صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۲۶۰۳۲۲۸
تاریخ انتشار : ۲۱ مهر ۱۳۹۲ - ۲۰:۵۱

نشست مربيگری مهدويت با موضوع «منجی در اديان» در يزد برگزار شد.

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) در يزد، حجت‌الاسلام محمدرضا فؤاديان، نويسنده و پژوهشگر معارف اسلامی در اين نشست در بين دانش‌پژوهان و مربيان مهدويت طی دو جلسه بحث مهدی‌ستيزی و منجی در اديان را مطرح كرد.
وی طی سخنانی در اين نشست گفت: در قاموس قرآن «عدو» به معنای دشمن است، آن هم دشمنی كه هم در دل با انسان عداوت دارد و هم در ظاهر مطابق آن رفتار می‌كند.
نويسنده و پژوهشگر معارف اسلامی افزود: به طور كلی، دو نوع دشمن وجود دارد، يكی آن كه يك شخص به فرد ديگر عداوت دارد همراه با انگيزه عداوت و دشمنی، ديگری اينكه فرد با قصد و انگيزه عداوت نباشد بلكه دارای حالتی است كه فرد مقابل از آن متاذی می‌شود.
وی در ادامه سخنان خود در اين زمينه بيان كرد: امام مهدی(عج) صرفاً برای تشكيل حكومت نمی‌آيد بلكه برای اجرای عدالت و برچيدن ظلم و ستم ظهور می‌كند.
فؤاديان گفت: خداوند در سوره مباركه مائده می‌فرمايد «شديدترين دشمن برای كسانی كه ايمان آوردند، يهود است» كه خود را برترين نژاد می‌داند و سيطره و حاكميت همه عالم بايد به دست آن‌ها باشد.
وی افزود: رمز موفقيت يهود پراكندگی آن در تمام نقاط جهان است و برای بقای خود، حكومت‌ستيزی با امام مهدی(عج) را در پيش گرفتند.
نويسنده و پژوهشگر معارف اسلامی اظهار كرد: اعتقاد به ظهور منجی و امام مهدی(عج) در همه اديان به عنوان يك وجه مشتركی است، اديان الهی در اين باور توحيدی هيچ منافاتی با يكديگر ندارند و اعتقاد به آخرالزمان و ظهور منجی و اصلاح‏گر توانمند و بزرگ جهانی از آرمان‏های مشترك تمام اديان و مذاهب زنده دنيا به شمار می‏رود اما اين مسئله در مذهب شيعه به گونه‏ای متمايز مطرح است چراكه هويت اساسی شيعه و رمز ماندگاری، پويش و جوشش آن در طول تاريخ در پيوند با انديشه سرخ حسينی و اميد سبز مهدوی معنا می‏شود.