به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، اين همايش با حضور آيتالله علامه حسنزاده آملی، آيتالله صادق آملی لاريجانی، رئيس قوه قضائيه، باقر لاريجانی، رئيس سابق دانشگاه علوم پزشكی تهران، محمدرضا منصوری، سرپرست دانشگاه علوم پزشكی تهران و ساير مسئولان از جمله شعرای انقلاب برای تقدير از جايگاه علمی، روحانی اين عالم برجسته دينی برگزار شد.
سيدهادی موسوی، دبير اجرايی سومين همايش طبيب روحانی در اين مراسم اظهار كرد: دانشگاه تهران به عنوان نماد آموزش عالی كشور در كنار پيشرفتهای علمی، آموزشی و تحقيقاتی مسئوليت سنگينی را در حوزه نشر فرهنگ دينی و اخلاق برعهده دارد و گامهای اساسی در اين راستا برداشته است.
وی برگزاری همايش طبيب روحانی را يكی از سرفصلهای نشر فرهنگ دينی برشمرد و افزود: شخصيت آيتالله علامه حسنزاده آملی در علوم مختلف مانند تفسير، فقه، علم كلام، طب قديم، نجوم، ادبيات، منطق، فلسفه، عرفان و اخلاق سرآمد است و گويی ايشان در جستوجوی همه دانشها بودهاند.
موسوی تصريح كرد: علامه با كتاب و كاغذ همنشين بوده است و لحظهای را دور از تحقيق و تحصيل نگذراندهاند.
محمدرضا منصوری، سرپرست دانشگاه علوم پزشكی تهران نيز خاطرنشان كرد: برگزاری اينگونه همايشها به خاطر هماهنگی و تلفيقی است كه بايد بين طبيب روحانی و جسمانی وجود داشته باشد و ما طبيبان جسمانی نياز مبرمتری برای درمان دردهای روانی و كمبودهای روحی به طبيبان روحانی داريم.
وی با تأكيد بر اينكه تزكيه و تعليم همان طور كه در قرآن هم اشاره شده بايد در كنار هم باشد، افزود: بنابر خواسته و تلاش امام راحل و مقام معظم رهبری بايد برای وحدت حوزه و دانشگاه تلاش كنيم كه برگزاری اين گونه بزرگداشتها میتواند مفيد واقع شود.
بنا بر اين گزارش آيتالله علامه حسنزاده آملی در سال 1307 هجری شمسی در روستای ايرا از توابع شهرستان آمل چشم به جهان گشود و از سن 6 سالگی تحصيل را در مكتبخانه روستا آغاز كرد.
وی در سن 16 سالگی تحصيلات كتب ابتدايی را در ميان طلاب علوم دينی در مسجد جامع آمل آغاز كرد و در سال 1329 هجری شمسی برای تكميل تحصيلات حوزوی عازم تهران شد.
ايشان در ابتدا در مدرسه حاج ابوالفتح به شاگردی حاج ميرزا ابوالحسن شعرانی طی طريق كرد و در سال 1342 برای تكميل دانستههای خود به قم عزيمت كرد.
عالمان دينی او را جزء آخرين نسل از عالمان بزرگ همه فنحريف دينی میدانند چرا كه علاوه بر علوم حوزوی رياضيات، نجوم، طب، ادبيات، فلسفه و منطق او را در مقام استادی بزرگ میدانند و در كنار آن به زبان فرانسه مسلط و شاعری چيرهدست است.
او را با القابی چون «ذوالفنون»، «ابوالفضائل» و «نجمالدين» میشناسند.
آيتالله علامه حسنزاده آملی صاحب بيش از يكصد تأليف بوده و نظرياتش در فلسفه چالش برانگيز است.
كتابهايی چون معرفت نفس، نهجالولايه، رساله نور علی نور، ذكر و ذاكر و مذكور، گشتی در حركت، وحدت از ديدگاه عارف و حكيم و ديوان اشعار از جمله تأليفات اين عالم بزرگ دينی است.