به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، سر صحبت را با گفتن «زيارت قبول» باز كردم. گونههای خيسش نشان میداد كه از عمق وجود حرفهای دلش را برای آقا بيان كرده است. اهل تهران بود و میگفت كه به همراه خانواده به مشهد و حرم امام رضا(ع) مشرف شده است. به گفته خودش هرسال، به همراه خانواده چندينبار برای زيارت به مشهد میآيد.
وی علت انتخاب مشهد را برای زيارت چنين گفت: برای ادای عهد. من با آقا عهدی دارم و زمانی كه به زيارت میآيم، پيمانم را در جهت پيروی و تبعيت از ايشان تازه میكنم.
وی بيان كرد: خدا در آيات قرآن فرموده است كه برای ارتباط با من وسيله قرار دهيد. از همه مهمتر اين است كه شخصی به نام امام رضا(ع) را به عنوان واسطه بين خود و خدا قرار میدهم.
اين زائر آستان رضوی در پاسخ به اين پرسش كه «فكر میكنيد، زيارت چه تغييراتی به لحاظ روحی در زندگيتان ايجاد كرده است؟»، گفت: من هرچه دارم، از امام رضا(ع) دارم. تاكنون هر حاجتی از ايشان داشتم، حتی حاجاتی كه اصلاً انتظار برآورده شدنش را نداشتم؛ برآورده كردهاند. من بدهكار امام رضا(ع) هستم.
وی ادامه داد: هنگام گرفتاری و مشكلات، بيشتر به امام رضا(ع) و امام زمان(عج) متوسل شويد، همچنين برخی از امامزادهها همانند حضرت عبدالعظيم(ع) احترام خاصی قائلم و با ذكر و زيارت به آنها متوسل میشوم.
اين زائر دلسوخته رضوی در پاسخ به اين پرسش كه «در لحظه خداحافظی چه چيزی از امام رضا(ع) میخواهيد؟»، بيان كرد: هميشه از ايشان خواستهام، من را به حرمشان دعوت كنند. دعوتی زود، مستمر و با معرفت. در هنگام بازگشت و دلتنگی حرم بيشتر دلم برای صحن گوهرشاد و پنجره فولاد تنگ میشود.
وی عنوان كرد: وقتی به حرم میآيم اگر با خانواده به حرم بيايم، ابتدا پنجره فولاد را انتخاب میكنم؛ اما اگر تنها باشم، در ابتدا وارد صحن گوهرشاد میشوم و پس از خواندن زيارتنامه در مقابل آقا، برای درد و دل به قسمت بالای سر حضرت میروم.
اين زائر يادآور شد: امام رضا(ع) در يك كلمه پناه مريدان هستند. در هنگام شنيدن شعر آمدهام ای شاه پناهم بده، در يك لحظه احساس میكنم در حرم هستم و اين بسيار برايم لذت بخش است. فكر میكنم اگر تنها باشم، نمیتوانم سيل گريههايم را كنترل كنم.