به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه آذربايجان غربی، شهرستان مياندوآب به وسعت 10 كيلومتر مربع در وسط جلگههای منتهی به درياچه اروميه با ارتفاع 1314 متر از سطح دريا قرار دارد.
وجه تسمیه شهر میاندوآب به خاطر اینکه میان دو رودخانه سیمینهرود و زرینهرود قرار دارد این نام را گرفته است و به خاطر قرار گرفتن در مسیر راه تبریز مراغه سنندج و ارومیه و پیوند دادن استانهای آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی و کردستان از جایگاه ارتباطی، نظامی و استراتژیک ویژهای برخوردار است.
هلاکوخان مغول روستای حسینآباد را که در 15 کیلومتری جنوب شهر میاندوآب قرار دارد به پایتختی تابستانی خود انتخاب کرد و درگذر تاریخ نیز مردان گوناگونی چون مادها، ماناها، اورارتوها، کردها، سلجوقیان و مغولها در این ناحیه سکونت یافتهاند.
این شهرستان 1534 کیلومتر مربع و دارای دو بخش و دوشهر است فاصله این شهرستان تا مرکز استان صد و شصت و شش کیلومتر است هوای این شهرستان در قسمتهای کوهستانی سردسیر و ییلاقی است و در قسمتهای جلگه و جنگلی معتدل است هوای آن در تابستان ها گرم و در زمستان ها سرد است.
مسجد طاق در كوچه طاق، منشعب از خيابان 17 شهريور واقع است و به نظر می رسد كه بين سالهای 1210تا1200 هجری قمری توسط «احمد خان بيگلر بيگی» حاكم مراغه ساخته شده است.
بنای مسجد بصورت شبستانی ستوندار با پوشش طاق و گنبد است و پوشش اين مسجد، متشكل از 9 گنبد كوچك است كه بر طاقها و ستونهای ميانی و جزرهای ديواری قرار گرفته اند كه ستون های ميانی، مكعب شكل هستند.
طاقهای اين مسجد از آجر با ملات گچ و شالوده از سنگ و ديوارها از خشت ساخته شدهاند و در دورههای بعد، الحاقات زيادی به مسجد صورت گرفته مسجد طاق قديمی ترين مسجد شهرستان مياندوآب با بيش از دو قرن قدمت يكی از زيباترين جلوه های معماری اسلامی در آذربايجان غربی است.
اين مسجد در سالهای اخير به صورت كامل مرمت شده و به شماره 1949 در فهرست آثار ملی به ثبت رسيده است.