«ساجی» برگرفته از یکی از شخصیتهای داستان، عنوان اثری است که به خاطرات نسرین باقرزاده، همسر سردار شهید بهمن باقری میپردازد، داستان از سالهای کودکی خانم باقرزاده در خرمشهر آغاز میشود و تا زمان جنگ در این شهر ادامه مییابد.
همسر شهید باقری چند روز ابتدایی جنگ را در خرمشهر سپری میکند، اما به ناچار خرمشهر را ترک کرده و مانند دیگر زنان حاضر به شیراز میرود، ولی مردها در خرمشهر مانده و از این شهر حفاظت میکنند.
این دفاع تا پایان جنگ ادامه مییابد، بانوان یا به خرمشهر و بوشهر یا در شهرهای دیگر پراکنده میشوند، اما راوی این خاطرات به خاطر اینکه در خرمشهر میماند و کنار همسرش قرار دارد به شهرهای مختلف مثل قم، ماهشهر و آبادان میرود و مدتی در این شهرها سکونت دارد، او روزها و شرایط سختی را سپری میکند و سالهای پایانی دوباره به خوزستان برمیگردد تا اینکه در ۲۹ فروردین ۱۳۶۷ سردار باقری به شهادت میرسد.
ویژگی خاص خانم باقرزاده دوران کودکی اوست، او در خرمشهر زندگی مرفهی داشته و در خانواده بسیار شلوغی زندگی میکرده، پدربزرگ او از مبارزان دوران پهلوی بوده که برایش اتفاق خاصی رخ میدهد و در سانحه دریایی از دنیا میرود. راوی از همینجا افسردگی میگیرد و.... خانم باقرزاده در پی یک عشق است که از آن وضعیت به آرامش برسد، اما به ناگاه جنگ، اتفاقات بدتری را رقم میزند.
در کتاب «ساجی» جنگ تحمیلی با یک نگاه انساندوستانه روایت میشود، روایت خانمی است که هرگز فکرش را هم نمیکرده روزی جنگ وارد خانهاش شود، او بدون سلاح میخواهد از کیان و خانوادهاش دفاع کند و بسیاری از اقوامش شهید میشوند، وقتی همه چیزش را از دست میدهد، همچنان در پایان کتاب به بازسازی خرمشهر امید دارد.
ضرابی زاده نگارش کتاب ساجی را از سال ۹۴ آغاز و درسال ۹۸ به پایان رسانده است، نویسنده برای نگارش این کتاب خود ۷۰ساعت مصاحبه با خانم باقرزاده و 20 ساعت نیز مصاحبه با شخص دیگری انجام داده و برای رسیدن به درک درست از خاطرات، چندین بار نیز به خرمشهر و آبادان سفر کرده است که در پایان به همراه پژوهش و جستجوهای خود در نهایت به این کتاب منجر شده است.ضرابی زاده در مقدمه خود بر این کتاب عنوان کرده است که راوی این اثر پس از اتمام نخستین دوره از بازگویی خاطراتش دچار افسردگی شده و تا مدتها حاضر به دیدار و پذیرش ضرابیزاده برای گفتگو نمیشده است با این همه او به دلیل علاقهاش به خرمشهر شروع به پژوهش و تکمیل کتاب کرده و در نهایت به کمک پسر وی توانسته بار دیگر او را برای گفتگو راضی کند و کتاب را سر و شکلی تازه ببخشد.
در بخشی از این کتاب میخوانیم:
«چقدر لاغر شده بود! سیاه و قدبلندتر، با موهای آشفته و ریش و سبیل بلند؛ درب و داغان. از شادی گریه میکردم و دورش میچرخیدم. همه وجود بهمن خنده بود. ما دیوانهوار دست میزدیم و یکی میخواندیم:
واویلا لیلی...
سعید و حمید آن وسط بندری میرقصیدند. بهمن در حلقه ما گیر افتاده بود. میخندید و با شادی ما شاد بود وگاه برای دل نزار ما هم شده شانههایش را میلرزاند.
به من نگاه کرد. چشمان بادامیاش از شادی برق میزد. اشاره کرد همراهش برقصم. اشکهایم را پاک کردم. نمیخواستم این حال خوب را خراب کنم. الکی هر دو دستم را در هوا تکان دادم. فروزان از پشت کتفم را گرفت و هلم داد در آغوش بهمن. صدای کف و سوت به هوا رفت. بهمن آغوش باز کرد و من سر روی سینهاش گذاشتم.»
بهناز ضرابیزاده، کارشناس مسئول آفرینشهای ادبی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است که تاکنون سردبیری نشریه استانی جاودانهها، دبیری انجمن داستان دفاع مقدس از سال ۱۳۸۶، عضویت شورای نویسندگان بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس، عضویت شورای انتخاب کتاب بنیاد شهید استان همدان و دبیری انجمن داستان سازمان بسیج هنرمندان را بر عهده داشته است، تألیف و چاپ بیش از ۲۵۰ اثر داستانی و ادبی در نشریات و مجلات برگزیده کشوری از دیگر فعالیتهای ضرابیزاده است.
ضرابیزاده، برگزیده شدن در بیش از ۳۰ جشنواره داستاننویسی سراسری، از جمله کسب مقام اول در نخستین جایزه داستان ویژه مخاطبان کودک و نوجوان با موضوع امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی، تقدیر شده در چهارمین و ششمین جایزه ادبی اصفهان، کسب مقامهای برگزیده در هشتمین، نهمین و دهمین جشنواره مجمع خبرنگاران و نویسندگان دفاع مقدس را در کارنامه خود دارد.
بهناز ضرابیزاده مقامهای اول، دوم و سوم یادواره شهدای دانشجویی کشور، کسب مقام برتر در کنگره سراسری حضرت زینب (س)، کسب مقام برگزیده در سیزدهمین جشنواره کتاب سال (سلام) برای تألیف کتاب آدم برفی، معرفی به عنوان نخبه بسیجی در سال ۱۳۸۸ توسط آموزش و پرورش و سازمان بسیج هنرمندان، داور مسابقات مختلف ادبی استانی بیش از ده مورد همکاری مجلات کیهان بچهها و رشد دانشآموز را نیز در این کارنامه دارد.
انتهای پیام