به گزارش ایکنا؛ آیتاللهالعظمی عبدالله جوادی آملی در ادامه مباحث تفسیری سوره مجادله در مسجد اعظم قم گفت: منافقان بر اساس آیات قرآن تحت ولایت شیطان قرار دارند چه بدانند و چه ندانند.
وی افزود: اینکه انسان در خود وسوسهای میبیند امر وجودی است که خود به خود و شانسی به وجود نمیآید و عامل پیدایش این وسوسه، هم وجود خاصی است؛ اگر این گرایشات به حق دعوت کرد نشانه الهامات است و اگر انسان را به سمت فسق و عصیان دعوت میکند حتما از شیطان است و کسی که تحت ولایت این وسوسه قوی است شیطان بر آنان مستولی است.
آیتالله جوادی آملی با بیان اینکه این گروه دین خود را از خدا جدا کردهاند همانند آنچه در صدر اسلام برای کفار و مشرکین و منافقان بوده و امروز نیز هست تصریح کرد: اینکه فرمود اگر کسی به جنگ با خدا مبادرت کرد، این جنگ، فرض ندارد زیرا همه اعضاء و جوارح انسان، سربازان الهی هستند و همین اعضاء می توانند انسان را رسوا کنند بنابراین فرض ندارد که کسی با خدا محاربه کند بنابراین محاربه با خدا در آیات محاربه با احکام الهی است.
این مفسر با بیان اینکه شهوت و غضب با عقل درگیر میشوند که جهاد داخلی است و واقع هم هست و فرض دارد تصریح کرد: اگر شهوت بر عقل عملی پیروز شود نتیجه آن کفر و فسوق و عصیان است؛ اما همه این مجموعه سربازان الهی هستند لذا جنگ با خدا فرض ندارد و اگر جنگی هست با احکام الهی است همچنین احتجاجات انسان در برابر خدا نیست بلکه در برابر آیات قرآن و کلام انبیاء است.
این مرجع تقلید اظهار کرد: انسان براساس آیات قرآن به جایی میرسد که خداوند از او راضی و او نیز در رفاه و بلا از خداوند راضی و خوشحال است؛ این مرتبه خیلی بالاتر از صبر است و فرد به مقام رضا رسیده است و مانند حضرت زینب(س) میگوید رایت الا جمیلا.
وی ادامه داد: البته کسی که به این مرحله میرسد باز هم در راه است و هنوز به مقصد نرسیده است چون تازه به او میگویند «ارجعی الی ربک» در حالی که مطمئنه، راضیه و مرضیه است؛ از این جا به بعد، خداوند انسان را در مسیرخود پیش میبرد.
وی با اشاره به راههای وصول به این مراتب عنوان کرد: انسان دارای گرایش و محبت است و اگر گرایش خود را به کسی غیر خدا نبندد به این مسیر خواهد رفت؛ در مطالب داریم که مومن حقیقی کسی است که همه دوستی و محبت خود را به اهلبیت(ع) بدهد نه اینکه فقط آنان را دوست داشته باشد.
آیتالله جوادی آملی اظهار کرد: در سوره شعرا، اجر رسالت پیامبر(ص) مودت اهلبیت(ع) بیان شده است؛ در اینجا فی القربی متعلق به المودة نیست؛ بلکه متعلق به المودة المستقرة است؛ یعنی همه مودت ما باید به اهل بیت(ع) مستقر شود؛ در این صورت ما با دیگران وکفار خرید و فروش داریم و رفت و آمد میکنیم ولی یک ذره به آنان محبت نداریم.
این مفسر ادامه داد: خداوند فرموده است که انسان باید دوستی خود را کنترل کند؛ زیرا دوستی به پدر و مادر و فرزند طبیعی است ولی می تواند در مسیر خدا و اهل بیت باشد؛ یعنی پدر و مادر را چون مربی ما در راه صحیح بوده اند دوست داریم نه اینکه آنان را خدا و احکام الهی بیشتر دوست داشته باشیم.
وی با اشاره به آیه اکمال و مسئله غدیر تاکید کرد: در این آیه تاکید شده است که در این روز دین بر شما تمام و کامل شده است لذا از حمله بیگانه نترسید؛ در آیات قبلی این آیه، چند مسئله فقهی بیان شده ولی آیا این چند مسئله فقهی عامل ترس دشمنان و کفار است؟ بنابراین عامل نومیدی کفار، امامت امام علی(ع) است.
انتهای خبر