به گزارش ایکنا از لرستان، شهید علیجعفر اسدیفرد در یکم اردیبهشتماه سال 46 در روستای بازوند از توابع شهذستان کوهدشت از پدری بهنام محمدجان و مادری بهنام گُلپری متولد شد و تحصیلات خود را تا دوم راهنمایی ادامه داد و در 24 مردادماه سال 64 در چنگونه براثر اصابت ترکش به شهادت رسید و پیکر مطهرش را در روستای بازوند از توابع شهرستان کوهدشت به خاک سپردند.
در گلچینی از وصیتنامه شهید علیجعفر اسدیفرد میخوانیم: «حفظ اسلام لازمتر از هر چیزی است، بر مشکلات صبر کنید چون لازمه انقلابی بودن و مسلمان بودن تحمل مشکلات است، تا میتوانید خدمت کنید و تقوی کسب کنید که هم بهترین توشه برای آخرت است و هم در جهان در آینده بتوانید پاسدار خوبی برای خون شهیدان انقلاب باشید، تقوی حاصل نمیشود مگر به دوستی با اهلبیت(ع)، اگر خواستید گریه کنید برای امام حسین(ع) گریه کنید و برای من هم در بین گریهها دعا کنید، شهید عزادار نمیخواهد بلکه پیرو میخواهد».
متن کامل وصیتنامه شهید علیجعفر اسدیفرد
در وصیتنامه شهید علیجعفر اسدیفرد آمده است: «یا رب چه چشمهای است محبت، که من از آن یک قطره آب خوردم و گریستم.اگر روزگار با من ناسازگاری کند و اگر «من» مثل کوهی بلند جلویم باشد هیچ نمیترسم و از آن بالا میروم.میخواهم با زندگی نبرد کنم و به یاری الله پیروزی را به دست گیرم و تا آخرین لحظه عمرم از زحمت و کوشش نخواهم ایستاد.
موجهای کوهپیکر سختیها برهر کس اثر کند در وجود بنده خدا نمیتواند تاثیر کند.اگر از راهم منحرفم کند باز به راه حق تعالی میگردم.از تندباد حوادث اصلاً نخواهم هراسید و در برابرش میایستم اگر من را بیفکند و از حرکت بازم دارد چون بلند شوم دو برابر سریعتر میدوم اگر باز منرا نخواهد سازگاری کند آنقدر محکم به راه خود ادامه میدهم تا خودش از ناسازگاریش خجل شود.
گام برداشتن در راه دین اسلام؛ آرزوی شهید اسدی
آرزویم این است که در راه دین اسلام گام بردارم و انقلاب را به رهبری امام خمینی، این پیر جماران و با همت مردم متعهد به اسلام به پیروزی برسانم و برای خاطر خدا امام خمینی عزیز این حسین زمان و بهخاطر امت بزرگوار امام و حرمت خون شهیدان به یاری خداوند متعال تا آخرین قطره خونم در راه او که غیرت میدهد به من و همه چیز میدهد به من همچون شیری مقاومت و جنگ میکنم تا به کاملیت برسم.
و اگر به لطف خداوند شهید شدم، که تا او نخواهد قسمت هرکس نمیشود، از شما میخواهم افتخارباشد برایتان و هیچ ناراحت نشوید.
با سلام و درود خدمت امام زمان(عج) و نائب برحقش حضرت امام خمینی و سلام به شهیدان راه اسلام از صدر اسلام تا به حال بهخصوص شهیدان کربلا.سلام برشما خانواده عزیزم بهخصوص مادر مهربانم و سلام به دوستان و آشنایان و کلیه مستمعین این وصیتنامه.
خدای را سپاس میگویم که به من توفیق عنایت کرد که در بین همه دستهجات مذهبی مرا در خانواده مؤمن پرورش داد و در بین هفتاد و سه فرقه مسلمان عزیز، مرا شیعه اثنیعشری قرار داد و مرا در بین این همه عاشقهای گوناگون معشوقی خداگونه عنایت کرد، یعنی مرا عاشق امام حسین(ع) قرار داد.
شکر و سپاس بیپایان خدای را که مرا در بین این همه کشورها در ایران جای داد و در بین این همه رهبرها رهبری چون خمینی بیتشکن برای ما فرستاد.خداوندا! من چگونه این همه نعمتهای تو را با این زبان الکن و قاصر شکر و سپاسگزاری کنم و براین شکرگزاری چه عملی بیابم که انجام دهم که جزء شاکرترین باشم.من فقط کوچکترین کاری که میتوانم انجام دهم آن هم نه بهعنوان شکرگزاری، فقط برای نشان دادن سرور خود از این نعمتهای بیپایانت این است که گوش به فرمان تو باشم و جانم را فدای آنها کنم.
برادر و مادر و خواهران گرامیم و دوستان و آشنایان همه شما را دوست دارم ولی خدای را و مولا را بیشتر دوست دارم و برای آزادی مرقد مولا امام حسین(ع) به جبهه رفتم اگر توانستیم راه کربلا را باز کنیم بهتر است ولی اگر شهید شدم و لطف خدای شامل حالم شد ولی راه کربلا باز نشده بود، تقاضا دارم دوستانم زیاد سعی در دیدن صورت من نداشته باشید چون از روی همه خجالت میکشم انشاءالله باز خواهد شد به دعای شما .مرا حلال کنید حفظ اسلام لازمتر از هر چیز است.
سخنی با مادر
مادر عزیزم! میدانم که فرزند خوبی برای شما نبودم و حق فرزندی را ادا نکردم، ولی از شما تمنا دارم که مرا ببخشید باز مادر میدانم از چهار سالگی یتیم بودم و تو فقط من را بزرگ کردی، امیدوارم مرا از ته قلب حلال کنید و دوستان مرا حلال کنند چون حق دوستی را نتوانستم ادا کنم.
مادر عزیزم و برادر و خواهران عزیزم بر مشکلات صبر کنید چون لازمه انقلابی بودن و مسلمان بودن تحمل مشکلات است.برادرم عزیزاله مرداد و سایر دوستانم! شما تا میتوانید خدمت کنید و تقوی کسب کنید که هم بهترین توشه برای آخرت است و هم در جهان در آینده بتوانید پاسدار خوبی برای خون شهیدان انقلاب باشید و تقوی حاصل نمیشود مگر به دوستی با اهلبیت(ع).
ضمناً خانواده عزیزم! من شما را منع از گریه نمیکنم ولی اگر خواستید گریه کنید برای امام حسین(ع) گریه کنید و برای من هم در بین گریهها دعا کنید.این برای من و شما بهتر است و هر کس منرا دوست میدارد بداند شهید عزادار نمیخواهد بلکه پیرو میخواهد».
انتهای پیام