به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه خوزستان، استاد شهيد «مرتضی مطهری» در سيزدهم بهمنماه سال 1298 هجری شمسی در خانوادهای مذهبی در شهر «فريمان» خراسان ديده به جهان گشود. پس از گذراندن دروس مكتبی، وارد حوزه علميه مشهد شد. بعد نيز وارد حوزه علميه قم شد و از محضر بزرگان و نامآوران حوزه علميه قم به ويژه حضرات آيات «بروجردی»، حضرت «امام خمينی»، علامه «سيدمحمدحسين طباطبايی»، «حاجميرزا علیآقا شيرازی»، «محمد حجت»، «سيدمحمد محقق داماد» و... بهرهها برد.
مطهری به دليل آگاهی كامل از مسايل فرهنگی و اجتماعی و نيز مقتضيات زمانه خود، بیگمان از محدود شيعيان بيدار اوايل انقلاب محسوب میشد كه قلم و انديشهاش را به عنوان سلاحی در جهت دفاع از اسلام ناب محمدی عليه تمامی دگرانديشان و منافق پيشگان به كار برد و معتقد بود كه بشر امروزی برای رهانيدن خود از گرداب بیهويتی وادادگیهای فرهنگی، اجتماعی و سياسی بايد با معارف ناب اسلام آشنا شود. از همين رو دغدغه اول و آخرش عمل به دستورات اسلام در سطح جامعه بود.
پس از پيروزی انقلاب اسلامی همدوش با ساير انقلابيون در تبعيت از رهبر و مراد خويش، امام خمينی(ره) در مجاهدتی خستگیناپذير بود تا آنكه در دوازدهم ارديبهشتماه سال 1358 توسط منافقان كوردل و نهروانيان زمانه خون پاكش را در اين مسير نورانی فدای انقلاب و راه امام و شهيدان كرد تا اين روز به عنوان روز معلم نامگذاری شود.
عنوان مقدس معلمی برگرفته از اوصاف خداوند متعال است. قرآن كريم میفرمايد: «عَلَّمَ الإِنْسَانَ مَا لَمْ یَعْلَمْ» خداوند متعال به انسان آنچه را نمیدانست ياد داد. همچنين آيات قرآن كريم مهمترين ويژگی انبياء الهی را تعليم مردم بيان كرده و آن گراميان را به عنوان معلمان بشر میشناساند و میفرمايد:«لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَث فِيهِمْ رَسولاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ یَتْلُوا عَلَيهِمْ ءَایَتِهِ وَ یُزَكيهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْكِتَب وَ الْحِكمَهَ وَ إِن كانُوا مِن قَبْلُ لَفِى ضلَلٍ مُّبِينٍ» (آل عمران-164) خداوند بر مؤمنان منت نهاد، هنگامی كه در ميان آنها پيامبری از خودشان برانگيخت كه آيات او را بر آنها بخواند و آنها را پاك كند و برايشان كتاب و حكمت بياموزد هرچند پيش از آن، در گمراهی آشكاری بودند.
در عظمت و منزلت و مقام معلم همين كافی است كه بزرگترين معلم جهان بشريت حضرت رسول خاتم(ص) به اين ويژگی خود افتخار میكرد. آن بزرگوار زمانی كه با دو گروه در مسجد مواجه شد كه گروه اول عبادت میكردند و گروه دوم به آموزش علم مشغول بودند، گروه دوم را افضل دانست و فرمود: «انما بعثت معلما»، همانا كه من به عنوان معلم انسانها مبعوث شدهام.»
در مقام پاسداشت از تلاشهای معلمان سخنی بالاتر و زيباتر از كلام مولای متقيان حضرت علی(ع) نمیتوان يافت كه فرمود: «من علمنی حرفا فقد صيرنی عبدا»، كسی كه به من يك حرف بياموزد، مرا بنده خودكرده است.» البته اين شرافت و فضيلت برای معلم زمانی ارزشمند است كه بتواند شأن خداوند و پيامبران را در وجود خود محقق سازد و پيوند انسان به هدف متعال خلقت يعنی عبادت را برقرار سازد. لذا در اين توصيف، شهيد مرتضی مطهری يكی از آن معلمان راستين است كه اولاً با نگاه تركيبی به همه معارف بشری نظر میكند و ثانياً تمامی تلاشهای علمی و عملی را مقدمهای برای عبادت میداند و در اين راه به مرحله سوم دينداری راه میيابد و با شهادت، عبادت عملی و علمی خود را كامل میسازد. تا آنجا كه معمار انقلاب اسلامی كه خود معلمی بزرگ است همه آثارش را مفيد میداند و بهرهبرداری از آنها را سفارش میكند.
حضرت امام جعفر صادق(ع) میفرمايند: «هنگامی كه روز قيامت شود، خداوند تمام انسانها را جمع میكند و چون ترازوی اعمال نهاده شد و خون شهيدان را با مركب عالمان و معلمان بسنجند، ارزش مركب آنان بر خون شهيدان فزونی خواهد داشت. اين ارزش بدان جهت است كه شهيدان در سايه علم و تربيت معلمان و تعليم شايسته آنان به خدا راه يافته و لياقت شهادت نصيبشان شده است.
در اين مسير بزرگانی گام نهادهاند كه نامشان بر تارك زمان میدرخشد. علامه شهيد استاد مرتضی مطهری(ره) از همين طايفه مقدس است كه در سنگر تعليم و تعلم به قله رفيع شهادت نيز دست يافت كه پير جماران در غم فراق او چنين گفت:«شهيد بزرگوار و متفكر و فيلسوف و فقيه عالی مقام مرحوم آقای حاج شيخ مرتضی مطهری(قدس سره) كه در اسلامشناسی و فنون مختلفه اسلام و قرآن كريم كمنظير بود در عمر كوتاه خود اثرات جاويدی به يادگار گذاشت كه پرتوی از وجدان بيدار و روح سرشار از عشق به مكتب بود. او با قلمی روان و فكری توانا در تحليل مسائل اسلامی و توضيح حقايق فلسفی با زبان مردم و بیقلق و اضطراب به تعليم و تربيت جامعه پرداخت. آثار قلم و زبان او بی استثناء آموزنده و روانبخش است و...»
نخستين ويژگی استاد شهيد مبارزه سرسختانه با كجرویها و انحرافات بود كه پس از حضرت امام(ره) انحراف و سقوط منافقين را در پيش از انقلاب اسلامی پيشبينی كرده بود. ويژگی دوم مطهری، آشنايی عميق او با علوم و فنون مختلف اسلام و قرآن كريم بود. او در اين وادی، كمنظير بود. هنر مطهری بيان پيچيدهترين علوم و فنون اسلامی به زبانی ساده، اما در عين حال پخته و استوار است. امروز كه آثار او را میخوانيم، گويی حرف سالهای دور استاد شهيد مطهری همين امروز مصداق دارد و همين امروز نياز جوانهای ما است.
ويژگی سوم استاد شهيد، طهارت روح و قوت ايمان و قدرت بيان كمنظير او بود. مطهری همان كسی است كه با دو بال علم و ايمان در سرتاسر عمر خود حركت كرد و هيچگاه از مسير منحرف نشد. ويژگی چهارم، شهادت بزرگ مردانی چون مطهری همچون زنده بودنشان خود حيات آفرين است.
ويژگی پنجم استاد فرزانه اين است كه با ترور شخصيتهای مبارزی چون او، اسلام تأييد میشود. نهضت زنده میشود و زندگی از سر گرفته خواهد شد. او موجی آفريد كه حيات را معنا بخشيد. مطهری منشأ خدمات بزرگی در عرصههای حيات علمی و اجتماعی بود. به لحاظ علمی، انديشهها و ايدئولوژی اسلامی را در طول حيات پربركتش، از طريق درس و سخنرانی و تأليف كتاب ارائه داد و به لحاظ اجتماعی در مبارزه با انديشههای انحرافی سرسختانه عمل كرد.
ويژگی ششم معلم شهيد اين بود كه حضرت امام خمينی(ره) آثار قلم و زبان استاد شهيد را بیاستثناء آموزنده و روانبخش میدانند و موعظه و نصايح او را كه از قلبی سرشار از ايمان و عقيده نشأت گرفته برای عارف و عامی سودمند میخوانند. ويژگی هفتم استاد فرزانه، مبارزات جانانه او با كمونيستها و منافقين، هنوز هم قویترين منابع مبارزاتی ما قلمداد میشود.
ويژگی هشتم استاد شهيد خطرآفرينی مطهری است. آنچه كه هميشه ما را تهديد میكند توطئههای است كه دشمن طراحی میكند. انديشههای استاد شهيد مطهری هم برای دشمنان اسلام خطرآفرين است. امام بزرگوار به اين مهم توجه دارند و هشدار میدهند «من به دانشجويان و طبقه روشنفكران متعهد توصيه میكنم كه كتابهای اين استاد عزيز را نگذارند با دسيسههای غيراسلامی فراموش شود.
در ايام و لحظاتی شهادت تو را پاس میداريم كه بيش از همه وقت با عنايت به تهاجم فرهنگی دشمنان فقدانت را با تمام وجود احساس میكنيم. جای تو را ای معلم شهيد در تمامی محافل، مجالس، در دانشگاه و حوزه خالی میبينيم، گرچه رفتهای، ولی ماندگارترينی، گرچه خاموشی، اما روشنترين فريادی، گرچه غايبی لكن آشكارترين حضوری.
ای درد آشنا، ای زمانشناس، ای فرزند زمان، تو كه معلم و مؤلف كتاب «انسان كامل» بودی، به راستی خود متجلی يك انسان كامل بودی، از ذات وجودت تكامل تراوش مینمود و تو برای همه بودی و همگان را سيراب كردی.
بچههايمان «داستان راستان» تو را میخوانند و لذت میبرند. خواهرانمان «مسئله حجاب» و «حقوق زن» را مطالعه كرده و ارزش انسانی زن مسلمان را درمیيابند. عارفان با تو در گلشن مطهر «نهجالبلاغه» سير میكنند. علی شناسان كتاب «جاذبه و دافعه علی» را میخوانند و جوانان ما نيز به «جهانبينی توحيدی» و «توحيد» و «نبوت» و «معاد» و «انسان و ايمان» و «انسان و سرنوشت» و... مینگرند و درس میآموزند.
وقتی ديدگان ما به «جهانبينی توحيدی» تو افتاد و دريچه «انسان و ايمان» را به رويمان گشودی و چهره «انسان در قرآن» را به ما نماياندی از «وحی و نبوت» تو توشهها برگرفتيم و پروازكنان به سوی «زندگی جاويد» شتافتيم و زمينهساز «قيام و انقلاب مهدی(عج)» شديم و «شهيد» داديم تا اسلام باقی بماند.
ای مطهری، ای معلم شهيد تو به تنهايی «جماعت» بودی و به تنهايی يك «امت». در حياتت با منطق، دشمنان اسلام را رسوا نمودی و در شهادتت با خون چهره كريهشان را رسوا ساختی و سرخی خونت نهال اسلام را شادابتر و سبزتر نمود.
12 ارديبهشت هر سال به سوگ بزرگ مردی مینشينيم كه چهره اسلام را طهارت بخشيد و «مطهری» نام گرفت. مطهری كه بود و چه ويژگیهايی داشت كه او را به اين قدر و منزلت رساند مگر نه اين است كه جوان امروز ما نياز به الگو دارد.
شهيد مطهری؛ معلمی دلسوخته انقلاب اسلامی الگويی است كه هماكنون نيز حضوری تابنده و گويا دارد. هنوز صدای رسای او در گوش دل پاك مردان طنين میاندازد. درسهای عاشورايیاش در حسينيهها هنوز به گوش میرسد و خروش انقلابیاش در سرتاسر كشور روشنگر و هدايتآفرين است.يادش گرامی و راهش پر رهرو باد.