن ۲۱ به اهميت بيش از پيش آن، دست يافته است.

رئيس اداره امور قرآن، نماز و عترت اداره‌كل آموزش و پرورش خراسان جنوبی با اشاره به اينكه مقارنت اوقات نماز با سه وعده معمول غذايی(صبحانه، نهار و شام) يا حتی وعده‌های غذا هنگام روزه‌داری(سحر و افطار) سبب می‌شود كه شخص نمازگزار، موقع انجام وضو(كه معمولاً متعاقب اجابت مزاج نيز هست) خود به خود به شستشوی دست‌ها بپردازد و هرگونه عامل بيماری‌زای عفونی را از دست‌های خويش بزدايد، تأكيد كرد: در نتيجه در اين حالت موقع صرف غذا، هيچ عامل عفونی ناشی از دست‌های آلوده موفق به ايجاد بيماری در بدن او نشود.