به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) به نقل از روزنامه بهار، این بودجه محیط زیست استانی است که طی سالهای گذشته بیشترین مشکلات زیست محیطی را تحمل کرده است. اگر حتی از تنوع و تعدد اقلیمی این استان هم درگذریم که برای حفاظت از آن هابودجهای فراتر لازم است، باید گفت این استان درگیر مشکلات متنوعی است که هر سال در فصول سرما عود میکند و تیتر یک رسانهها و کانالها میشود و دوباره با پایدار شدن وضع جوی آرامش به رسانهها باز میگردد. اما درد همچنان باقی میماند تا سال بعد. بودجه برای محیط زیست تقریبا در ایران به شوخی و فانتزی شبیه است تا دغدغهای ملی.
مهمترین بستر شکل گیری ایران محیط زیستی است که برای ما شوخی شده است. از بودجهای که به آن اختصاص میدهیم تا نوع حفاظت از اقلیمهای ایران. تهدیدهایی که محیط زیست استانی مانند خوزستان را تهدید میکند قطعا با ارقام خندهداری مانند یک و نیم میلیارد رفع نخواهد شد. اگر خوزستان و ایران گنجی در نهان خود نداشتند این ارقام شاید قابل توجیه بود؛ اما استانی که طلای سیاه دارد چرا چنین ارقامی برایش تعریف میشود؟
گردوغبار خوزستان تنها برای این استان تهدید نیست، برای همه غرب ایران میتواند در درازمدت پیامدهای فاجعه بار در پی داشته باشد. علاوه بر هوا در زمین و دریا نیز خوزستان گنجی دارد که باید حفاظت شود. خاک خوزستان هزاران کیلومتر شبکه لوله کشی نفت دارد. نشت و خرابی هریک از این لولهها میتواند روزگار خاک این استان را سیاه کند. دولت دوازدهم از هر جریان و اندیشهای باشد امید است سر بودجهپردازی به مقوله محیط زیست شوخی هایی از این دست نداشته باشد. بودجه هایی در برنامههای دولتها برای اموری بیهوده و حتی غیرقابل باور اختصاص داده میشود و قطعا آیندگان ما را در برابر این اهمال کاری نخواهند بخشید که اموری انتزاعی بوجه هایی واقعی میگیرند و اموری عینی و بحرانی بودجههایی شوخی.