روز ۲۶ مرداد سال ۶۹، میهن اسلامى شاهد حضور آزادگان سرافرازى بود که پس از سالها اسارت در زندانهای مخوف رژیم بعث عراق، قدم به خاک پاک میهن اسلامى خود گذاشتند. آزادگان، با ایمان راسخ خود در برابر هجمه شکنجه های جسمى و روحى مزدوران بعثی ایستادند و هراسى به خود راه ندادند. آزادگان، صبورتر از سنگ صبور و راضىترین کسان به قضاى الهى بودند. اینان سینههایى فراختر از اقیانوس داشتند که از همهجا و همهکس بریده و به خدا پیوسته بودند، آزاده نامیده شدند چون از قید نفس و نفسیات رها شده بودند...