به گزارش خبرنگار ایکنا، محمدمهدی بحرالعلوم، دبیر ستاد راهبری حفظ قرآن کریم، در نشست تخصصی «هماندیشی اعضای ستاد راهبری حفظ قرآن با استادان دانشگاهی» که روز گذشته شنبه ۱۸ بهمنماه با حضور استادان دانشگاه و صاحبنظران قرآنی از سوی ستاد راهبری حفظ قرآن کریم و به میزبانی ایکنا برگزار شد، ضمن قدردانی از ارائههای صورتگرفته با اشاره به مباحث مطرحشده از سوی صاحبنظران اظهار کرد: یکی از موضوعات اساسی، نسبت برنامه هفتم پیشرفت با اهداف طرح ملی حفظ قرآن کریم است؛ بهویژه ماده ۷۴ این برنامه که به موضوع تعداد حافظان قرآن از یک تا سی جزء اشاره دارد.
بحرالعلوم با اشاره به ضرورت بازتعریف چارچوبهای اجرایی گفت: در سه حوزه اهداف و سیاستها، منابع و زیرساختها و همچنین برنامهریزی و اجرا، باید گزارههای روشنی تعریف شود. پیش از این، ستاد، کارهای ارزشمندی در این زمینه انجام داده و این گزارهها استخراج شده، اما اکنون نیازمند بازنویسی و بازنگری هستند.
دبیر ستاد راهبری حفظ قرآن ادامه داد: در حوزه اهداف و سیاستها، موضوع دستیابی به 10 میلیون حافظ قرآن کل مطرح بوده است، اما وضعیت حافظان جزء نیز باید بهصورت دقیق مشخص شود. همچنین باید روشن شود که آیا طرح ملی حفظ قرآن جزو اولویتهای دولتها هست یا خیر و اساساً اعتقاد و باور مسئولان فرهنگی و قرآنی کشور نسبت به موضوع قرآن تا چه اندازه وجود دارد؟
این استاد حفظ قرآن گفت: در حال حاضر، نبود ضمانتهای قانونی لازم، یکی از مشکلات جدی در مسیر تحقق اهداف حفظ قرآن است. در بسیاری از بخشها شاهد آن هستیم که آنچه باید در عمل اتفاق بیفتد، تحقق پیدا نکرده است.
بحرالعلوم نبود سامانه جامع آماری را از دیگر چالشها برشمرد و گفت: هنوز یک سامانه مشخص و جامع نداریم که بتواند بهطور دقیق تعداد حافظان یک جزء، چند جزء یا حافظان کل قرآن را رصد کند. این خلأ، برنامهریزی دقیق را با مشکل مواجه کرده است.
وی به نقش رسانه ملی اشاره کرد و افزود: باید بررسی شود که مأموریت اصلی رسانه ملی در سالهای گذشته در حوزه حفظ قرآن چه بوده است؟ آیا گفتمانسازی انجام شده یا صرفاً به آموزش پرداخته شده است؟ همچنین نقش آموزش و پرورش در این حوزه نیازمند بازنگری جدی است.
دبیر ستاد راهبری حفظ قرآن کریم به حوزه منابع و زیرساختها پرداخت و گفت: اعتبار مالی لازم برای تحقق اهداف طرح ملی حفظ قرآن باید بهصورت واقعی پیشبینی شود که تا حدودی نیز این اقدام انجام شده است. با این حال، زیرساختهای لازم و پژوهشهای کافی در زمینه حفظ قرآن، با وجود برخی اقدامات صورتگرفته، همچنان وجود ندارد یا اگر پژوهشهایی انجام شده، بهدرستی مورد استفاده قرار نگرفته است.
وی با اشاره به ضعف جریان پژوهشی در حوزه حفظ قرآن افزود: گاهی پژوهشی چند سال برای آن زمان صرف میشود، اما خروجی آن در جریان حفظ کشور به کار گرفته نمیشود و این مسئله یک آسیب جدی است.
بحرالعلوم به حوزه برنامهریزی و اجرا اشاره کرد و گفت: ما نیازمند یک طرح و برنامه جامع، منسجم و محکم در زمینه حفظ قرآن هستیم. مدل فعلی که فرد در کلاس قرار میگیرد و صرفاً بهصورت ترتیبی حفظ میکند، یا جواب نداده یا اگر هم پاسخ داده، بسیار محدود بوده است.
وی پیشنهاد داد: شاید لازم باشد به سمت آموزشهای ترکیبی حرکت کنیم؛ آموزشی که ترکیبی از روخوانی، روانخوانی، مفاهیم و تدبر باشد تا فرد از همان ابتدا که وارد مسیر حفظ قرآن میشود، بهمعنای واقعی کلمه حافظ قرآن باشد و پس از مدتی دچار یأس و ناامیدی نشود.
دبیر ستاد راهبری حفظ قرآن کریم با تأکید بر اهمیت آموزشهای مقدماتی تصریح کرد: بحث مقدمات حفظ قرآن متأسفانه رها شده است. بسیاری تصور میکنند حفظ قرآن خودبهخود باعث تقویت روخوانی و فهم مفاهیم میشود، در حالی که در عمل چنین نیست یا دستکم امری نسبی است.
وی ادامه داد: باید ابتدا مهارتهای خواندن قرآن، اعم از روخوانی و روانخوانی و حتی فهم مفاهیم، بهدرستی آموزش داده شود و سپس فرد وارد مسیر حفظ شود. این موضوع نیازمند توجه دقیق، بهویژه در نظام آموزشی کشور و آموزش و پرورش است.
بحرالعلوم در پایان به نقش خواص جامعه اشاره کرد و گفت: اهتمام و توجه کافی خواص جامعه به موضوع حفظ قرآن یا وجود ندارد یا بسیار کمرنگ است و این مسئله نیز باید بهطور جدی مورد توجه قرار گیرد.
به گزارش خبرنگار ایکنا، این نشست با حضور حجتالاسلام والمسلمین علی تقیزاده، رئیس سازمان دارالقرآن، جلیل بیتمشعلی، رئیس سازمان قرآنی دانشگاهیان کشور و جمعی از اعضای ستاد راهبری حفظ قرآن کریم، استادان دانشگاه و صاحبنظران قرآنی ازجمله میثم علیپور، محمد خواجوی، لاله افتخاری، مجید معارف، حسین تقیپور، حمید باقری، معصومه آگاهی، محمد ضرغام، کریم دولتی و محمدحسین فریدونی برگزار شد.
انتهای پیام