اثر حضور منافق در دین و عاقبت آن‌ها

به گزارش کانون خبرنگاران نبأ وابسته به خبرگزاری ایکنا، خداوند و پیشوایان دینی همواره مسلمانان را به وحدت و یکپارچگی دعوت کرده‌اند.

خداوند در آیه‌ 103 سوره آل‌عمران می‌فرماید: «وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْکُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَکُنتُمْ عَلَىَ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَکُم مِّنْهَا کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللّهُ لَکُمْ آیَاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ(103)».

«و همگی به ریسمان خدا (به دین و کتاب و آورندگان وحی) چنگ زنید و پراکنده نشوید و نعمت خدا را درباره خود به یاد آرید آن گاه که با هم دشمن بودید پس میان دل های شما الفت افکند، پس به نعمت او برادر یکدیگر شدید و شما بر لب گودالی از آتش بودید پس شما را از آن برهانید. خداوند این چنین نشانه‌های (توحید و قدرت و حکمت) خود را برای شما روشن می‌کند شاید هدایت یابید».

همچنین حضرت امام‌علی(ع)، با سکوت 25 ساله‌اش نشان داد که وحدت و یکپارچگی میان مسلمانان تا چه حد اهمیت دارد، از این دست رفتار و احادیث و آیات بسیار‌اند که به مسلمانان دستور دوری از  تفرقه را می‌دهند، اما منافقین همواره در تمام طول تاریخ در تمام ادیان حضور داشته اند، حتی در دین اسلام.

نمونه‌ی این تفرقه‌افکنیها مسجدی است که به دست پیامبر تخریب شد، مسجد معروف به ضرار به معنی زیان آور، مسجدی که در آن منافقان و دشمنان اسلام گرد هم می‌آمدند و بین مردم اختلاف و تفرقه  درست می‌کردند.

وقتی آیه ی 107 تا 110 سوره ی توبه به پیامبر نازل شد، ایشان فوراً دستور تخریب آن مسجد را صادر کردند.

در این آیه خداوند می‌فرماید: « وَالَّذِینَ اتَّخَذُوا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَکُفْرًا وَتَفْرِیقًا بَیْنَ الْمُؤْمِنِینَ وَإِرْصَادًا لِمَنْ حَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ ۚ وَلَیَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا الْحُسْنَىٰ ۖ وَاللَّهُ یَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَکَاذِبُونَ( 107 ) لَا تَقُمْ فِیهِ أَبَدًا ۚ لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ یَوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِیهِ ۚ فِیهِ رِجَالٌ یُحِبُّونَ أَنْ یَتَطَهَّرُوا ۚ وَاللَّهُ یُحِبُّ الْمُطَّهِّرِینَ( 108 ) أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْیَانَهُ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ خَیْرٌ أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْیَانَهُ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِی نَارِ جَهَنَّمَ ۗ وَاللَّهُ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ( 109 ) لَا یَزَالُ بُنْیَانُهُمُ الَّذِ ی بَنَوْا رِیبَةً فِی قُلُوبِهِمْ إِلَّا أَنْ تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ( 110)».

«و (از آن تبهکاران) کسانى هستند که مسجدى براى زیان (رساندن به دین و جامعه ) و براى (پاسدارى از) کفر (و بیداد)، و (افشاندن بذر )پراکندگى میان مردم با ایمان و کمینگاهى براى کسى که پیش از این با خدا و پیامبرش پیکار کرده بود، برگرفتند (و ساختند) و سخت سوگند یاد مى‌کنند که جز در اندیشه نیکى (و نیکوکاری) نبوده‌ایم! امّا خدا گواهى مى‌دهد که آنان (بى‌گمان) دروغگویانند (107) (تو اى پیامبر) هرگز در آن (مسجد به پرستش خدا) مایست چرا که مسجدى که از نخستین روز (کارش) بر اساس پروا(ى خدا) بنیاد شده، سزاورتر است که در آن (به نیایش با خدا) بایستى؛ در آن (مسجد) مردانى هستند که دوست مى‌دارند خویشتن را (از ضد ارزش‌ها) پاک (و پاکیزه) سازند و خدا کسانى را که خواهان پاکى‌اند، دوست مى‌دارد (108) آیا کسى که شالوده (و اساس زندگى) خویشتن را بر پایه تقوا و خشنودى (واقعى) خدا بنیاد نهاده بهتر است یا کسى که شالوده (کار) خود را بر لبه پرتگاهى سست (و در حال سقوط و ریزش) پى ریخته است و با آن (پرتگاه به یکباره) در آتش (شعله‌ور) دوزخ فرو مى‌ریزد؟! و (به هوش که) خدا گروه بیدادگران را راهنمایی نمى‌نماید(109) آن (اساس و) بنیادى را که آنان ساخته‌اند، پیوسته در دل‌هایشان مایه تردید (و وسوسه) است، مگر اینکه دل‌هاى آنان پاره پاره گردد (و نابود شوند) و (بدانید که) خدا دانا و فرزانه است(110)».

این آیات و این واکنش رسول‌الله، اهمیت وحدت و نفرت از منافقین را به وضوح نشان می‌دهد اما با تمام این تفاسیر هنوز هم می‌توان کشورهای به‌ظاهر اسلامی را دید که چگونه از طرفی دم از سنت رسول خدا و دین اسلام می‌زنند و از طرف دیگر به راحتی دست به کشتار و کمک به گروه‌های تروریستی می‌زنند و برخلاف دین اسلام که طرفدار صلح و مهربانی است، چگونه آتش جنگ را در نقاط مختلف جهان برپا می‌کنند و در ظاهر به پای‌بندی به ارکان دین و برگزاری مراسم‌های دینی وانمود می‌کنند، از حقانیت سخن می‌کنند اما به‌حق عمل نمی‌کنند و در ظاهر با دشمنان اسلام مخالف هستند اما در خفا دست دوستیشان را محکم می‌فشارند، این منافقان هستند که چهره دین اسلام را خشن و خراب می‌کند و این‌ها اثر حضور یک منافق و خائن واقعی است.

و چه زیبا خداوند در سوره منافقون این افراد را به تفسیر اینگونه معرفی می‌کند: ای پیامبر، منافقان کسانی هستند که به دروغ می‌گویند پیامبری تو را قبول داریم و قسم‌های دروغ یاد می‌کنند ولی وقت عمل به آن که می‌رسد، سرپیچی می‌کنند و در فکر ضرر رساندن به دین هستند و دشمنان واقعی اینان‌اند و بر اساس وعده‌ الهی که در قرآن آمده است، خداوند مکر دشمنان اسلام را به خودشان باز می‌گرداند و سازه‌هایشان را بر سر خودشان خراب خواهد کرد و در آتش دوزخ خواهد سوزاند.

امیر صالحی