به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر سال گذشته به تصویب رسید و به همه دستگاههای اجرایی ابلاغ شد. به مناسبت هفته امر به معروف و نهی از منکر روزانه حداقل دو ماده از این قوانین را منتشر خواهیم کرد.
ماده 4- مراتب امر به معروف و نهی از منکر، قلبی، زبانی، نوشتاری و عملی است که مراتب زبانی و نوشتاری آن وظیفه آحاد مردم و دولت است و مرتبه عملی آن در موارد و حدودی که قوانین مقرر کرده تنها وظیفه دولت است.
ماده 5- در اجرای امر به معروف و نهی از منکر نمیتوان معترض حیثیت، جان، مال، مسکن، شغل و حریم خصوصی و حقوق اشخاص شد، مگر در مواردی که قانون تجویز کند.
تبصره- اماکنی که بدون تجسس در معرض دید عموم قرار میگیرند، مانند قسمتهای مشترک آپارتمانها، هتلها، بیمارستانها و نیز وسایل نقلیه مشمول حریم خصوصی نیست.
ماده 6- هیچ شخص یا گروهی حق ندارد به عنوان امر به معروف و نهی از منکر به اعمال مجرمانه از قبیل توهین، افتراء، ضرب، جرح و قتل مبادرت نماید. مرتکب طبق قانون مجازات اسلامی، مجازات میشود.
ماده 7- مجازات اشخاصی که مبادرت به اعمال مجرمانه نسبت به آمر به معروف و ناهی از منکر نمایند، قابل تخفیف و یا تعلیق نیست و صدور حکم مجازات قابل تعویق نمیباشد.
تبصره- چنانچه مجنی علیه یا اولیای دم از حقوق خود گذشت نمایند، جنبه عمومی جرم حسب مورد مطابق ماده(614) قانون مجازات اسلامی(کتاب پنجم- تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده مصوب دوم خردادماه سال 1375 و تبصره ماده (286) از کتاب دوم قانون مجازات اسلامی مصوب یکم اردیبهشت ماه سال 1392 رسیدگی میشود.
ماده 8- مردم از حق دعوت به خیر، نصیحت، ارشاد در مورد عملکرد دولت برخوردارند و در چارچوب شرع و قوانین میتوانند نسبت به مقامات، مسئولان، مدیران و کارکنان تمامی اجزای حاکمیت و قوای سهگانه اعم از وزارتخانهها، سازمانها، مؤسسات، شرکتهای دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای مسلح و کلیه دستگاههایی که شمول قوانین و مقررات عمومی نسبت به آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است، امر به معروف و نهی از منکر کنند.