محسن پرويز، سخنگوی انجمن قلم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، درباره زندهياد اميرحسين فردی، يار ديرينهاش گفت: اگر بخواهيم قضاوت درستی از فردی داشته باشيم و نگاه درستی به محصول عمرش بيندازيم، میتوانيم ارزيابی خود را در سه بخش ارائه كنيم.
وی در ادامه سخنانش افزود: بخش اول مربوط به آثاری است كه از ايشان باقی مانده است. در اين بخش، فردی تقريباً نخستين رمانهای انقلابی را برای نوجوانان طی سالهای آغازين پس از پيروزی انقلاب نوشت و رمان «سياه چمن» كه جزء اولين آثار اين نويسنده به شمار میآيد، از نظر فنی، رمان محكمی است.
به گفته معاون فرهنگی اسبق وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی، فردی طی سالهای بعد، با وجود اينكه مشغله اجرايی داشت، رمان «آشيانه در مه» را نوشت كه نگاهی كاملاً انسانی در آن موج میزند و در واقع توصيفات زيبايی كه در اين رمان ديده میشود، هم نشاندهنده لطافت روح نويسنده و هم قوت قلم و دقت نگاه او به طبيعت است. موضوعی كه در اين كتاب مطرح می شود، موضوعی لطيف و شايد فراتر از مرزهای ايران است.
سخنگوی انجمن قلم در بخش ديگری از توضيحاتش پيرامون آثار فردی، ادامه داد: اميرحسين فردی موضوعی را در «آشيانه در مه» مورد نظر قرار میدهد كه برای نوجوانان در همه جای جهان قابل فهم است و قابليت ترجمه را به خوبی داراست. اين كتاب جزء آثاری است كه مقداری كمتر به آن توجه شده است و نسبت به آن در عرصه بينالملل، بیمهری صورت گرفته و كارايی آن در خارج مرزهای ايران شايد قویتر از كارايی آن در داخل كشور باشد.
خالق «عكس در آئينه دلم» با توضيح درباره اين كتاب و بيان اينكه «شكور»، نوجوان محوری داستان، تفنگی را كه با آن به سمت پرنده شكاری شليك میشد، میگيرد و میشكند، افزود: اين موضوع در جهان امروز و برای اقصی نقاط جهان، چه برای جهان غرب و چه برای جهان اسلام، هم قابليت فهم و درك دارد و هم میتواند مورد استقبال قرار گيرد.
وی در ادامه بيان اين مطالب اظهار كرد: فردی، آثار ديگری هم در حوزه نوجوان دارد و در سالهای اخير به دنبال تأكيداتی كه مقام معظم رهبری در حوزه احيای ادبيات داستانی انقلاب داشتند، ايشان رمان «اسماعيل» را نوشت كه به اصطلاح رمان خوب و جالب توجهی بود.
پرويز گفت: متاسفانه اجل مهلت نداد كه «فردی» ادامه اين رمان را تكميل كند و اگر به اصطلاح اجل اجازه میداد كه اين اتفاق ادامه يابد و فردی ادامه اسماعيل را در جلدهای بعدی بنويسد، ما میتوانستيم شاهد آثار ارزشمند ديگری هم از مرحوم فردی باشيم.
اين عضو انجمن قلم در بخش دوم صحبتهايش، به فعاليتهای اجرايی «فردی» در سالهای پس از پيروزی انقلاب اشاره كرد و افزود: نام «فردی» با ادبيات كوك و نوجوان عجين است. تلاشهايی كه وی برای تربيت استعدادها و پرورش نويسندگان جوان انجام داد، بر كسی پوشيده نيست.
پرويز تصريح كرد: اميرحسين فردی حق بزرگی بر گردن حوزه ادبيات انقلابی كودك و نوجوان كشور دارد. ايشان در حوزه فعاليت اجرايی، هر جا كه احساس نياز میشد و به ايشان رجوع میكردند، با آغوش باز آن كار را میپذيرفت و در آن حوزه خدمت میكرد.
وی ادامه داد: فردی چه در كيهانبچهها، چه در هيئت نظارت كتاب در وزارت فرهنگ و ارشاد و چه در حوزه هنری هم طی دوره اخير و هم در دوران گذشته، جزء افرادی است كه میتوانيم فعاليت اجرايی وی را موفق بشماريم.
به گفته سخنگوی انجمن قلم، بُعد سوم قضاوت درباره فردی، به مسائل، تقيدات و اقدامات شخصی «فردی» مربوط میشود كه در اين حوزه، ميزان پايبندی افراد به مسائل اخلاقی و رعايت حقوق ديگران و حرام و حلال زندگی و مسائلی از اين دست است كه تا آنجا كه من اطلاع دارم، «فردی» از اين بابت فردی پاك و آزاده بود و هيچ وقت خود را به مسائل دنيايی نفروخت؛ اگر چه دشواریهايی در زندگی داشت و گاهی شايد با سختی از اين بحران میگذشت كه من از برخی موارد به صورت مستقيم و غيرمسقتيم مطلع بودم.
پرويز اظهار كرد: فردی، هيچ گاه گلايه و شكايتی نداشت و اقدامی برای اينكه از مسير حق خارج شود از ايشان نديديم. همچنين وی از نظر سلامت نگاه در مسائل شخصی و اجتماعی، جزء سالمترين افرادی بود كه در اين حوزه فعاليت میكردند و به ويژه طی يك دهه اخير، به جرأت میگويم جزء افرادی بود كه در حوزه مسائل اجتماعی به شكل عينی و عملياتی مدافع ولايت فقيه و مروج نگاه ولايتپذيری بود.
وی با اشاره به دورهای كه فردی در هيئت مديره انجمن قلم فعاليت میكرد، گفت: طی آن دوران، در خدمت ايشان بودم و از نزديك مراوداتی با ايشان داشتم. آشنايی من با اميرحسين فردی در حدود 28، 29 سال است و اولين آشنايی ما به سالهای 62 و 63 مربوط میشود كه میتوانم شهادت بدهم، «فردی»، انسانی خوشنيت و با نگاهی پاك و رفتاری صادقانه بود و فقدان وی، سلمهای به جامعه فرهنگی ما وارد كرد كه تصور نمیكنم به راحتی بتوان آن را جبران كرد.