به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا)
جهان اقتصاد نوشت: با توجه به هجمه های بیرونی علیه کشور، لزوم اتکاء به اراده داخلی بیش از پیش مهم و ارزشمند است. از پایه های تولید و کارآفرینی در کشور، تشکل های کارفرمایی و کارگران می باشند که کارفرمایان با سرمایه گذاری بهینه در امر تولید و خدمات و کارگران نیز با توان فنی و تجربی خود می توانند ایفاکننده زمینه های بالندگی کشور در زمینه پویایی اقتصادی باشند. تشکل های کارفرمایی و کارگری که دوبازوی تولید به حساب می آیند، می توانند با تعامل با تشریک مساعی خود، موفقیت برنامه های توسعه در هر بخش صنعتی و خدماتی را تضمین نمایند. بازده و خروجی مورد انتظاری که از نزدیکی هرچه بیشتر تشکل های کارگری و کارفرمایی می توان انتظار داشت، افزایش مسئولیت پذیری طرفین نسبت به فعالیت اقتصادی به شکل قانونی و اخلاقی می باشد. در این بین، ورودی های فرایند تعامل می تواند ایجاد مشارکت کارگران در طرح ایده و استفاده از نوآوری های کارگران توسط کارفرمایان در زمینه تولید، پشتیبانی از طرح های جدید تولید، مشارکت در سود و زیان تولید و خدمات، توسعه خطوط جدید تولید مطرح باشند.
تهیه چشم انداز، اهداف، فرصت ها و مزیت های همکاری تشکل های کارگری و کارفرمایی از دیگر رهیافت هایی است که می تواند بستر ساز موفقیت بالای تشریک مساعی کارفرمایان و کارگران در روند فعالیت های اقتصادی باشد. تمسک به قوانین شفاف و یا تدوین قوانین جدید در زمینه احقاق حقوق کارفرمایان و کارگران در روند همکاری های جدید، شناسایی استعداد کارگران در هر بخش، جهت دهی به نیروی فعال کارگری مبتنی بر تولید، ایجاد مراکز دانش محور در کنار کارگاه ها و کارخانه های تولیدی از جمله راهبرد های دیگر در زمینه نیل به اهداف اقتصاد مقاومتی است که نیاز امروز کشور می باشد.
معیشت کارگران نیز از جمله سیاست هایی که می تواند به شکل موثری در نظر گرفته شود، همانطور که گفته شد، مشارکت دهی کارگران در سود و زیان شرکت و به نوعی سهام دار نمودن آنان است که می تواند نه تنها کارگران خود را در سرنوشت آتی شرکت مسئول ببینند، بلکه می توانند با سعی و تلاش بیشتر، زمینه افزایش سهم انتفاع خود از فعالیت های تولیدی را به شکل مالی و غیر مالی در نظر داشته باشند.