حجتالاسلام سجاد دينپرستی صالح، پژوهشگر علوم قرآنی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآنی(ايكنا) شعبه آذربايجان غربی خاطرنشان كرد: در تربيت حافظان قرآنی بايد اين برنامهها با روانشناسی رشد كودكان هماهنگی و همسويی داشته باشد و اقتضائات قرآنی در اين برنامهها ملاحظه شود، در اين راستا برنامههای حفظ قرآن از زمان خردسالی كودكان آغاز شود و در اين زمينه دقت شود كه حفظ كدام قسمتهای قرآن برای خردسالان مفيدتر است.
وی تأكيد كرد: برنامه حفظی كه در قرآن كريم و روايات اسلامی بر آن توصيه و تأكيد دارند حفظ مفاهيم و مضامين قرآنی و نه حفظ صرف الفاظ و كلمات است.
این پژوهشگر علوم قرآنی عنوان کرد: شايد حفظ قرآن به شكل مصطلح و بهصورت عمومی مصلحت نباشد و در اين راستا مقام معظم رهبری تأكيد كردهاند كه يك عده افرادی وجود داشته باشند كه در انتقال مفاهيم و معارف قرآنی بتوانند نقش بيشتری را در جامعه ايفا كنند.
حجتالاسلام دينپرستی صالح تأكيد كرد: انس با قرآن در معنای حقيقی كلمه اتفاق میافتد و قرآنآموز بايد در ابتدا با مفاهيم و معارف قرآنی آشنا شود.
پژوهشگر قرآنی افزود: برای رواج فعاليتهای قرآنی میتوان از افراد آشنا با تفسير بهره برد تا بتوانند معارف كاربردی را در جامعه تدوين كرده و سپس آن را براساس الگوهای سياسی و مديريتی در جامعه پياده كنند.
وی تأكيد كرد: در آن صورت مردم زيبايیها و حلاوت قرآن را چشيده و اطمينان حاصل میكنند كه حلال تمامی مشكلات عمل به قرآن و گرايش به آن است.
پژوهشگر قرآنی ابراز كرد: اما اگر در برنامههای انس با قرآن، قاری به تلاوت آيات الهی بپردازد و جمعی تنها به گوش دادن اكتفا كنند و معانی آن را متوجه نشوند شايد سود و منفعت چندانی نداشته باشد.