منيره ارمغان، همسر شهيد مهدی زينالدين در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، اظهار كرد: شهدا منبع فضليت و نور هستند. زندگی با شهيد مهدی زينالدين آن قدر برای من بركت داشت كه هر لحظه آن مثل هزاران سال نوری برای من ارزش دارد.
وی ادامه داد: همه مردم آن زمان، بچههای رزمنده را دوست داشتند و آنان را اسوه اخلاق و زندگی و جوانمردی میدانستند و البته اين طور هم بود. مردم با تمام وجود برای رزمندگان كار میكردند و در خدمت آنان بودند.
همسر شهيد زينالدين به ذكر يك خاطره از همسرش پرداخت و اظهار كرد: ما در ساختمانی بوديم كه همه همسران شاهد، آنجا بودند. برای ما ميوهای آوردند. يك گلابی به من رسيد. گلابی كه سفت و بزرگ بود؛ من آن را نخوردم و در يخچال گذاشتم تا آقامهدی بيايد و با هم بخوريم. هفت روز گذشت و آقا مهدی نيامد. شبی كه تصميم گرفتم گلابی را بخورم، ايشان برگشتند و با هم گلابی را خورديم.
وی اظهار كرد: شايد اين خاطره ساده باشد، اما نشئت گرفته از يك فرهنگ صميمی و غنی بين خانواده شهدا و در ارتباط با همسران و فرزندان است.
برنامه ديدار با خانواده شهدا بر جامعه تأثيرگذار است
ارمغان ضمن تأييد بازديد از خانواده شهدا و رسانهای كردن آن عنوان كرد: اين حركتها بسيار تأثيرگذار است؛ اينكه ما بياييم و بگوييم شهيد اين طور با من حرف میزد يا اين طور برخورد میكرد، برای بعضیها كهنه شده است.
همسر شهيد زينالدين تأكيد كرد: اين نوع برخوردها و تعاملات هيچگاه برای ما كهنه نمیشود. اما جوانان و خانوادهها بيست و چند سال است كه از خانواده شهيد و شهدا همين چيزها را ديدهاند. بايد به دنبال روشی جذابتر و زيباتر باشيم.
| ارمغان: |
| ما مقصر هستيم، چون بعد از گذشت بيست و اندی سال نتوانستيم اين فرهنگ را جا بيندازيم. به ويژه اينكه دانشآموزانی كه در دبيرستان و سطوح بالاتر هستند از اين فرهنگ مطلع نيستند. ما در اشاعه فرهنگ دفاع مقدس كمكاری كردهايم |
وی در ادامه از نقصهای فرهنگی كه مانع از رشد فرهنگ عملی زندگی شهدا و ايثارگران شده است سخن گفت و اذعان كرد: اگر خانوادههايی كه درگير جنگ و جهاد بودند، صميميت بيشتری با يكديگر داشتند، بهتر میتوانستند اين صميميت را منتقل كنند.
صميميت بين خانوادهها بايد بيش از اين باشد
همسر شهيد زينالدين ادامه داد: وقتی ما با خانوداههای يكديگر تعامل داشته باشيم از يكديگر درس میگيريم. من به عنوان معلم به دانشآموزان میگويم كه من يك شب از شما جلوتر هستم، چون من شب قبل از شما درس را مرور میكنم و فردا آن درس را برای شما میگويم.
وی عنوان كرد: تنها من نيستم كه به دانشآموزانم درس ياد میدهم؛ آنها نيز خيلی چيزها را به ما آموزش میدهند. ما در حقيقت با دانشآموزان تعامل و تبادل فكری داريم بدون اينكه خودمان بدانيم.
ارمغان عنوان كرد: من از شهيد يك فرزند دختر دارم. شهيد زينالدين وقتی دخترش يك ساله بود از پيش ما رفت؛ من در آن موقع با كمك مادر و مادربزرگ و بزرگترهايی كه بودند و با استفاده از تجربيات آنها با فرزندم برخورد كردم و سعی داشتم تا با كمك ديگران، فرهنگ ايثار را به فرزند شهيد زينالدين انتقال دهم.
در اشاعه فرهنگ ايثارگران كمكاری كردهايم
وی اظهار كرد: ما مقصر هستيم، چون بعد از گذشت بيست و اندی سال نتوانستيم اين فرهنگ را جا بيندازيم. به ويژه اينكه دانشآموزانی كه در دبيرستان و سطوح بالاتر هستند از اين فرهنگ مطلع نيستند. ما در اشاعه فرهنگ دفاع مقدس كمكاری كردهايم.
همسر شهيد زينالدين افزود: همرزمان شهدا افراد مناسبی برای انتقال فرهنگ شهادت هستند. آنها با بيان خاطراتی هر چند كوتاه، افراد را به اصل زندگی میبرند و چون در جنگ حضور داشتند، كلامشان تأثيرگذارتر و ملموستر است.
وی در پايان گفت: افرادی هم كه در جنگ نبودند خيلی كارها میكردند و از پشت جبهه حامی رزمندگان بودند، خانواده شهدا متعلق به همه جهان هستند و همه ما در برابر اشاعه و ترويج فرهنگ آنان مسئول هستيم.