به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) به نقل از«afrik»، موريس بوكای، پزشك فرانسوی و نويسنده كتابهايی درباره كتب اديان الهی معتقد بود كه قرآن بر خلاف انجيل از لحاظ علمی بسيار دقيق است و با دانش روز شامل خلقت جهان، زمين، فضا، حيوانات، گياهان و حتی انسان هماهنگی كامل دارد.
بر اساس تحقيقات اين پزشك مسلمان، آيات وحی كه بر پيامبر اعظم(ص) نازل شده، كلام حقيقی خداوند است، زيرا هيچكس نمیتواند علمی بودن آن را تكذيب كند؛ در حالی كه در مورد انجيل و تورات اينگونه نيست و میتوان مواردی را يافت كه اين متون با علم در تضاد هستند.
وی به عنوان نمونه به مواردی از قبيل تاريخ پيدايش آدم(ع)، طوفان نوح(ع)، شجرهنامه مسيح(ع) و خلقت زمين اشاره و تاكيد میكند: درباره پديده خلقت، طبق متون انجيل، خدا زمين را در شش روز آفريده و روز هفتم به استراحت پرداخته است؛ در حالی كه علم كاملاً خلاف آن را ثابت میكند و معتقد است خلقت آسمان و زمين بايد به دورههای طولانی نسبت داده شود، نه به يك يا چند روز.
وی توضيح میدهد كه با مراجعه به قرآن در میيابيم كه كتاب آسمانی مسلمانان، اين مسئله علمی را لحاظ كرده و آن جا كه كلمه يوم را برای خلقت به كار برده است، از آن معنای متفاوتی را اقتباس میكند؛ چرا كه كلمه يوم در عربی معانی متفاوتی دارد كه يكی از آنها بازه زمانی است كه مدت آن نامعلوم است؛ برای مثال آيه پنجم سوره سجده «یَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّونَ: روزى كه مقدارش آن چنان كه شما [آدميان] برمیشماريد هزار سال است) و آيه چهارم سوره معارج «یَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ: روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است» از همين جملهاند.
بوكای همچنين معتقد است: موارد ديگری نيز در انجيل يافت میشود كه نياز به نقد و بررسی دارند؛ مثل اين كه زمين در ابتدا، پيش از پيدايش آب، تودهای از گاز بوده است، جانوران روی زمين پس از پرندگان خلق شدهاند و انسان زمانی خلق شده كه گياهی نبوده است.
وی در ادامه با استناد به اين حقايق علمی نتيجه میگيرد كه عهدين قديم و جديد با مرور زمان بهطور مرتب تحت ويرايشهای متعدد قرار گرفته و دستخوش تغيير شدهاند، در حالی كه كتاب آسمانی مسلمانان به هيچوجه تغيير نكرده و دستنخورده باقی مانده است.
يادآور میشود، موريس بوكای، پزشك اعضای خانواده رئيسجمهور سابق مصر، انور سادات بود. وی در سال ١٩٧٦ كتابی با عنوان « انجيل، قرآن و علم» نوشت و به سرعت با تكيه بر آثار محمد حميدالله، محقق و پژوهشگر مسلمان، در بعضی رشتههای اسلامی صاحبنظر شد. او كوشيد با تخصصی كه در زمينه پزشكی داشت، علم را با دين مطابقت دهد و هماهنگی متون دينی با يافتههای علمی و حوادث تاريخی را بررسی كند. بوكای در ۱۷ فوريه ۱۹۹۸ درگذشت.