حجتالاسلام «محمد رضايی نيكرفتار»، كارشناس امور مذهبی در گفتوگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه همدان، با استناد به كتاب تفسير نمونه گفت: موضوع حجاب دارای حجم گستردهای از آموزههای دينی است، بهطوری كه در اين كتاب درباره معنا و مصداق حجاب بحث زيادی شده است و معيارهايی كه در ضمن رعايت آن، حجاب به درستی حفظ میشود را ذكر میكند.
وی تصريح كرد: در تقسير نمونه واژه حجاب اين گونه در دو معنای خود تعريف میشود كه حجاب هر چند در استعمالهاى روزمره به معنى پوشش زن بهكار مىرود، ولى در لغت و در تعبيرات فقها چنين مفهومى را ندارد؛ حجاب در لغت به معنى چيزى است كه ميان دو شىء حائل مىشود، به همين جهت پردهاى كه ميان قلب و ريه كشيده شده، «حجاب حاجز» ناميده شده است.
رضايی نيكرفتار در ادامه بحث پوشش، مضمون و محتوای آيه 31 سوره نور و آيه 59 سوره احزاب را مرتبط با موضوع حجاب برشمرد و گفت: اين آيات بدين معنا هستند كه بدن زنان و دوشيزگان، پوشيده و مستور باشد و چون قرآن كيفيت پوشيده و مستور بودن آنان را دقيقاً بيان نكرده است، پس میتوان گفت، به هر كيفيتی و با هر لباسی كه مغاير با دستور اسلام نباشد بدن خويش را بپوشانند، كافی است.
وی گفت: از آنجايی كه لباس و پوشش هر كشوری با كشورهای ديگر متفاوت است و برای اينكه عسر و حرجی برای زنان به وجود نيايد زنان و دوشيزگان مسلمان بايد به هر وسيله ممكن و مناسبی بدن خود را بپوشانند، چراكه هدف پوشيده بودن است.
كارشناس مذهبی با استناد به قسمتی از آيه 31 سوره نور درباره لزوم حجاب به آن معنا كه در بالا گفته شد است، تأكيد كرد: در اين آيه آمده است، «زنان نبايد زينت خود را جز آنچه از آنها پيداست آشكار كنند» و بديهی است كه منظور از اين زينت محل آن است، زيرا اولاً تا محل زينت پيدا و ديده نشود خود آن مشاهده نمیشود ثانياً ديدن زر و زيور حرام نيست، بلكه روئيت محل آن حرام است.
وی اظهار كرد: در آيه 59 سوره احزاب درباره لزوم حجاب زنان مسلمان نيز مطلبی آمده است، در اين آيه میخوانيم: «ای پيامبر به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو (جلابيب) خود را كه بر اندام خويش بيفكنيد» گرچه كلمه (يدنين) ظاهراً بهصورت و صيغه مضارع به كار رفته، ولی در باطن به معنی امر است همانگونه كه كلمه (قل) امر است و برای وجوب و لزوم است.
رضايی نيكرفتار در ادامه گفتوگوی خود به فلسفه حجاب در قرآن اشاره كرد و گفت: بدون شك در عصر ما كه بعضی نام آن را عصر برهنگی و آزادی گذاشتهاند و افراد غربزده، بیبند و باری زنان را جزيی از آزادی او میدانند، سخن از حجاب گفتن، برای اين دسته ناخوشايند است و گاه افسانهای است متعلق به زمانهای گذشته، ولی مفاسد بیحساب، مشكلات و گرفتاریهای روزافزون كه از اين آزادیهای بیقيد و شرط به وجود آمده است، سبب شده كه تدريجاً گوش شنوايی برای اين سخن پيدا شود.
وی خاطرنشان كرد: در هر بخشی و هر بعدی از ابعاد برای سير به مدارج كمال بين زن و مرد تفاوتی وجود ندارد، اما بايد انديشهها قرآنگونه باشد، يعنی همانگونه كه قرآن بين كمال و حجاب و انديشه و عفاف جمع بسته، ما نيز در نظام اسلامی بين كتاب و حجاب را جمع كنيم، يعنی عظمت زن در اين است كه: «ان لا يرين الرجال و لايراهن الرجال»، نبيند مردان نامحرم را و مردان نيز آنان را نبينند.
كارشناس مذهبی گفت: قرآن كريم وقتی درباره حجاب سخن میگويد و میفرمايد: حجاب عبارت است از احترام گذاردن و حرمت قائل شدن برای زن تا نامحرمان او را از ديد حيوانی ننگرند لذا، نظر كردن به زنان غيرمسلمان را، بدون قصد تباهی جايز میداند و علت آن اين است كه زنان غيرمسلمان از اين بابت بیبهرهاند.
رضايی نيكرفتار اظهار كرد: حال اگر كسی نتواند اصول ارزشی را تشخيص دهد، ممكن است حجاب را يك بند بداند، درحالیكه وقتی قرآن كريم مسئله لزوم حجاب را بازگو میكند، علت و فلسفه ضرورت حجاب را چنين بيان میفرمايد: «ذلك ادنی ان يعرفن فلا يوذين»، يعنی برای اين كه شناخته نشوند و مورد اذيت واقع نشوند. چراكه بانوان تجسم حرمت و عفاف يك جامعه هستند و احترام زيادی دارند.
وی گسترش دامنه فحشا و افزايش فرزندان نامشروع را از درناكترين پيامدهای بیحجابی در جامعه برشمرد و گفت: دلايل آن مخصوصاً در جوامع غربی كاملاً نمايان است كه همان ابتذال زن و سقوط شخصيت او ميان جوامع به ظاهر روشنفكر و پيشرفته است.
ادامه دارد...