بسم الله الرحمن الرحيم
اِنَّما وَلِيكُمُ اللهُ وَ رَسولُه وَ الَّذينَ ءامَنُوا الَّذينَ يقيمونَ الصَّلوةَ وَ يؤتونَ الزَّكوةَ وَ هُم ركِعونَ (مائده/55)
«اساسیترين مسئله دين، مسئله ولايت است، چون ولايت، نشانه و سايه توحيد است. ولايت، يعنی حكومت چيزی است كه در جامعه اسلامی متعلق به خداست و از خدای متعال به پيامبر و از او به ولی مؤمنين میرسد.»[۱]
«كلمه و مضمون ولايت است كه در ماجرای غدير تكرار شد: «من كنت مولاه فهذا علی مولاه». پيامبر اكرم در اين ماجرای تاريخی و در اين نصب بزرگ، حكومت را با تعبير ولايت بيان كرد. در زبان عربی و زبانهای ديگر، برای اين پديدهای كه اسمش حكومت و زمامداری و حكمرانی است، يعنی كسی يا جماعتی كه بر يك جامعه حكومت میكند و فرمان میراند، تعبيرات گوناگونی آورده شده است كه هر يك از اين تعبيرات، اشاره به جهت خاصی است. ... در اسلام، بيشتر از همه بر روی كلمه ولايت تكيه شده است. هم در اينجا[۲] و هم در آيه شريفه «اِنَّما وَلِیُّكُمُ اللهُ وَ رَسولُه»، پديده حكومت را با نام ولايت بيان كرده است. ولايت، معنای عجيبی است. اصل معنای ولايت، عبارت از نزديك بودن دو چيز با يكديگر است. ... اسلام، حكومت را با تعبير ولايت بيان میكند و شخصی را كه در رأس حكومت قرار دارد، به عنوان والی، ولی، مولا ـ يعنی اشتقاقات كلمه ولايت ـ معرفی مینمايد. معنای آن چيست؟ معنای آن، اين است كه در نظام سياسی اسلام، آن كسی كه در رأس قدرت قرار دارد و آن كسانی كه قدرت حكومت بر آنها در اختيار اوست، ارتباط و اتصال و پيوستگی جدايیناپذيری از هم دارند. ... ولايت، آن وقتی است كه ارتباط والی يا ولی، با مردمی كه ولايت بر آنهاست، يك ارتباط نزديك، صميمانه، محبتآميز و همان طوری كه در مورد خود پيامبر وجود دارد، ... باشد، يعنی از خود مردم كسی باشد كه عهدهدار مسئله ولايت و حكومت باشد. اساس كار در حاكميت اسلام، اين است.»[۳]
[۱]. در ديدار با اقشار مختلف مردم: 26/1/1370.
[۲]. اشاره به سخن پيامبر .
[۳]. در ديدار با مسئولان نظام: 6/2/1376.