آيتالله يعقوب جعفری، مفسر قرآن مجيد و استاد حوزه علميه، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان اين مطلب اظهار كرد: اصلیترين متولی آموزش مفاهيم دينی و انتقال آن به اقشار مختلف مردم حوزههای علميه و دينآموزان آن هستند؛ اساتيد، مبلغان و روحانيون بايد در امر ساماندهی آموزش مفاهيم دينی در جامعه تلاش كنند.
وی افزود: با توجه با اينكه تخصص اين افراد فهم و درك مفاهيم دينی است بايد تلاش كنند تا مردم را با اين آموزهها آشنا كرده و آنان را به اين مسير هدايت كنند.
رئيس مؤسسه تفسير الكوثر تخصص را نكته كليدی ساماندهی مفاهيم دينی در جامعه عنوان كرد و گفت: تخصص در امر آموزش مفاهيم دينی حرف اول را میزند زيرا نبود تخصص و متخصص امور دينی باعث انحراف در افراد جامعه خواهد شد.
وی تأكيد كرد: متولی و مسئول ارائه مفاهيم دينی حوزههای علميه هستند زيرا اگر غير از اين افراد كسی كه علم و درك كافی از دين نداشته و به عمق مطالب اسلامی آشنايی ندارد درصدد آموزش مردم برآيد قطعا باعث بروز شبهات و گمراهی مردم خواهد شد.
وی اشاره كرد: اگر در بخش آموزش نهادهای دينی و فرهنگی بخواهند در اين عرصه ورود پيدا كنند بايد از متخصصان و كارشناسان آموزش حوزه و روحانيونی كه استاد و بر امور دينی مسلط هستند استفاده كنند. همه مقاطع سنی برای كسب علوم دينی مناسب است اما دوران كودكی زمان مرغوبتری برای آموزش مسائل دينی است و در اين دوران بايد مسائل و آموزهها مطابق با سطح فكری دينآموز به وی ارائه شود.
آيتالله جعفری ادامه داد: همانطور كه كودكان رشد میكنند لازم است كه سطح آموزش امور دينی در اين قشر مطابق با ميزان رشد افزايش يافته و مطالب به شكل كاملتری به آنان ارائه شود. انسان بايد در همه سنين از كسب علم و آموزههای دينی دور نشده و تا آخر عمر به دنبال كسب معارف دينی باشد.
وی با اشاره به اينكه ارائه دروس معارف دينی در دانشگاهها اجباری است تصريح كرد: يكی از دلايلی كه افراد پس از پايان دوران تحصيل كمتر در معرض آموزش دينی قرار میگيرند اين امر است كه در دانشگاهها دروس دينی تا حدی جنبه اجباری دارد و دانشجو با ميل خود اين دروس را انتخاب نكرده و اجبارا درصدد گذراندن آن برمیآيد و زمانی كه از دانشگاه فارغ التحصيل میشود انگار از يك زندان خارج شده و خود را رها میبيند كه اين مشكل اثر بسيار منفی و مخربی در جوانان گذاشته و آنان را از مقوله كسب علوم دينی دور میكند.
اين مدرس حوزه يادآور شد: برای جلوگيری از اين موضوع و برای رسيدن به ساماندهی شايسته آموزش مفاهيم دينی در جامعه ابتدا بايد اجباری بودن دروس دينی و معارف در دانشگاهها برداشته شود تا دانشجو با ميل باطنی در جهت كسب اين علوم تلاش كند.
اثر منفی و مخرب اجباری بودن دروس دينی و معارف در دانشگاهها
به گفته اين مفسر علوم قرآنی افرادی كه در طول دوران تحصيل برای گذراندن دروس دينی با مشكل روبرو بودهاند پس از پايان تحصيل از اين علم دلزده شده و كمتر امكان دارد كه به دنبال كسب علوم دينی بروند كه اين امر خطرات انحرافی را برای جوانان در پی خواهد داشت.
وی اظهار كرد: در جامعه دسترسی مردم به علوم دينی و كسب مفاهيم قرآنی بسيار زياد است اما متاسفانه اقبال و استقبال مردم برای كسب اين علوم بسيار كمرنگ شده است. نبودن عطش فراگيری در بين بيشتر افراد جامعه خود معضل بزرگی در راه ساماندهی آموزشهای مفاهيم دينی در كشور است و هر چقدر هم نظام و مسئولان بهدنبال افزايش شرايط باشند تا خود مردم احساس نياز نكنند كار مطلوبی از پيش نخواهيم برد.
وی راهحل اين مشكل را فرهنگسازی مناسب و بنيادی ذكر كرد و گفت: رسانهها در اين بخش از امكانات خوبی برای فرهنگسازی برخوردار هستند و بايد با ظرافتهای خاصی در اين راه قدم بردارند. اين كار نياز به يك روانشناسی تخصصی دارد تا اين رسانهها در راه فرهنگسازی و حتی انتقال مفاهيم دينی گام بردارند.