به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه لرستان، آيتالله علیمحمد نجفیبروجردی در سال 1315 ه.ق در بروجرد متولد شد.
وی خواندن و نوشتن را در مسجد يخچال بروجرد فرا گرفت و سپس نزد مرحوم ملافيض مقدمات ادبيات را آموخت و در سن 14 سالگی به نجف اشرف مهاجرت كرد و دروس خارج فقه را در محضر اساتيدی همچون آيتالله العظمی سيدابوالحسن اصفهانی(ره)، مرحوم ميرزای نائينی، محمدحسين غروی اصفهانی، ضياءالدين عراقی آموخت.
اين عالم جليلالقدر در دوران عمر خود تأليفات و آثار علمی ارزندهای از خود به يادگار گذاشت كه از جمله آنها میتوان به رساله انيسالمقلدين، حاشيه بر توضيح المسايل آيتالله العظمی بروجردی، رساله توضيح المسايل، مناسك حج، تقريرات درس آيتالله اصفهانی، كتاب خمس، حواشی متفرقه عروه، تقريرات درس آيتالله قاضی اشاره كرد.
تأسيس صندوق اعانه ايتام، تشكيل صندوق قرضالحسنه حسينی، تعمير مدرسه علميه بروجرد و درود، حسينيه و مساجد امام جعفر صادق(ع)، موسی بن جعفر(ع) و فاطمه الزهرا(س)، تأسيس مؤسسه انجمن معارف اسلامی و. .. پارهای از خدمات وی است.
از وی كرامات و حكايات زيادی مشاهده شده است و در دوران عمر پربركت خود شاگردان زيادی از جمله آيات عضام عبدالكريم كشميری، محمدتقی جعفری، رحمتالله بروجردی، مولانا، مطهریبروجردی، ابوالفضل فاضل دورودی، جواهری و محجوبی را تربيت كرده است.
سرانجام وی در 25 محرمالحرام سال 1395 ه.ق دار فانی را وداع گفت و پيكر مطهرش در گلزار شهدای بروجرد به خاك سپرده شد.