صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۱۲۸۹۶۱۷
تاریخ انتشار : ۲۶ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۵:۱۸

مراسم بزرگداشت امام هشتم شيعيان علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) روز دوشنبه، 25 شهريورماه، به همت رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در رم پایتخت ایتالیا برگزار شد.



به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) شعبه اروپا، این مراسم با حضور ايرانيان مقيم رم و كاركنان ارگان‌های دولتی و خانواده‌های آنها در مجتمع آموزشی شهيد باهنر واقع در شهر رم برپا شد.


اين برنامه ابتدا با تلاوت آياتی از كلام‌الله مجيد آغاز شد و با مولودی‌خوانی و قرائت اشعاری در وصف آن‌حضرت(ع) ادامه پیدا کرد.


سپس، حجت‌الاسلام والمسلمين محمدطاهر ربانی، سفير جمهوری اسلامی ایران در واتيكان، ضمن تبريك به عاشقان آن حضرت با اشاره به ويژگی‌های آن امام همام گفت: امام رضا(ع) همانند نياكان وارسته‌‏اش از مقام علمى والایى برخوردار بود تا آن‌جا كه وی را«عالم آل محمد(ص) » لقب دادند.


وی در ادامه افزود، امام موسى‌بن جعفر(ع)، به فرزندانش مى‌فرمود، برادرتان، على‌بن‌موسى، داناى خاندان پيامبر(ص) است نيازها و پرسش‌هاى دينى خود را از وى فرا گيريد و آنچه را به شما تعليم داد به خاطر بسپاريد، بارها پدرم امام صادق(ع)‏ به من فرمود:«داناى خاندان پيامبر(ص) در نسل تو است و اى كاش من او را درك كرده و می‌ديدم.»


سفير ایران در واتيكان، سپس با اشاره به جنبه‌های تاريخی زندگی امام هشتم(ع) گفت: مدت امامت امام هشتم در حدود بيست سال بود كه می‌توان آن را به سه بخش جداگانه تقسيم كرد، ده سال اول امامت آن‌حضرت، كه همزمان بود با زمامداری هارون، پنج سال بعد از‌ آن كه مقارن با خلافت امين بود، پنج سال آخر امامت آن بزرگوار كه مصادف با خلافت مأمون و تسلط او بر قلمرو اسلامی آن روز بود.


حجت الاسلام والمسلمين ربانی، در پايان سخنان خود با اشاره به علل فراخوانی و جلب امام رضا(ع) از مدينه به مرو توسط مأمون اظهار کرد: مأمون از اين اقدام خود دنبال اهداف خاصی بود و با اين عمل می‌خواست بر برخی از مشكلات حكومتش نظير مشروعيت خلافت بنی‌عباس در صورت پذيرش ولايتعهدی از سوی امام، تحت كنترل داشتن امام رضا(ع)، فرو نشاندن انقلابات و شو‌رش‌های علويان فائق آيد.