به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه كرمان، خيلیها در اين سالها برای عزادرای برای امام حسين(ع) به خانه خوشرو آمدهاند و رفتهاند اما عضو ثابت اين عزاداریها، چهار شمشاد هميشه سبز دور تا دور حوض سنگی وسط حياط خانه است، البته شايد شمشادها به ياد نياورند مرحوم «سيدحسين خوشرو» جد بزرگ اين خانواده را كه در واقع بنيانگذار اين مراسم بود.
ولی قطعاً اين شمشادها به ياد دارند مرحوم «سيدمحمد خوشرو» را آن هنگام كه به دعوت آخرين هيئت عزاداری، ظهر عاشورا به احترام ارباب، سينهزنان عمامه از سر بر میداشت و روی منبر میايستاد و روضه وداع آقای تشنه لب را میخواند و اشك میريخت.
در اين چهارده روز خيمه عزاداری بر ستونهای خانه برافراشته میشود، ساعت دو نيمه شب عاشقان حسينی در سرمای زمستان و در گرمای تابستان درب منزل صف میكشند تا درب منزل باز شود و چند نفر با بستههای نان و پنير و گردو از ميهمان اهل بيت(ع) پذيرايی میكنند، ظرف چند دقيقه همه اتاقها و حياط مملو از جمعيت میشود، در خانه را میبندند و بقيه جمعيت در ساباتها مینشينند.
يك ساعت تا اذان صبح باقی است و به نماز شب ايستادن مردم در سحرگاهان در اين خانه تماشايی است نمازی كه سرشار از عشق و معنويت است.
اللهاكبر و اللهاكبر اذان به گوش میرسد، نماز جماعت به امامت «مهدی نمازيان» خوانده میشود و مداح اهل بيت(ع)، «بينش بينا» و فرزندش قبل از تلاوت زيارت عاشورا برای شفای بيماران سوره مباركه «حمد» و برای شادی روح اموات فاتحهای قرائت میكنند، اغلب افراد حاضر در جلسه به احترام سالار شهيدان میايستند، زيارت عاشورا خوانده میشود، اينجاست كه دل تا حرم مظلوم كربلا، تا حرم علمدار حسين(ع) پرمیكشد و حاجتمندان و آرزومندان حرمش، نوای «يا حسين» سر میدهند و با هم میگويند حسين آرام جانم حسين روح و روانم ...
ماهیهای قرمز حوض، شمشادها، خيمه و منبر با مردم و مداح هم صدا میشوند و از منزل سادات خوشرو به ارباب سلام میدهند و میگويند السلام عليك يا اباعبدالله ...
بنا بر رسم هيشگی حجتالاسلام والمسلمين «فاطمی»، قبل از اتمام تلاوت زيارت عاشورا چند دقيقهای با نوای گرمش عاشقان حسينی را كربلايی میكند.
در اين جمع پيرمردها، پيرزنها، جوانان و نوجوانان زيادی به چشم میخورند اما زيباتر از همه زنان با كودكان شيرخوار هستند كه از هماكنون میخواهند كودكانشان را با ذكر يا حسين آشنا كنند. بعد از تلاوت زيارت عاشورا دعای علقمه نيز قرائت میشود.
بزرگ اين خاندان «سيدرضا خوشرو» با موی و محاسن سپيد با وقار و متانتی كه در چهره ايشان مشهود است جلوی درب ورودی به نشانه احترام به ميهمانان سرور شهيدان روی صندلی مینشيند و اگر عشق و ارادت به اهل بيت(ع) نبود، نمیشد در سرمای سخت زمستان، در اين سابات قديمی و با اين سن بالا، خوشآمد گوی مردم بود.
تا سال 88 بزرگ اين خاندان مرحوم «سيدمحمد خوشرو» نيز جلوی درب ورودی به عزاداران خوشآمد میگفت، بعد از فوت ايشان سيدمحمد، نوهاش با كمك بقيه اين خيمه را برپا میكند و به جای پدر بزرگش جلوی درب منزل برای خوشآمدگويی به عزاداران میايستد كه پای صحبتهای او مینشينم.
حجتالاسلام «سيدمحمد خوشرو» در ابتدای اين گفتوگو عنوان كرد: اين مجلس از زمان جد ما سيدحسين خوشرو برجاست، وی در سال 1336 فوت كرد و از آن زمان تا سال 88 فرزند ايشان سيدمحمد كه در واقع پدربزرگ من است، اين مسئوليت را برعهده میگيرد و تا به امروز تقريباً قدمت اين مجلس حدود 90 سال است.
وی افزود: در گذشته مراسم به اين راحتی برگزار نمیشد و حتی عدهای قصد برچيدن آن را داشتند و در جو و فضای خفقانی كه رضاخان ايجاد كرده بود بدون هيچ دستگاه صوتی پنهانی برگزار میشد اما در همان فضای خفقان نيز جمع كثيری برای مراسم عزاداری سالار شهيدان در اين خانه گردهم میآمدند.
حجتالاسلام خوشرو اظهار كرد: خيمه عزاداری همه ساله چند روز قبل از ماه محرم برپا میشود و از اول محرم به مدت 14 روز پذيرای عزاداران حسينی است و میتوان گفت، از زمانی كه محرم تمام میشود تا اول محرم سال آينده تلاش و كار برای برپايی اين مراسم ادامه دارد و اوج اين تلاش از زمان برپايی اين خيمه است.
وی تصريح كرد: بر طبق رسم هميشگی دو قرآن قديمی كه در تربت اعلای امام حسين(ع) قرار دارند به دو پايه چوبی خيمه متصل و خيمه برافراشته میشود و گوشت قربانی پخش میشود.
حجتالاسلام خوشرو يادآور شد: در ابتدا اين مراسم به گونه ديگری برگزار میشد به اين نحو كه به جای 14 روز، در ايام فاطميه و محرم در اين خانه مردم برای امام حسين(ع) عزادرای میكردند و بعد هم آش حسين(آبگوشت و آش) بين مردم توزيع میشد اما به مرور زمان با توجه به اينكه مردم از ساعت دو نيمه شب پشت درب منزل حضور میيافتند تا اينكه درب باز شود و داخل بيايند بنابراين صبحانهای شامل نان محلی، پنير و گردو برای افراد تهيه میشود.
وی تصريح كرد: در زمان جد ما سيدحسين، در خانه ديگری اين مراسم برگزار میشد وقتی كه سيدمحمد فرزند ايشان(پدر بزرگ من) ازدواج میكند اين خانه را سيدحسين برايشان خريداری میكنند و از آن زمان به بعد مراسم در اين محل برگزار میشود.
حجتالاسلام خوشرو ابراز كرد: حدود سی نفر از آقايان و بانوان در اين 14 روز در كنار نوهها، دختران و پسران خانواده خوشرو با يكديگر همكاری میكنند تا اين مجلس برگزار شود يكی چايی میريزد، ديگری فرشها را پهن میكند و هر كس عهدهدار مسئوليت خاصی در اين مدت است.
وی عنوان كرد: پدربزرگم سيدمحمد به من امر كرد كه دنبال علمآموزی در حوزه دين باشم. از زمان نوجوانی مشغول به تحصيل در دروس طلبگی شدم، قبل از سال 88 لباس روحانيت بر تن نداشتم از سال 88 پدربزرگم سيدمحمد كه در بستر بيماری بود مرا به لباس روحانيت ملبس كرد و توصيه و تأكيد بر برپايی اين مراسم داشت.
وی گفت: اين مجلس متعلق به مردم است و همه ساله با نذورات آنها برگزار میشود، پدربزرگم يكسال عاشقانه زندگی میكرد بخاطر اين 14 روز و بعد از فوت ايشان هم مراسم با همان روال قبلی در حال برگزاری است.
حجتالاسلام خوشرو تعداد عزاداران حسينی در اين خانه را كه سحرگاه هر روز به قرائت زيارت عاشورا میپردازند چند هزار نفر ذكر و تصريح كرد: افراد زيادی روزانه در اين مراسم شركت میكنند و تعداد آنها در ايام تاسوعا و عاشورا قابل شمارش نيست.
وی يكی از اقدامات ارزنده در محرم سال جاری را در اين 14 روز، ختم قرآن ذكر و خاطرنشان كرد: در شش روز اول محرم پنج بار قرآن قرائت و ثواب آن به 14 معصوم(ع)، شهدا و اموات هديه شد و تا پايان مراسم اين اقدام ادامه دارد.