قرآن كريم ريسمان و دستآويز محكم استواری است كه خداوند به بندگانش هديه داده است و بنابر سفارش رسول مكرم اسلام(ص) در كنار عترت(ع) بايد به آن تمسك ورزيد. شبهای قدر تجلی پيوند قرآن و عترت(ع) است، چرا كه از معرفی شب قدر، شب نزول قرآن و بركات آسمانی و احيای آن معادل بيش از هزار ماه است و از طرفی شبهايی است كه يادآور شهادت مظلومانه مولای شيعيان حضرت علی(ع) است.
الحمدالله پس از انقلاب به بركت خون شهدا و زحمات امام راحل(ره) و مقام معظم رهبری(مدظله العالی) شاهد رشد و توسعه فعاليتهای قرآنی در جامعه هستيم، اما متاسفانه جلوههايی از مهجوريت قرآن در شبهای قدر نيز مشاهده میشود كه به مواردی اشاره و راهكارهای ارائه میشود.
در شبهای قدر خبری از قرآن نيست، اگر چه دعای جوشن كبير، عزاداری و مراسم احياء و قرآن به سر گرفتن به نوعی انس با قرآن محسوب میشود، اما آيا حيف نيست كه در شب قدر خود قرآن جزء برنامهها نباشد، متاسفانه در اين شبهای عزيز از قاريان و مفسران كمتر استفاده میشود و كمترين دعوت قاريان معمولا در شبهای قدر است، مثل اين كه بگوييم كمترين دعوت از مداحان در شب عاشور است، به راستی چرا از حدود پنج ساعت برنامه شب قدر تنها دقايق مختصری به قراَن و آن هم صرفا قرائت قرآن بدون فرصت نظر كردن مردم به قرآن اختصاص میيابد؟
در تبليغات برنامههای شبهای قدر صرفا نام چند مداح و سخنران ديده میشود و جايی برای قاری و مسفر نيست، در اين راستا پشنهاد میشود قرائت يك جزء قرآن كريم و يا سورهای كه به قرائت آنها در شبهای قدر سفارش شده است مانند سورههای مباركه «دخان، روم و عنكبوت» جزء برنامهها قرار گيرد.
در شبهای قدر از فضايل قرآن كمتر گفته میشود، يعنی آن شور و عشقی كه در شب عاشورا نسبت اهل بيت(ع) در مردم ايجاد میشود، در شبهای قدر نسبت به قرآن كمتر در مردم ايجاد میشود.
پيشنهاد میشود، احاديث فضايل قرآن شامل قرائت، حفظ، فهم قرآن از سوی قاری، مداح، مجری و سخنران گفته شود، همچنين صدا و سيما، شبكه قرآن و راديو قرآن بايد با پخش برنامههای مناسب و جلسات الگو كه در آن پيوند قرآن و عترت(ع) متجلی است، از مهجوريت قرآن بكاهند.
در شبهای قدر از مفسران قرآن كمتر استفاده میشود، در اين راستا پيشنهاد میشود از سوی ارگانهای ذیربط از جمله سازمان تبليغات اسلامی و سازمان اوقاف و امور خيريه برنامهريزی صورت گيرد.
به اميد باز شدن هفتاد هزار مسجد كه در اكثر ساعات تعطيل هستند، زيرا هر يك از اين مساجد میتوانند مركزی برای آموزش دين و قرآن باشند، يكی از راهكارهای برگزاری نشستهای توجيهای برای مسئولان و هئيتهای امنای مساجد كشور است كه از سوی نهادهای مرتبط بايد انجام شود.
همچنين به اميد اينكه در ماههای محرم و صفر فعاليتهای قرآنی نه تنها تعطيل نشود، بلكه گسترش يابد، زيرا كه سيره امام حسين(ع) همراهی قرآن و عترت(ع) بوده و شكايت پيامبر(ص) كه خداوند متعال در سوره مباركه «فرقان» میفرمايد كه «وَقَالَ الرَّسُولُ یَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا»، «و پيامبر [خدا] گفت پروردگارا قوم من اين قرآن را رها كردند، شامل حال ما نشود.
علیاصغر شعاعی