صفحه نخست

فعالیت قرآنی

سیاست و اقتصاد

بین الملل

معارف

اجتماعی

فرهنگی

شعب استانی

چندرسانه ای

عکس

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

خراسان جنوبی

بوشهر

چهارمحال و بختیاری

خراسان رضوی

خراسان شمالی

سمنان

خوزستان

زنجان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویر احمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

بازار

صفحات داخلی

کد خبر: ۴۳۳۵۲۶۴
تاریخ انتشار : ۰۱ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۱:۰۷
روزه‌ اولی‌ها/ ۲

زهیر احمدی در دومین قسمت از درس‌گفتار «روزه اولی‌ها» با اشاره به اهمیت تغییر نگاه کودکان به ماه رمضان، تأکید کرد که باید روزه‌داری را نه به عنوان یک اجبار، بلکه به مثابه «مجوز ورود به مرحله سخت زندگی» و فرصتی برای پرورش روح و تقویت تاب‌آوری به فرزندان معرفی کنیم.

در آستانه فرارسیدن ماه مبارک رمضان، بسیاری از والدین با این پرسش مواجه می‌شوند که چگونه می‌توانند فرزندان خود، به‌ویژه آنهایی که تازه به سن روزه‌داری رسیده‌اند را با این فریضه الهی آشنا و آنها را به انجام این عبادت بزرگ ترغیب کنند. در این میان، استفاده از روش‌های تشویقی و محبت‌آمیز می‌تواند تأثیر عمیق‌تری بر روحیه لطیف کودکان و نوجوانان بگذارد.

در همین راستا خبرگزاری ایکنا سلسله درس‌گفتار‌هایی با عنوان «روزه اولی‌ها» با بیان زهیر احمدی، روانشناس تهیه کرده است. وی با نگاهی روانشناسانه و با بهره‌گیری از مفاهیم دینی، راهکاری عملی برای تبدیل یک تکلیف عبادی به یک تجربه شیرین و خاطره‌انگیز برای فرزندان ارائه می‌دهد. 

در ادامه بخش دوم درس‌گفتار روزه اولی‌ها را با عنوان «مواجهه با چالش»‌ می‌خوانیم و می‌بینیم:

 
در جلسه قبل گفتیم که باید به فرزندانمان این احساس را منتقل کنیم که روزه یک اجبار نیست، بلکه یک «مجوز ورود» است. در این جلسه، می‌خواهیم کودکانمان را برای مواجهه با یک چالش آماده کنیم و به آنها بیاموزیم که «هر کاری که دشوارتر باشد، لذت آن نیز بیشتر است».
 
می‌توانیم از فرزندمان بپرسیم: «پسر گلم/دختر قشنگم، وقتی با بازی‌های موبایل یا کنسول بازی می‌کنی، آیا مرحله آسان را انتخاب می‌کنی یا مرحله سخت را؟» معمولاً بچه‌هایی که حرفه‌ای شده‌اند، می‌گویند: «ما مرحله سخت را انتخاب می‌کنیم، چون مرحله آسان مال بچه‌های کوچک است. ما بزرگ شده‌ایم و قوی هستیم».
 
این نگاه را باید به روزه‌گرفتن نیز تعمیم دهیم؛ زندگی معمولی مانند خوردن صبحانه، ناهار و شام کاری است که همه موجودات می‌توانند انجام بدهند. اما کسانی که انتخاب می‌کنند غذا نخورند، در واقع کار سخت‌تری را برگزیده‌اند.
 
 
درواقع به فرزندمان بگوییم؛ «اگر می‌خواهی قهرمان باشی، باید مرحله سخت را انتخاب کنی؛ دقیقاً مانند یک وزنه‌بردار که برای قوی کردن عضلاتش، وزنه‌های سنگین را بلند می‌کند و این آمادگی جسمانی را پیدا کند تا در مسابقات جهانی یا المپیک قهرمان شود. تو نیز اگر می‌خواهی در مسابقه معنوی قهرمان شوی، باید کار سخت را انتخاب کنی».
 
پس وقتی در طول روز، شکمت صدا می‌کند یا لب‌هایت خشک می‌شود، اینها همان «وزنه‌های روحی» هستند که روح تو را رشد می‌دهند، آن را قوی می‌کنند و توانایی تو را برای انتخاب‌های سخت در آینده افزایش می‌دهند.
 
والدین گرامی، در لابه‌لای همین روزه‌گرفتن‌ها و سختی‌کشیدن‌ها، باید مفهومی مهم به فرزندانمان آموزش دهیم؛ مفهوم «تاب‌آوری» یا به زبان ساده‌تر، «صبر کردن». این مفهوم به کودک می‌آموزد که در برابر سختی‌ها مقاومت کند و سربلند بیرون بیاید. اگر از کودکی این ویژگی را در فرزندمان پرورش دهیم، وقتی بزرگ شد و در سنین نوجوانی و جوانی قرار گرفت و در آینده با مشکلات رو‌به‌رو شد، می‌تواند تاب بیاورد، خود را حفظ کند و انتخاب‌های بهتری داشته باشد.
 
خلاصه درس دوم این است؛ ما به کودکانمان می‌آموزیم که تو انتخاب شده‌ای تا روزه بگیری. حالا که انتخاب شده‌ای، به نظرت مرحله سخت بهتر است یا مرحله آسان؟ بچه‌های قوی، مرحله سخت را انتخاب می‌کنند؛ چون تو قوی هستی، چون تو بزرگ شده‌ای و می‌توانی روح خود را پرورش دهی.
 
امیدوارم فرزندانمان از ماه رمضان امسال لذت ببرند و از مهمانی خداوند سربلند بیرون بیایند. 
انتهای پیام