به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه قم، بهنقل از پايگاه اطلاعرسانی آيتالله وحيدخراسانی، در اين پيام امده است: «ماه محرم و طلوع هلال آن يادآور مصيبت بزرگ سيد الشهداء عليه السلام است. ماه اندوه و حزن و ماه عزاداری دوستان اهلبيت (ع). در اين ماه و خصوصا در ده روز آغازين آن هر كدام از شيعيان بلكه هر مسلمانی وظيفه دارد تا حزن و اندوه خويش را در عزای فرزند رسول خدا (ص) ابراز نمايد گريستن درعزای امام حسين (ع)، سياه پوشيدن، شركت در مجالس عزا، برپاكردن مجالس عزا ويا كمكهای مادی ومعنوی در بهتر برگزارشدن اين مجالس، راه انداختن دستهجات عزاداری و هر عملی كه مصداق اقامه عزا برای سيدالشهداء (ع) باشد در تقرب انسان به خدای متعال نقش بسيار مهمی دارد.
در ادامه اين پيام آمده است: شخصی بنام ریّان بن شبيب درنخستين روز ازماه محرم محضر حضرت رضا (ع) شرفياب شد و آنحضرت درباره اهميت روزه داری دراولين روز ازماه محرم و مصيبت سيد الشهداء واشك ريختن بر آن حضرت مطالبی فرمودندكه برخی از فرازهای اين حديث شريف را درذيل می آوريم :
«ای فرزند شبيب ! همانا محرم همان ماهی بود كه مردمان زمان جاهليت ظلم وكشتاررادر آن ماه بخاطرحرمت آن ماه حرام كرده بودند. پس اين امت حرمت محرمش وحرمت پيامبرش را نشناخت. در اين ماه ذريه پيامبر را كشتند و زنان خاندانش را اسير كردند» ...
«ای فرزند شبيب هر گاه خواستی برچيزی گريه كنی بر حسين بن علی بن ابيطالب گريه كن .....»
«ای فرزند شبيب اگر ترا خوشحال میكند اينكه دردرجات بالای بهشت همراه ما باشی پس بخاطر حزن ما اندوهگين باش و برای شادی ما شادمان باش و برتوباد ولايت ما پس اگر كسی سنگی را دوست بدارد خدای عزوجل او را در روز قيامت با آن سنگ محشور خواهد كرد.»