به قلم سیدمحمد الطالقانی، پژوهشگر دینی از عراق
هدف جنبش اصلاحی امام حسین(ع)؛ احیای دین، اندیشه و عقیده بود. این امر با اصلاح ملتی که تحت سلطه شرارت و ستم باطل بود؛ از طریق رهایی آن از قعر انحطاط به سوی عزت، کرامت و دمیدن روح ایمان و حقیقت در آن محقق شد تا این ملت پس از تسلیم شدن در برابر وضعیت اسفناک خود، دوباره برخیزد.
جنبش امام حسین(ع) به دلیل رد مطلق بیعدالتی سیاسی و اجتماعی و احیای اصول و ارزشهای والا در قلبها و ذهنهای همه نسلها در طول تاریخ، یکی از بزرگترین جنبشهای اصلاحی در تاریخ بشر محسوب میشود.
این جنبش همچنین با هدف ایجاد روحیه بسیج در ملت برای مقابله با انحراف حاکم، و در عین حال ایجاد یک برنامه سیاسی منظم برای یک حاکم عادل و پایهگذاری مبانی برای همه مصلحان در طول تاریخ، یعنی حفظ کرامت انسانی، مقاومت در برابر حکومت استبدادی و رد بندگی، انجام شد. این جنبش نقشه راهی است که امام حسین(ع) برای ما ترسیم کرده و مراجع دینی ما در طول تاریخ از آن پیروی کردهاند؛ مراجعی که رهرو ائمه(ع) هستند.
در ایام خجسته سالروز میلاد امام حسین(ع)، در حالی که در دورانی از نزاع و آشفتگی سیاسی، ایدئولوژیکی و اجتماعی زندگی میکنیم، چقدر نیاز داریم که در خود تأمل کنیم و از نقشه راهی که امام حسین از طریق جنبش اصلاحی خود برای ما ترسیم کرده است، پیروی کنیم. این نقشه راه مستلزم رد مطلق همه اشکال بیعدالتی و استبداد و تعهد ما به حقوق مظلومان، بهویژه مردم عراق است که هزینه هر اشتباه سیاسی را میپردازند.
ظالم تصور میکند که خدا او را نمیبیند و او را فراموش کرده است. اما اینگونه نیست. زیرا چشم ظالم ممکن است بخوابد، اما چشم خدا هرگز نمیخوابد. روز حساب ظالم بسیار سختتر از روز حساب مظلوم است. پس از دعای مظلوم برحذر باشید، زیرا هیچ مانعی بین آن و خدا وجود ندارد.
مردم عراق که سیره امام حسین(ع) را به عنوان یک راه، یک فکر، یک درس و حکمت پذیرفتهاند، به دشمنان عراق و قدرتهای استکبار جهانی اجازه نخواهند داد که حقوقشان را غصب کنند. بلکه همچنان پرچم حق را تا تحقق عدالت و اصلاح برافراشته نگه خواهند داشت و کسانی که به مردم ما ستم کردهاند، به زودی خواهند دانست که چه سرنوشت وحشتناکی در انتظار آنهاست و پیروزی نهایی از آن صالحان است.
در ۲۸ رجب سال ۶۰ هجری قمری، کاروان امام حسین(ع) از مدینه به مکه حرکت کرد و در برابر قدرت، استبداد و تروریسم حاکم ایستاد و اعلام کرد «من برای شرارت یا تکبر و گسترش فساد یا ظلم بیرون نیامدهام. بلکه برای اصلاح در امت جدم رسول خدا(ص) بیرون آمدهام». ایشان با خانواده و یارانش، از جمله زنان و فرزندانش، با پیمودن بیابان و عبور از تپههای شنی، آغاز قیام جاودانه خود را برای بازسازی پایههای اسلام حقیقی اعلام کرد، اسلامی که ستمگران اموی در پی محو و تحریف آن بودند. مکه مناسبترین مکان برای آغاز جنبش اصلاحطلبانه ایشان بود؛ زیرا این شهر محل تجمع مردم و گذرگاهی برای مسلمانان از سراسر جهان بود و هر رویدادی که در مکه رخ میداد، بلافاصله طنینانداز میشد. در سراسر جهان اسلام، این پیام توسط کاروانها به هر گوشهای از جهان اسلام منتقل میشد. هر ندایی که از مکه سرچشمه میگرفت، به سرعت به گوش مسلمانان در همه جا میرسید.
قیام امام حسین(ع) رژیم اموی را مبهوت کرد؛ زیرا از سرچشمه اسلام اصیل سرچشمه میگرفت. امام حسین اهداف این قیام را اعلام کرد و گفت «میخواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم و راه جدم و پدرم علی بن ابی طالب(ع) را دنبال کنم.«
امام حسین(ع) عمیقاً متعهد به رساندن پیام اصلاحطلبانه خود به بیشترین تعداد ممکن از مخاطبان بود و این امر تنها از طریق هجرت ایشان از مدینه محقق میشد. این مهمترین دلیل هجرت ایشان است که امتداد هجرت پیامبر اکرم(ص) محسوب میشود. هر دو هجرت با هدف حمایت از دین خداوند متعال، دفاع از ارزشهای قرآن و حفظ اصول اسلام انجام شد.
امروز نیز شاهد ثمرات هجرت در راه خدا هستیم، زیرا شیعیان اهل بیت(ع) در دوران استبداد رژیم بعث در سراسر جهان گسترش یافتهاند. رژیم بعث سرنگون شد تا کلمه حق گسترش یابد و پرچم اصلاح در هر گوشهای از جهان برافراشته شود. به لطف شیعیان، صدای امام حسین(ع) به هر نقطه از زمین رسید، پرچم خود را در هر گوشهای برافراشته و همه ظالمان و ستمگران را حتی تا به امروز به چالش کشید.
امروز، در مبارزه سیاسی ما، همه کسانی که در آن مشارکت دارند باید اهداف قیام حسینی را پیش روی خود نگه دارند و آن را نقشه راه خود برای اصلاحات سیاسی قرار دهند. همه باید مراقب باشند که فرصت را از دست ندهند و مانع مصلح الهی که به دنبال هدایت بشریت به سوی امنیت، برقراری عدالت در زمین و ریشه کن کردن دولت باطل است، نشوند.
انتهای پیام