ليلی جمارانی، امدادگر دفاع مقدس در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، با بيان اينكه متولد سال 1334 است و در دوران دفاع مقدس جوانی فعال و در صحنه بود، اظهار كرد: در آن زمان به تازگی عضو سپاه پاسداران شده بودم كه بعد از چهار ماه برای اولين بار با قطارهای هلال احمر برای آوردن مجروحان به شهرها اعزام شدم.
جمارانی افزود: قطارهای هلال احمر جزء اولين گروههايی بود كه برای آوردن مجروحان از مناطق جنگی حركت كرد و در همين رفت و آمدها بود كه با بچههای فدائيان اسلام آشنا شدم و از آن پس همراه با آنها به منطقه ذوالفقار در آبادان رفتم.
وی كه در زمان اعزام به جبهه مجرد بوده، در مورد اينكه آيا برای اعزام به جبهه با مشكلی نيز مواجه شده شده يا خير، گفت: هيچ يك از اعضای خانواده يا اطرافيان مانعی برای اعزام من به جبهه نبودند و علت اصلی آن بود كه خانواده و اطرافيان من هم درگير اتفاقات انقلاب و دفاع مقدس بودند.
اين امدادگر كه دو سال را به صورت مستمر در جبهه حضور داشته، درباره باقی مدت حضور خود در جبهه حق عليه باطل افزود: پس از دو سال حضور مداوم، ازدواج و تولد فرزندم برای مدتی من را از حضور در ميدان جنگ باز داشت، اما پس از آن تا پايان جنگ در بيمارستان شهدا به عنوان امدادگر مشغول به كار بودم.
وی درباره تفكراتی كه وی را از ديگر همسالانش متمايز و روانه جبهه كرد، گفت: ما خودمان انقلاب كرده بوديم و حاضر بوديم كه برای آن همه چيز را بدهيم و تنها به وظيفهای كه داشتيم فكر میكرديم.
جمارانی با بيان اينكه عمليات مرصاد تنها عملياتی بود كه به دليل بارداری در آن حضور نداشتم، ادامه داد: اينكه انقلاب را مال خود بدانی سبب میشود كه از هيچ چيز برای انقلاب و حفظ آن دريغ نكنی.