صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۱۳۰۲۳۲۳
تاریخ انتشار : ۲۱ مهر ۱۳۹۲ - ۱۲:۱۰
حجت‌الاسلام گراوند

رئيس اداره تبليغات اسلامی كوهدشت با اشاره به اينكه در زمان امامت حضرت باقر(ع) و امام صادق(ع) انتقال حكومت از بنی‌ اميه به بنی‌عباس صورت گرفت، گفت اين دو امام همام از اين فرصت بيشترين بهره را جهت ايجاد انقلاب فرهنگی در مكتب شيعه بردند.









محمدجواد گراوند، رئيس اداره تبليغات شهرستان كوهدشت در گفت‌وگو با خبرگزاري بين‌المللي قرآن(ايكنا) شعبه لرستان با تسليت سالروز شهادت امام محمدباقر(ع) در رابطه با اقدامات آگاهانه و تاثيرگذار امام محمدباقر(ع) افزود: پنجمين پيشوای شيعيان به بيان دستورالعمل فرعيات دين و قواعد آن كه برخلاف اصول دين تقليدبردار است پرداخت تا دين اسلام توسط دشمنان به‌صورت وارونه و تحريف شده به مردم عرضه نشود سپس امام صادق(ع) بعد از ايشان اين مهم را ادامه داده و تكميل و تثبيت كردند از اين رو ما را شيعه جعفری می‌خوانند.


رئيس اداره تبليغات شهرستان كوهدشت با اشاره به اينكه در زمان امامت حضرت باقر(ع) و امام صادق(ع) انتقال حكومت از بنی‌اميه به بنی‌عباس صورت گرفت، گفت: اين دو امام همام از اين فرصت بيشترين بهره را در جهت ايجاد انقلاب فرهنگی در مكتب شيعه به‌واسطه شفاف سازی و نهادينه كردن فروعات دين انجام دادند.


وی با اشاره به اينكه بخش عمده‌ای از سخنان اهل‌بيت(ع) پيرامون مباحث فروعات دين از امام باقر(ع) و امام صادق(ع) نقل شده است، خاطرنشان كرد: پيامبراكرم(ص) خطاب به جابربن عبدالله انصاری مژده ديدار پنجمين امام از اهل‌بيت(ع) را دادند و عرض كردند: وقتی ايشان را ملاقات كردی سلام مرا به فرزندم برسان كه شكافنده علوم است، علم ايشان به حدی بود كه سرآمد دانشمندان و انديشمندان فرقه‌هاي مختلف زمان خود بود.


حجت‌الاسلام گراوند در رابطه با ويژگي‌هاي شيعيان از منظر امام محمدباقر(ع) خاطرنشان كرد: شيعيان ما متواضع، متقي، دائم‌الذكر، امانت‌دار و نيكي كننده به والدين خود هستند.


در اين‌جا نگاهی به زندگی و شهادت امام محمدباقر(ع) می‌اندازيم:


امام محمدباقر(ع) پنجمين امام شيعيان است كه در سال 57 هجری‌ قمری متولد شد و در سال 95 هجری‌ قمری، پس از شهادت پدر بزرگوارشان امام زين‌العابدين(ع) به امامت رسيد.


در مورد تاريخ و سال شهادت آن حضرت اختلافاتی وجود دارد و منابع شيعی بر تاريخ 7 ذی‌الحجه سال 114 هجری ‌قمری اتفاق نظر بيشتری دارند و علت اين اختلافات تحريف شخصيت و تاريخ توسط دشمنان دين، به‌منظور عدم تشخيص و دسترسی مردم به بزرگان دين است.


از مهم‌ترين لقب حضرت، «باقر» به‌معنای دريای دانش و شكافنده علوم است و نقل است از جابربن عبدالله انصاری كه روزی پيامبر(ص) به او فرمود «جابر، تو عمر طولانی خواهی داشت و يكی از فرزندان من به‌نام باقر را خواهی ديد و زمانی كه او را درك كردی سلام من را به او برسان» و همين سخن نشان می‌دهد كه لقب باقر را پيامبر(ص) برای امام پنجم شيعيان انتخاب كرده است.


يكی از ويژگی‌های بزرگ امام محمد‌باقر(ع) بعد علمی معروف و مشهور ايشان است كه به‌دليل فعاليت‌های فرهنگی ـ علمی گسترده‌ای است كه اين امام همام انجام می‌دادند.