به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) منطقه شمالغرب كشور، «شيخ شفيق فرج» معروف به «اخی فرج زنجانی» از عارفان به نام و زاهدان بزرگ شهر زنجان است.
وی از عارفان بزرگ قرن پنجم هجری است كه در ابتدا به شغل مكاری (كرايه كشی با حيوان) مشغول بوده است و پس از مدتی با ترك اين شغل به راه حق پرداخته و در سال 425 هجری در زنجان خانقاه بزرگی بنا نهاد كه احتمالاً محل آن در ورودی شهر در كنار امامزاده سيد ابراهيم قرار داشته است.
شيخ پس از كسب علم اسلامی در مدارس شهر زنجان به خدمت ابو الحسن نهاوندی رسيد و تحت نظر او به درك عوالم كشف و شهود نايل شد.
پس از آن به كشورهای اسلامی سفر كرد و بعد از تكميل دانش خود بهمنظور تربيت شاگردانی در اين زمينه به شهر زنجان بازگشت.
زنجان در عصر اين شيخ يك مركزيت عرفانی داشت و محل آمد و شد علاقهمندان به عرفان و تصرف بود و خانقاهش مأمن و پناهگاه اهل دل و محل اعتكاف دراويش و جماعت اهل زهد و عرفان شده بود.
شيخ اخی فرج زنگانی در چهارشنبه غره رجب سال 457 هجری در زنجان وفات يافته است و مرقد شيخ را در محل ميدان انقلاب (ضلع شمال غربی) در زنجان معرفی میكنند.
وجود كوهی به نام چله خانه در شمال شهر زنجان و مسجد سنگی معروف به «داش مسجد» در همان كوه كه علايم آن موجود است نشانی از اجرای آداب رياضت و مراقبت دل توسط شيخ اخی فرج و مريدان وی است.