گروه هنر: تشخيص مديران هنری از اهميت زيادی برخوردار است، مدير هنری آگاه تفاوت بارزی ميان برگزاری يك نمايشگاه در راهروی سفارت با برگزاری همان نمايشگاه در يك گالری درجه يك قائل میشود و مسلما عملكرد متفاوتی خواهد داشت.
قباد شيوا، هنرمند گرافيست كه انجمن بينالمللی طراحان گرافيك (AGI) او را به عنوان يكی از ۱۲ طراح گرافيك برتر جهان معرفی كرده در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) در مورد عملكرد معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت دهم اظهار كرد: به عقيده من وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نتوانسته در حوزه هنرهای تجسمی وظايف و مسئوليتهای خود را به نحو مطلوب اجرا كند.
وی افزود: با توجه به محدوديت هنرمندان تجسمی در سطح كشور انتظار میرود به اين هنرمندان به ميزان بيشتری بها داده شود و برای فعالتر شدن آنها امكانات بيشتری در اختيار آنها گذاشته شود. اين روند مستلزم اين است كه بودجه بيشتری به اين حوزه اختصاص داده شود.
اين هنرمند مطرح حوزه پوستر و گرافيك تاكيد كرد: فعاليتهای انجام شده در اين حوزه ناقص بوده، در حالی كه اگر ارزش آثار هنری توسط مديران و مسئولان تشخيص داده شود، طبيعتا توجه بيشتری به اين حوزه خواهد شد و حمايتهای موثرتری از آن صورت خواهد گرفت. به نظر من حوزه هنرهای تجسمی بايد از سايه ديدگاه سياسی خارج شود تا هنرمندان آزادانه به فعاليت بپردازند.
وی به يكی از مواردی كه به خاطر آن به وزارت ارشاد رجوع كرده، اشاره كرد و گفت: نزديك به دو سال پيش، به مناسبت برگزاری جشنواره تئاتر فجر، گروهی از كانادا به ايران آمده بودند كه پس از مشاهده آثار من از من دعوت كردند كه آثار خود را با موضوع پوسترهای تئاتر در يگ گالری در شهر كالگری به نمايش بگذارم.
شيوا ادامه داد: در جلسهای كه با اين گروه داشتم عنوان كردم كه تنها من نيستم كه آثاری در اين سطح طراحی كردهام و عدهای از همكارانم را به عنوان طراحان پوستر تئاتر در سطح عالی به آنها معرفی كردم. از آنها اجازه خواستم كه آن نمايشگاه به جای نمايشگاه فردی، به شكل نمايشگاه گروهی برگزار شود. گروه كانادايی از پيشنهاد من استقبال خوبی كردند، در ادامه اين تعامل نقشه گالری و اطلاعات لازم و شرايط خود را برای من ارسال كردند.
وی تصريح كرد: من اطلاعات دريافتی را به معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بردم و گفتم كه شرايط فراهم شده است تا ما نمايشگاه پوسترهای تئاتر ايران را در يك گالری درجه يك در يك شهر هنری همزمان با يك فستيوال بزرگ تئاتر برگزار كنيم، پس از همه اين رفتو آمدها به من پاسخ دادند كه برای اين كار بودجه نداريم، در صورتی كه اهميت اين قضيه خيلی زياد بود. البته اعلام كردند كه هزينه رفت و آمد من را تقبل میكنند اما من به آنها گفتم كه گروه كانادايی همه هزينهها را برعهده گرفتهاند و من برای بيمه و هزينه حمل و نقل آثار هنرمندان پيگير بودجه هستم.
شيوا در پايان خاطرنشان كرد: به نظر میآيد تشخيص مديران هنری در اين قضيه از اهميت زيادی برخوردار است، مدير هنری آگاه تفاوت بارزی ميان برگزاری يك نمايشگاه در راهروی سفارت با برگزاری همان نمايشگاه در يك گالری درجه يك قائل میشود و مسلما عملكرد متفاوتی خواهد داشت.