صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۲۵۲۲۴۱۰
تاریخ انتشار : ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۲:۰۴

گروه اقتصاد: نظام سرمايه‌داری به‌خاطر بحران‌های مختلف نمی‌تواند نياز بشر را تأمين كند و تنها اقتصاد اسلامی می‌تواند جايگزين و نجات‌دهنده بشريت باشد و می‌تواند در كنار صلح و دوستی و صفا و صميميت و رفاه مادی را برای عموم مردم فراهم كند.

علی رضايی، كارشناس امور اقتصادی در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن (ايكنا)، با بيان اين‌كه نظام سرمايه‌داری به‌خاطر بحران‌های مختلف نمی‌تواند نياز بشر را تأمين كند، گفت: تنها اقتصاد اسلامی می‌تواند جايگزين و نجات‌دهنده بشريت باشد و در كنار صلح، دوستی، صفا و صميميت، رفاه مادی را برای مردم نيز فراهم كند.
وی درباره اقتصاد اسلامی و تفاوت آن با اقتصاد سرمايه‌داری گفت: بر اساس اقتصاد سرمايه‌داری به همه فعالان اقتصادی تأكيد شده كه هر كس بايد در عرصه اقتصادی در پی حداكثر منفعت مادی و شخصی خود باشد و اين امر يك ارزش تلقی شد، بنابراين بر مبنای هدف و پيگيری حداكثر كردن سود و منفعت مادی و شخصی خود، ارزش‌ها در عرصه اقتصادی شكل گرفت و اين امر كه «هر كس در پی حداكثر كردن منفعت مادی و شخصی خود است»، تنها رفتار عقلايی در عرصه اقتصادی شناخته شد و بر اين مبنا در واقع وارد عرصه اقتصادی شدند.
اين كارشناس امور اقتصادی، با بيان اين‌كه انحراف اصلی نظام سرمايه‌داری به جهت عملی اين بود كه نظام سرمايه‌داری با توجه به مبانی ارزشی و بينشی و اصولی كه داشت، افزود: در اين نظام اقتصادی همه توليد متعلق به سرمايه و صاحب سرمايه است و نيروی كار تنها از يك دستمزد ثابت حداقلی بهر‌ه‌مند است، چون حداكثر كردن منفعت مادی شخصی ارزش بود و صاحبان سرمايه با اين نوع پاسخ دادن به اين سؤال رفتار عقلايی و ارزشی از خود نشان دادند.
رضايی تأكيد كرد: به‌ دنبال اين قضيه روز به روز فقر، فلاكت و بيچارگی بيشتر شد و اقتصاد واقعی با ركود مواجه شد و كارگرانی كه با حداقل دستمزد كار می‌كردند، از كار بيكار می‌شدند و همه منافع متعلق به سرمايه و صاحبان سرمايه، نيروی كار هم دستمزد ثابت می‌گرفت و در هنگام ركود اقتصادی از كار بيكار و در هنگام رونق اقتصادی هم به جز دستمزد ثابت چيزی نصيبش نمی‌شد و همه مازاد دوران رونق متعلق به سرمايه و صاحب سرمايه بود؛ اين وضعيت بحران‌هايی را در عرصه اقتصادی ايجاد كرد.
اين كارشناس امور اقتصادی خاطرنشان كرد: نظام اقتصادی اسلام، ضمن اين‌كه ربا و معاملات و فعاليت‌های ضرری را منتفی می‌داند، جايگاه اقتصادی خاصی برای اسلام قائل است كه اگر چارچوب‌های چنين نظامی طراحی شود، موفقيت‌های مناسبی در اين زمينه به وجود خواهد آمد و در اين زمينه تجربه‌های علمی خوبی وجود دارد، گرچه از جهت اجرايی كار زيادی لازم دارد.
وی خاطرنشان كرد: تنها اقتصاد اسلامی می‌تواند جايگزين و نجات‌دهنده بشريت باشد و می‌تواند در كنار صلح و دوستی و صفا و صميميت و رفاه مادی را برای عموم مردم فراهم كند.