گروه اجتماعی: پژوهشگر تاريخ اسلام با بیان اینکه اسلام دين آزادی است، ولی با آزادی كه از روی هوا و هوس باشد مخالف است، گفت: هر فردی در اسلام آزادیهايی دارد، ولی حق ندارد، هرگونه فعل و رفتاری را انجام دهد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه قم، حجتالاسلام والمسلمين محمدجعفر طبسی، پژوهشگر تاريخ اسلام روز سهشنبه، اول تيرماه در نهمين جلسه از دوره كوتاه مدت امام حسنشناسی(ع) در جمع طلاب و اقشار مختلف مردم در شبستان نجمه خاتون حرم مطهر حضرت معصومه(س) گفت: اسلام دين آزادی است، ولی با آزادی كه از روی هوا و هوس باشد مخالف است؛ هر فردی در اسلام آزادیهايی دارد، ولی حق ندارد، هرگونه خواست رفتار كند، در اسلام وقتی افراد به بلوغ میرسند، مكلف بوده و بايد وظيفه شرعی خود را انجام دهند.
استاد حوزه و دانشگاه در ادامه با تأكيد بر اينکه فرد بايد در زندگی همواره صبر پيشه كند، اظهار كرد: صبر در اسلام به سه نوع است، صبر بر بلا، صبر بر گناه و صبر بر طاعت زیرا تقوا مركب صبر برای انجام طاعت الهی و ترك معاصی است.
وی افزود: صبر بر معصيت اين است كه اگر فردی در معرض گناه قرار گرفت، خود را حفظ كرده و گرفتار خطا و اشتباه نشود، صبر بر بلا نيز در حقيقت يك نوع صبر بر گناه است، چرا كه وقتی فردی گرفتار بلا میشود، بايد صبر كرده و به درگاه خدا از قضا و قدر شكوه نكرده و اظهار نارضايتی نكند.
طبسی با اشاره به بخشش امام حسن(ع) گفت: در تاريخ نقل شده، كه روزی يكی از غلامان امام حسن مجتبی(ع) كار اشتباهی كرد، امام نيز میخواستند، او را تنبيه كنند، ولی غلام وقتی يك آيه از قرآن را برای ايشان خواند، افزونبر اينكه او را تنبيه نكرد، بلكه غلام را آزاد كردند.
وی تصريح كرد: در دوران امام حسن(ع) طايفه بنیاميه به ايشان و اميرمؤمنان(ع) بسيار دشنام میدادند، ولی ايشان برای حفظ اسلام و جان شيعيان خود سكوت كرده و بردباری، شكيبایی و حلم را پيشه كرده بودند، تا آسيبی از سوی اين طايفه ناپاك به اسلام و شيعيان نرسد و اين نهايت بردباری و صبر يك نفر را نشان میدهد.
پژوهشگر تاريخ اسلام با بيان اينكه معاويه با تبليغات سوء فضای شام را ضد اهل بيت(ع) كرده بود، گفت: معاويه به گونهای در شام از ائمه(ع) بدگويی كرده بود كه مردم شام بغض اين خاندان پاك را به دل گرفته بوده و از دادن هيچ دشنامی نسبت به اين بزرگواران دريغ نمیكردند.
وی تأكيد كرد: حتی در تاريخ نقل شده مردی از شام به شهر مدينه آمد و وقتی امام مجتبی(ع) را ديد، شروع به دشنام دادن نسبت به اين بزرگوار كرد، اين امام همام نيز با نهايت صبر و بردباری خويش از اين مرد شام پذيرايی كرده و حتی مقداری به او پول دادند و اين رفتار ايشان سبب شد كه اين مرد شام از دوستداران اهل بيت(ع) شود.
استاد حوزه و دانشگاه با تأكيد بر اينكه امام حسن(ع) در راه خدا، عبدهای زيادی را آزاد كردند، اظهار كرد: در تاريخ نقل شده روزی يكی از كنيزان امام مجتبی(ع) به ايشان يك شيشه عطر دادند، ايشان نيز برای جبران محبت اين كنيز، او را در راه خدا آزاد كردند.
وی افزود: امام حسن(ع) احدی را از درب خانه خود دست خالی روانه نمیكردند و حتی يكبار نشد كه به فردی بگويند نمیتوانند، كمكش كنند، از اينرو به ايشان كريم اهل بيت(ع) میگفتند.
حجتالاسلام طبسی با بيان اينكه امام حسن(ع) در تقوا بیمانند بودند، ابراز كرد: در تاريخ آمده وقتی امام مجتبی(ع) میخواستند برای نماز خواندن وضو بگيرند، رنگ چهره مباركشان به سبب خوف از خدا تغيير كرده و اعضای بدنشان به لرزه میافتاد.
وی در پايان گفت: اين امام همام وقتی قرآن میخواندند، رنگ چهرشان تغيير میكرد و پس از نماز صبح تا طلوع آفتاب به ذكر خدا مشغول بوده و هيچگاه در بينالطلوعين مسائل مادی و دنيوی را بيان نمیكردند.