صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۴۳۳۲۴۲۸
تاریخ انتشار : ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۸:۰۴
فجر مهدوی/ ۶

معاون فرهنگ، آموزش و پژوهش بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود(عج) گفت: بعضی از حوادثی که در آخرالزمان اتفاق می‌افتد، شاید ربطی به بحث ظهور نداشته باشد زیرا شبیه و بلکه بدتر از آن‌ها نیز اتفاق افتاده است.باید در چنین شرایطی دقت کنیم که راهبرد ما در زمان غیبت و زمینه‌سازی برای ظهور چیست.

در گستره باورها و اندیشه‌های اسلامی، مفهوم «آخرالزمان» از جایگاهی ژرف و سرنوشت‌ساز برخوردار است. این مفهوم تنها به رویدادهای پایانی تاریخ بشری محدود نمی‌شود، بلکه دورانی معرفی می‌گردد که از بعثت پیامبر خاتم(ص) آغاز شده و تا فرجام جهان امتداد می‌یابد.

یکی از عنوان‌هایی که نبی مکرّم اسلام(ص) را بِدان خوانده‌اند، «پیامبر آخرالزمان» است. ازاین‌رو، می‌توان دریافت که دورۀ زندگانی و پیامبری حضرت محمد(ص) نیز آخرالزمان است. 


بیشتر بخوانید:


روایات اسلامی نیز بر آخر الزمان بودن دوره پیامبر(ص) تأکید می‌کنند به عنوان مثال ابن‌عباس(رض) حدیثی از پیامبر اکرم(ص) نقل کرده که فرموده‌اند: «وقتی خداوند آدم را آفرید، او را در مقابل خود نگه داشت. آدم عطسه‌ای زد؛ خداوند به او الهام نمود که حمدِ خدا را نماید. بعد فرمود: آدم، مرا حمدی کردی؛ به عزت و جلالم سوگند اگر نبودند دو بنده که می‌خواهم آنها را در آخرالزّمان خلق کنم، هرآینه [بی‌تردید، به‌یقین] تو را نمی‌آفریدم. آدم گفت: خدایا تو را به مقام ایشان در نزدت سوگند می‌دهم که اسم آنها را بفرمایی. خداوند فرمود: نگاه کن به جانب عرش. آدم دید دو سطر از نور نوشته شده؛ خط اول چنین بود: لا اله ‌الّا الله، محمد نبی الرّحمه و علی مفتاح الجنّة. خط دوم نوشته بود: سوگند یاد کردم به نفس خود که ببخشم هرکه آن‌دو را دوست داشته باشد و شکنجه و عذاب نمایم هرکه با آن‌دو دشمن باشد.»

خبرنگار ایکنا در گفتگو با حجت‌الاسلام والمسلمین محمدرضا نصوری، معاون فرهنگ، آموزش و پژوهش بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود(عج) به تبیین مسائل مربوط به آخرالزمان پرداخت.

مشروح این گفتگو را در ادامه می‌خوانیم:

ایکنا - در روایات اهل‌بیت(ع)، «آخرالزمان» دقیقاً به چه بازه‌ای اشاره دارد و تفاوت میان «نشانه‌های قطعی» و «علائم غیرقطعی» آخرالزمان چیست؟

آغاز آخرالزمان از زمان پیامبر(ص) است و تا قیامت ادامه دارد و در این بین اتفاقاتی می‌افتد. ۲۳ سال دوران زندگی پیامبر اکرم(ص) و ۲۵۰ سال دوران امامان شهید ما است و نزدیک به ۷۰ سال نیز دوره غیبت اول امام زمان(عج) و بعد دوره غیبت دوم است که اکنون ما در دوران غیبت دوم قرار داریم و بعد دوران ظهور و سپس دوران رجعت و بعد دوران حکومت امام زمان(عج) است و به قیامت ختم می‌شود که به آن، دوره آخرالزمان می‌گویند.

بعضی از نشانه‌هایی که برای آخرالزمان مطرح می‌کنند؛ بیشتر منوط به بخشی از آخرالزمان است که به ظهور منجر می‌شود که گفته شده دوران زیبایی نیست و در آن دوره سختی‌ها بسیار است و اوضاع جهان به نوعی تاریک قرار دارد که بعد منتج به ظهور می‌شود.

یک سری علائم در روایات وجود دارد که محتوم یا قطعی و غیر محتوم یا غیر قطعی است که تفاوتش این است که علائم حتمی و قطعی حتما باید محقق شود تا منتج به ظهور شود اما علائم غیر حتمی شاید واقع شود یا شاید نشود، شاید هم اتفاق افتاده باشد.

علائم حتمی پنج مورد است که شامل خروج سفیانی، خروج یمانی، ندای آسمانی، قتل نفس زکیه و خسف بیدا است که هر کدام تعریفی دارد و باید محقق شوند تا به ظهور منتج شود اما علائم غیر حتمی بسیار است که شاید محقق شود و شاید نشود که برخی از آن‌ها شامل خروج رجل الخراسانی، خروج سید حسنی و خروج شخصی به نام شعیب بن صالح می‌شود که نشانه‌هایی برای آن‌ها وجود دارد از جمله ترک خوردن دیوار مسجد کوفه.

ایکنا - آیا افزایش اعتراض‌ها، ناآرامی‌ها و شکاف‌های اجتماعی و حتی اغتشاشات اخیر را می‌توان به عنوان یک نشانه برای ظهور در نظر گرفت یا صرفاً زمینه‌ساز تلقی می‌شود؟

بعضی از حوادثی که اتفاق می‌افتد، شاید ربطی به بحث ظهور نیز نداشته باشد برای مثال بحران‌هایی که اتفاق می‌افتد و کشتارهایی که در طول تاریخ رخ می‌دهد از جمله جنگ‌های صلیبی اول تا چندم، بعضی از بیماری‌هایی که در دنیا اتفاق می‌افتد، نمی‌توانیم آن را با بحث ظهور تطبیق دهیم زیرا شبیه و بلکه بدتر از آن‌ها نیز اتفاق افتاده است اما یک نکته اساسی این است که راهبرد ما در زمان غیبت و شرایط و زمینه برای ظهور چیست، همچنین برای امر فرج باید آماده شویم نه ظهور. چون باید فرج یعنی گشایش برای ظهور ایجاد شود، بنابراین باید بتوانیم بسترسازی‌ها را به تعبیری که مقام معظم رهبری فرمودند برای خود و جامعه در ابعاد مختلف ایجاد کنیم. آمادگی اعتقادی، روحی، روانی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ضروری است.

این حوادث و اغتشاشات می‌تواند به عنوان یک حادثه‌ای برای بسترسازی امر فرجی باشد که در آن دوران ظلم و جور به حد اعلی می‌رسد برای مثال فردی مانند ترامپ ملعون به جهان ظلم بسیاری می‌کند. اما در واقع بدتر از این حوادث نیز در جوامع قبل از ما بوده است، بنابراین باید این مسائل را با دقت بیشتری دنبال کرد تا آن نگاه تمدنی قبل از ظهور را ایجاد کنیم زیرا نگاه تمدنی این است که فرهنگ ابتذال امروزی به فرهنگ انتظار تبدیل شود.

ایکنا -  در روایات، مؤمن آخرالزمانی بیشتر مأمور به «صبر و بصیرت» است یا «کنش‌گری اجتماعی»؟

اینکه ظهور چه زمانی است را کسی اطلاع ندارد اما در آخرالزمان منتهی به ظهور، اوضاع برای مومنین سخت می‌شود و مومنین و انسان‌های منتظر واقعی شبانه‌روز در حال تلاش هستند و یکی از زیبایی‌های دوران ظهور این است که این سختی‌ها منتج به دوران زیبای ظهور می‌شود.

گفته شده در آخرالزمان قبل از ظهور، زنان و جوانان در جامعه فسق و فجور بسیار می‌کنند که پیامبر اکرم(ص) در مورد نقش مومنین در این زمان می‌فرماید: «مومنین باید امر به معروف و نهی از منکر کنند یا قدرت ندارند یا موقعیت برای آن‌ها مناسب نیست یا اثرگذاری که باید در امر معروف و نهی از منکر داشته باشند را ندارند بنابراین سکوت می‌کنند.» این امر نشان می‌دهد که فضای دینداری و معنویت با رویکرد الهی برای مومنین راحت نیست پس مومنین دعوت به صبر می‌شوند.

در روایتی از امام صادق(ع) آمده است: «این‌گونه نیست که اگر شما برای امر فرج شتاب بدهی، خدا نیز با شتاب شما شتاب کند، بلکه مومنان باید نگاه صبر و بردباری را دنبال کنند.»

انتهای پیام