صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۳۶۶۳۵۷۶
تاریخ انتشار : ۲۴ آبان ۱۳۹۶ - ۰۸:۲۰

چه نماز شب و چه نماز صبح را چنان آرام می خواندند که ما اصلاً بیدار نشویم.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) تبیان نوشت: اصلاً برنامه شان بر بیدار کردن صبح نبود، یعنی اگر خدمت ایشان می خوابیدیم چه نماز شب و چه نماز صبح را چنان آرام می خواندند که ما اصلاً بیدار نشویم. هیچ وقت برای نماز کسی را بیدار نمی کردند، مگر کسی می سپرد.

خانواده ی شوهرم، برنامه شان این بود که صبح بچه را بیدار کنند و همسرم صبح ها دخترم را که مکلف شده بود، بیدار می کرد. امام وقتی از ماجرا باخبر شدند، برای همسرم پیغام فرستادند که خواب را بر بچه تلخ نکن.

این کلام، آنچنان مؤثر افتاد و اثر عمیق بر روح و جان دخترمان برجای گذاشت که بعد از ان خودش سفارش می کرد که برای اقامه ی نماز صبح به موقع بیدارش کنیم.*