حجت الاسلام سراقی در ابتدای اين نشست در ادامۀ تفسير حكمت 44 به ارزش آخرت گرایى اشاره كرد و گفت: در اين حكمت حضرت امير (ع) در عباراتی كوتاه به ذكر چهار صفت كه مایۀ خوشبختی انسان است می پردازد كه نخستين صفت ذكر معاد است. حضرت در اين باره می فرمايد: «طُوبَى لِمَنْ ذَكَرَ الْمَعَادَ» خوشا به حال كسى كه به ياد معاد باشد. ذكر شامل ذكر ظاهری و باطنی است. منظور از ذكر ظاهری اين است كه انسان با زبان خود به حمد و تسبيح الهی بپردازد و بر زبان خود ذكر سبحان الله، الحمدلله ... جاری سازد. امّا اصل ذكر و باطن آن، در عمل است. يعنی انسان بايد عمل خود را به گونه ای تنظيم كند كه مطابق با برنامه های قرآن و دستورات ائمه اطهار باشد.
وی در ادامۀ بيانات خود به ذكر دومين ويژگی كه مایۀ خوشبختی و سعادت انسان است پرداخت و گفت: خوشا به حال كسی كه «عَمِلَ لِلْحِسَابِ» برای روز حساب عمل كند يعنی انسان بداند برای روز حساب از او چه می خواهند و در اين دنيا چگونه عملی را پيش فرستد تا در روز حساب از او پذيرفته شود.
حجت الاسلام سراقی در ذكر سومين ويژگی به رعايت قناعت در زندگی پرداخت و تصريح كرد: خوشا به حال كسی كه با قناعت زندگی كند «قَنِعَ بِالْكَفَافِ» يعنی حداقل لازم زندگی را داشته باشد و به آن چه خدا به او عطا می كند راضی باشد. يكی از معضلات جوانان امروز اين است كه اهل قناعت نيستند. چشم و هم چشمی، تجملات و تشريفات، زندگی را به كام همگان تلخ كرده است.
وی با استناد به آيه 27و 28 سورۀ فجر به رضايت خداوند از بندگان اشاره كرد و گفت: خوشا به حال كسی كه از خدا راضی باشد «وَ رَضِیَ عَنِ اللَّهِ» و اين رضايت زمانی حاصل می شود كه خداوند از انسان راضی باشد «یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّهُ ارْجِعِی إِلَى رَبِّكِ رَاضِیَهً مَّرْضِیَّهً» تو اى روح آراميافته به سوى پروردگارت بازگرد در حالى كه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است.
حجت الاسلام سراقی در پايان افزود: بالاترين مرتبۀ عبادت، عبد بودن است. ثمرۀ رضا آن است كه داخل در عباد خداوند می شويم. «فَادْخُلِی فِی عِبَادِی».
لازم به ذكر است، جلسات شرح و تفسير نهج البلاغه روز های شنبه ساعت 10 تا 12 در محل كتابخانه دارالقرآن شهرداری اسلامشهر برگزار می شود.
خبرنگار: فاطمه عليمی