رئیس مرکز تخصصی آخوند خراسانی تصریح کرد: اما در منابع قدیمی آنها و همچنین منابع شیعیان که تاکنون نیز این منابع شده، این روز را عید میدانند. همین امر مساله را بسیار پررنگتر جلوه میدهد که این روز به عنوان عید جشن گرفته می شد.
وی ادامه داد: این سابقه و ذهنیت تاریخی اسلام نشان میدهد که غدیر خم، یک مساله ای همتراز با عید مبعث محسوب میشود چنانکه بعثت نیز عیدی است برای مسلمانان؛ غدیر خم که عید وصایت است، به عنوان روز دارای شان معنوی، برای مسلمانان دارای ارج و قدر بوده است.
حجت الاسلام رحمانی بیان کرد: در خصوص رویداد غدیر دو نکته قابل توجه است. نخست اینکه آیا عید غدیر بین مسلمانان در دورههای گذشته یعنی صدههای اولیه اسلام، عید بوده یا خیر؟ دوم اینکه حضرت رسول(ص) اگر امیرالمومنین را به عنوان سرپرست و جانشین بعد از خود انتخاب کردند، آیا این جانشینی جنبه سیاسی داشته یا خیر؟
رئیس مرکز تخصصی آخوند خراسانی افزود: با توجه به آیات قرآن کریم و اینکه خداوند متعال میفرماید «اگر وصایت علی بن ابی طالب را ابلاغ نکنی، به رسالتت تا کنون عمل نکردهای»، فقط حکمران سیاسی بودن حضرت علی(ع) را نفی میکند.
حجت الاسلام رحمانی عنوان کرد: چون رسالت پیامبر اکرم(ص) یک امر الهی است و شان آن به مراتب بیشتر از یک حکمرانی سیاسی دنیوی است. پس اینکه اگر حضرت علی(ع) حکمران سیاسی نباشد، رسالت پیامبر(ص) زیر سوال میرود، کاملا منتفی است.
حجت الاسلام رحمانی بیان کرد: حکمرانان مختلف سیاسی از جمله خلفای سه گانه پیش از امیرالمومنین و پس از ایشان بنی امیه و بنی عباس روی کار آمدند و برکنار شدند اما روز به تخت نشینی و حکمرانی هیچکدام از آنها عید قلمداد نشده است.
رئیس مرکز تخصصی آخوند خراسانی اضافه کرد: با استناد به منابعی که در اختیار همگان قرار دارد، از جمله رساله مرحوم علامه امینی، میتوان گفت این عید، ملی و بومی نیست بلکه عیدی دینی است. اگر قرار بر این باشد که دین روزی را عید اعلام کند، باید تمام عناصر و مولفههایی که شایستگی اعلام شدن به عنوان عید را برای آن روز دارد، از ناحیه دین مطرح شود.
حجت الاسلام رحمانی عنوان کرد: پیامبر اکرم(ص) دارای مقامات زیادی بودند از جمله رسالت و ولایت. مقام ولایت پیامبر(ص) یک مقام معنوی بوده؛ یعنی هم در شئون دینی و مذهبی و هم در شئون دنیوی تاثیرگذار بوده است چون دینی که پیامبر(ص) آوردند، فقط برای آخرت نبود بلکه شامل مسائل دنیوی نیز می شود.
وی بیان کرد: حکمرانی در زمان حیات پیامبر اکرم(ص) مثل زمان بنی اسرائیل نبود؛ یعنی اینطور نبود که شخصی پیامبری کند و شخص دیگری حکمرانی و حکومت از نبوت جدا باشد بلکه خود پیامبر(ص) در کنار مرجعیت دینی، حکمران نیز بودند.
رئیس مرکز تخصصی آخوند خراسانی گفت: منشاء حاکمیت پیامبر(ص)، ولایت ایشان بود که در روز غدیر خم این حاکمیت را به علی بن ابی طالب(ع) واگذار کردند؛ بنابراین آنچه مشروعیت حاکمیت در جهان اسلام است، ولایتی است که خداوند به پیامبر اکرم(ص) داد و ایشان نیز آن را در غدیر خم به حضرت علی(ع) اعطا فرمودند.
حجت الاسلام رحمانی خاطرنشان کرد: حاکمیت علی ابن ابی طالب(ع) هم شئون دینی داشت و هم شئون دنیوی. ایشان نسبت به شئون دنیوی حاکمیت و نسبت به شئون دینی نیز ولی مومنین بوده است چنانکه پیامبر اکرم(ص) مبلغ و معلم دین بودند، حضرت علی(ع) نیز باید همین کار را ادامه میداد.
انتهای پیام