گروه حوزههای علميه: از بين تمام امتيازات و ويژگیهای برتر حضرت علی(ع) خصلت بندگی و عبوديت و سپس منش عدالتمحوری و مهر و محبٌت به تمام شهروندان و عدم تبعيض نسبت به گروهها باعث ماندگاری ايشان شده است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) حجتالاسلام والمسلمين مهدی اسماعيلی، مدير گروه حديث پژوهشكده باقرالعلوم (ع) هفتم مرداد ماه در گفتوگو با خبرنگاران گفت: گويا دست تقدير و قضای الهی اين چنين رقم زده است كه شبهای استثنايی يك سال در ماهی به نام ماه مبارك رمضان قرار گيرد، شبهايی كه مؤمنان برای تحقق و امضای در خواستههايشان از جمله بهبود زندگی و يا تجديد آن بر اساس ارزشهای معنوی و نيز تاييدیٌه گرفتن از خالق هستی، با همه همٌت و توان از استراحت، چشم پوشی میكنند و با دستهايی خالی از تمام سرمايههای مادی و با ريختن اشكهای ندامت و پشيمانی، نگاهشان را به مظهر لطف و رحمت و بخشش و مهربانی میدوزند تا در ادامه مسير مدد او را تضمين كنند.
وی ادامه داد: وقايع اتٌفاقیٌة در اين سه شب حكايت از جايگاه بلند و ارزشهای معنوی و استثنايی آن دارد، زيرا قرآن و آخرين كتاب آسمانی در يكی از شبهای مورد گفتگوی ما نازل شده است.- آنٌا انزلناه فی ليلة القدر- شهر رمضان الذی انزل فيه القرآن- ضربت خوردن و شهادت امير المؤمنين علی (ع)، (مردی از تبار عرشيان و مايه فخر و مباهات ملكوتيان) در اين شبها نيز بر عظمت و قداست آن افزوده است، شخصی كه هم خودش در تاريخ ماندگار شد و هم رهبری ظاهری و حكومت نزديك به پنج ساله اش كه آرزوی هر آزاده و ستمديده در جهان است، سمبل و نمونه ای عالی از رهبری سياسی معرٌفی شده است.
اين مدير پژوهشی با مطرح ساختن سؤالهای متعدد خاطرنشان كرد: سرٌ اين جاودانگی چيست و در كجاست؟ آيا در شخصیٌت روحانی و معنوی اوست؟ آری، او پس از رسول خدا (ص) والاترين انسان و كاملترين مسلمان است. آيا در عبادتها و نيايشها و بندگی خالصانه اوست؟ آری، او در مقام بندگی و اطاعت سرآمد است.
وی در ادامه گفت: آيا عظمت و بزرگی اميرالمؤمنين علی (ع) در علم و دانش اوست؟ آری، او خزانه علوم و دانش الهی پيامبر اكرم (ص) است. آيا جاودانگی او در حكومت و رهبری سياسی اوست؟ آری، زيرا او به گواهی تاريخ، عادل ترين حاكم بود، عدلی كه با گذشت قرنها، بشر ستمديده در آرزوی ديدن آن است.
حجتالاسلام والمسلمين اسماعيلی بيان كرد: ولی با همه اين تعريفها و وارستگیها كشف راز و رمز ماندگاری و جاودانگی امير مؤمنان علی (ع) نكتهای است كه ذهن بسياری از مريدان و علاقهمندان به او را مشغول كرده است.
اين محقق و پژوهشگر حوزوی با اشاره به امتيازات حضرت امير (ع) تصريح كرد: از بين تمام امتيازات و ويژگیهای برتر آن حضرت، خصلت بندگی و عبوديت و سپس منش عدالت محوری و مهر و محبٌت به تمام شهروندان و عدم تبعيض نسبت به گروهها و طبقات فرهنگی و قومی و اقتصادی و تعامل نيكو با مخالفان فكری و سياسی رمزهای اساسی در زندگی جاويد و حضور هميشه در فكر و انديشه و زندگی معتقدان به اوست.
وی تأكيد كرد: حضرت امير (ع) به فرماندارش در مصر نيز روش اداره زندگی سياسی و اجتماعی مردم را چنين فرمان داد: (وأشعر قلبك الرحمة للرعیٌة والمحبٌة لهم و اللطف بهم ولاتكوننٌ عليه سبعا ضاريا تغتنم اكلهم فانٌهم صنفان امٌا اخ لك فی الدين او نظير لك فی الخلق) نهج البلاغة نامه 53. قلبت بايد كانون عشقورزی به مردم باشد و با آنان مهربان باشی و چونان گرگ درٌنده به جانشان نيفتی زيرا اين مردم يا با تو در دين اشتراك دارند و يا در انسانيت.
وی افزود: اميرالمؤمنين در سخنی حكيمانه، عبادتكنندگان را به سه گروه مشخص تقسيم میكند و میفرمايد: (انٌ قوما عبدوا الله رغبة فتلك عبادة التجٌار) گروهی از مردم بندگی و عبادت را نوعی داد و ستد می دانند و با خدا وارد معامله می شوند؛ يعنی از اين كار به عنوان ابزار و وسيله كسب درآمد و به دست آوردن منفعت، اعم از دنيوی و يا اخروی، مثل بهشتی شدن استفاده می كنند. (و انٌ قوما عبدوا الله رهبة فتلك عبادة العبيد) گروهی از ترس و وحشت و برای جلوگيری از فرو افتادن در آتش خشم و غضب خداوند او را عبادت می كنند؛ كه اين نيز عبادتی بی ارزش و از نوع ترس آدمهای ضعيف از قوی است. (وانٌ قوما عبدوا الله شكرا فتلك عبادة الاحرار) گروهی ديگر عبادتشان سپاسگزاری از خداوند در برابر نعمتهای فراوانی است كه به آنان عنايت فرموده است. – نهج البلاغه حكمت 237.
مدير گروه حديث پژوهشكده در ادامه اظهار داشت: گويا قسمت سوٌم از اين سخن حكيمانه شرح حال آزادمردانی رهاشده از همه قيود و بندها است كه میتوانند عبادتی بی پيرايه و بدون منفعت و خالصانه داشته باشند كه او خودش مصداق روشن و برتر اين ميدان است.
اسماعيلی با گفتن اينكه حضرت امير خود جزء گروه سوم است افزود: علی در عبادت آن گونه در اوج قرار دارد كه دشمنانش حتٌی نتوانستهاند در برابر آن جبههگيری كنند.
وی با برشمردن عامل دوم ماندگاری حضرت در تاريخ ادامه داد: عامل و رمز دوٌم جاودانگی آن حضرت، اجرای عدالت و حفظ حقوق فردی و اجتماعی در دوران حكومت پنج ساله بود، نگاه آن حضرت به كرسی قدرت و اداره زندگی سياسی و اجتماعی افراد جامعه نگاهی تحقيرآميز است، و برای آن ارزشی قايل نيست مگر با يك شرط و آن اداره جامعه بر اساس و ميزان عقل و حق كه نتيجه آن همان عدالت است.
اين مدير پژوهشی افزود: پيوند و اتصال اين دو وصف را میتوانيم در توصيه و سفارش به فرزندش حضرت مجتبی (ع) مشاهده كنيم آنجا كه فرمود: (يا بنی، اوصيك بتقوی الله فی الغنی والفقر...و بالعدل علی الصديق و العدو،،..) – بحار ج 77ص 238 ح 1- . فرزندم در دارايی و نداری خدا را در نظر داشته باش ... و با دوست و دشمنت به عدالت و انصاف رفتار كن.
اسماعيلی در پايان پس از نتيجهگيری از سخنان خود گفت: انسانی كه از صافيهای الهی عبور كند و به مقام عبوديت خالصانه برسد، يقينا دروغ نمیگويد و دست به حقوق ديگران نمیگشايد و بر سفره عدالت مینشيند. بندگی خالصانه و متواضعانه، انسان را از كژیها و انحرافها دور و توفيق خوب بودن و درست كاربودن را در وی تقويت میكند و اين چنين بود كه علی (ع) در تاريخ ماند و هر روز نياز به او محسوستر میشود.