به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از زنجان، حجتالاسلام جعفر رحیمی، امام جمعه ابهر ظهر دیروز جمعه 6 بهمنماه در بخشی از خطبههای نمازجمعه ابهر اظهار کرد: از آنجا که عامل مهم بىتقوايى، دنياپرستى و خودباختگى در برابر زرق و برق جهان مادى است، امام علی (ع) در خطبه 114 نهجالبلاغه به دنبال بحث تقوا، سخن از بىاعتبارى دنيا و ناپايدارى و مصائب و رنجهاى آن مىگويد، تا ريشههاى بىتقوايى را بسوزاند.
وی با اشاره به اینکه مولای متقیان در بخشی از این خطبه مىفرمايد: «ثُمَّ إنَّ الدُّنْيَا دَارُ فَنَاء وَعَنَاء، وَ غِيَر وَعِبَر»؛ «سپس (آگاه باشيد که) دنيا سراى فنا، مشقت، دگرگونى و عبرت است». چهار ويژگى از ويژگىهاى دنيا را که تفکر در آن، انسان را به چهره واقعى دنيا آشنا مىسازد، بر مىشمرد و در عبارات بعد، به شرح يک يک آنها مىپردازد و دقايق لطيفى درباره هر يک بيان مىکند.
فناپذیری؛ ویژگی دنیای مادی است امام جمعه ابهر تصریح کرد: نخست به سراغ ويژگى فناپذيرى دنيا مىرود و مىفرمايد: «از نشانههاى فناى دنيا اين است که اين جهان همچون، تيرانداز ماهرى است که کمان را آماده ساخته و تيرهايش به خطا نمىرود، و مجروحانش بهبود نمىيابند چرا که کسى را از مرگ و پيرى و ناتوانى و بيمارى و درد و رنج، خلاصى نيست». لذا امام (ع) در شرح اين جمله مىفرمايد: «يَرْمِي الْحَيَّ بِالْمَوْتِ، وَالصَّحِيحَ بِالسَّقَمِ، وَالنَّاجِيَ بِالْعَطَبِ»؛ «دنيا زندگان را هدف تيرهاى مرگ، و تندرستان را هدف بيمارى، و نجات يافتگان را هدف هلاکت قرار مىدهد».
حجتالاسلام رحیمی تاکید کرد: قدرتمندترين انسانها سرانجام در دام مرگ گرفتار مىشوند و قوىترين تندرستان روزى به بستر بيمارى مىافتند و پيروزمندان، گرفتار شکست و ناتوانى مىشوند، آرى اين طبيعت زندگى دنياست و قانونى است که هيچگونه استثنايى در آن راه ندارد و عجب اين که همگان اين را مىدانند و مىبينند، با اين حال، دل به آن مىبندند و بر آن تکيه مىکنند و بدان مغرور مىشوند.
امام جمعه ابهر با اشاره به اینکه مولای متقیان سخن خود را در توضيح فناپذيرى دنيا با اين جمله پايان مىدهد : «دنيا خورنده اى است که هرگز از خوردن (انسانها) سير نمىشود و نوشندهاى است که (از نوشيدن خون بشر) هيچگاه عطش او فرو نمىنشيند»؛ «آکِلٌ لاَ يَشْبَعُ، وَشَارِبٌ لاَ يَنْقَعُ»، تصریح کرد: امام (ع) با اوصاف هشتگانهاى که براى دنيا بيان کرده، فناپذيرى آن را به روشنترين وجه نشان داده که هر کس به راستى در آن بينديشد فناى دنيا را با تمام وجودش، لمس مىکند.
درد و رنج؛ ویژگی دوم دنیا در خطبه 114 نهجالبلاغه وی افزود: سپس امام (ع) به شرح و تفسير عناء (درد و رنج) دنيا پرداخته و مىفرمايد: «از درد و رنج دنيا اين است که انسان اموالى را گردآورى مىکند که هرگز نمىتواند آن را بخورد و مصرف کند، و بناهايى مىسازد که هيچگاه در آن ساکن نمىشود، سپس از اين جهان به سوى خدا مىرود در حالى که نه مالى با خود مىبرد و نه خانهاى را همراه خويش منتقل مىسازد»؛ «وَمِنَ الْعَنَاءِ أَنَّ الْمَرْءَ يَجْمَعُ مَا لاَ يَأْکُلُ وَيَبْنِي مَا لاَ يَسْکُنُ، ثُمَّ يَخْرُجُ إلَى اللهِ تَعَالَى لاَ مَالاً حَمَلَ، وَلاَ بِنَاءً نَقَلَ».
حجتالاسلام رحیمی تاکید کرد: در حديث جالب و پرمعنايى که مرحوم «علامه مجلسى» از اميرمؤمنان على (ع) نقل کرده چنين مىخوانيم: «کَمْ مِنْ غَافِل يَنْسَجُ ثَوْباً لِيَلْبِسَهُ وَإنَّما هُوَ کَفَنُهُ وَيَبْني بَيْتاً لِيَسْکُنَهُ وَإنّما هُوَ مَوْضِعُ قَبْرهِ»؛ «چه بسيار غافلانى که لباسى مىبافند که آن را بپوشند در حالى که کفن آنها مىشود و خانهاى بنا مىکنند که در آن ساکن شوند در حالى که قبر آنها خواهد شد».
دگرگونی، خاصیت دنیا از منظر مولای متقیان است وی با اشاره به اینکه سپس امام در شرح و تفسير سوّمين ويژگى دنيا چنين مىفرمايد : «از دگرگونىهاى آن، اين است که آن کس که روزى مورد ترحم مردم بوده است روز ديگر مورد غبطه آنها واقع مىشود و آن کس که مورد غبطه بود، مورد ترحم قرار مىگيرد و اين نيست مگر به خاطر زوال سريع نعمتها و نزول ناگهانى بلاها»، تاکید کرد: نه تنها در صفحات تاريخ که در زندگى روزمره خود نيز بارها ديدهايم افرادى که در اوج قدرت بودند و بسيار کسان آرزو مىکردند بخشى از قدرت آنها داشتند ولى ناگهان چنان سقوط کردند که همه بر آنها ترحم مىکردند و بالعکس افراد قابل ترحّمى را که هر کس وضع آنها را مىديد به حال آنها تأسّف مىخورد و گاه اشک مىريخت، به خاطر داريم که ناگهان به اوج قدرت صعود کردند و مورد غبطه و اعجاب همگان واقع شدند.
عبرتانگیز بودن؛ چهارمین ویژگی دنیا در کلام امیر حجتالاسلام رحیمی تصریح کرد: مولای متقیان در تفسير چهارمين ويژگى دنيا يعنى عبرتانگيز بودن آن مىفرمايد: «از نشانههاى عبرتانگيز بودن آن، اين است که انسان در حالى که نزديک است به آرزوهايش برسد ناگهان اجلش فرا مىرسد و اميدش را قطع مىکند، نه او به آرزو رسيده، و نه آنچه مورد آرزوى اوست باقى مىماند»؛ «وَمِنْ عِبَرِهَا أَنَّ المَرْءَ يُشْرِفُ عَلَى أَمَلِهِ فَيَقْتَطِعُهُ حُضُورُ أَجَلِهِ. فَلاَ أَمَلٌ يُدْرَکُ، وَلاَ مُؤَمَّلٌ يُتْرَکُ».
امام جمعه ابهر افزود: فاصله مرگ و حيات به اندازهاى نزديک است که در حديثى از پيامبر اکرم (ص) مىخوانيم که مىفرمايد: «سوگند به کسى که جان محمّد در دست قدرت اوست هرگز پلکهاى چشم من به هم نخورد مگر اين که فکر مىکردم ممکن است پيش از آن که آنها به روى هم آيند خداوند جان مرا بگيرد و هرگز چشم را نگشودم مگر اين که فکر مى کردم ممکن است پيش از آن که آن را بر هم نهم قبض روح شوم و هرگز لقمهاى را فرو نبردم مگر اين که فکر مى کردم ممکن است گلوگيرم شود و مرا به مرگ بکشاند».
حجتالاسلام رحیمی با اشاره به حدیثی از امام صادق (ع) تصریح کرد: این امام همام فرمودند: «سه چيز است که سزاوار است هيچ انسان عاقلى آن را فراموش نکند: فناى دنيا و تغيير و دگرگونى حالات و آفاتى که بىامان دامان انسان را مىگيرد».
امام جمعه ابهر تاکید کرد: فاصله زندگى و مرگ بسيار کم است. ولى از سويى ديگر فاصله مرگ و زندگى بسيار زياد است. اگر تمام اطباى جهان جمع شوند و تمام وسايل پزشکى را آماده سازند، مردگان به حيات برنمىگردند همانگونه که نوزادان به شکم مادر باز نمىگردند و ميوههايى که از شاخه درختان جدا شده به آن متصل نخواهد شد.