خداوند در آیه 90 و 91 سوره مائده که در جزء هفتم قرار گرفته است، میفرماید «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ» «ای کسانی که ایمان آوردید این است و جز این نیست که شراب و قمار و بتها و ابراز قرعه کشی و شرط بندی، همه آلودگی و پلیدی است و از کارهای شیطان است. از این کارها اجتناب کنید اگر چنینی کردید امید است که رستگار شوید،» در این آیه کاملا مشهود است که این 4 امر که بیان شد از کارهای ممنوع و حرام از منظر خداوند است.
در ادامه آیه دلیل ممنوع و حرام شدن این موارد را بیان میدارد «إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَعَنِ الصَّلَاةِ ۖ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ» (مائده / آیه 91) «جز این نیست که شیطان میخواهد که بین شما دشمنی، کینه و دلخوری ایجاد کند، یعنی از راه این دو شراب و قمار بین شما دشمنی و کینه ایجاد کند و شما را از یاد خدا و نماز بازدارد».
نماز ازجمله ذکرهای خداوند است اما در این آیه نماز به صورت جداگانه مطرح شده است. یعنی نماز یکی از مهمترین راهها برای یاد خداست که خدا به عنوان یک راه مستقل آن را بیان کرده است.
آیهای در قرآن کریم وجود دارد که در وصف پاداش بهشتیان میفرماید «مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۖ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى ۖ وَلَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ ۖ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ داستان بهشتی که به متقیان وعده دادند این است که در آن باغ بهشت نهرهایی از آب زلال دگرگون ناشدنی است و نهرها از شیر بی آنکه هرگز طعمش تغییر کند و نهرها از شراب ناب که نوشندگان را به حد کمال لذّت بخشد و نهرها از عسل مصفّی و تمام انواع میوهها بر آنان مهیّاست و (فوق همه لذّات) مغفرت و لطف پروردگارشان، (آیا حال آن که در این بهشت ابد است) مانند کسی است که در آتش مخلّد است و آب جوشنده حمیم به خوردشان دهند تا اندرونشان را پاره پاره گرداند؟» ( سوره محمد / آیه 15).
اینجا سوالی مطرح میشود که اگر شراب بد است چرا خداوند در بهشت به این فراوانی وعده رودهایی از شراب را به بهشتیان میدهد، اگر خوب است چرا خداوند متعال در این دنیا آن را ممنوع و حرام اعلام کرده است.
در بررسی آیه دیگری میتوان به آیه 219 سوره بقره اشاره کرد که میفرماید «يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ ۖ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِمَا درباره شراب و قمار از تو می پرسند، بگو: در آن دو، گناهی بزرگ و سودهایی برای مردم است، و گناه هر دو از سودشان بیشتر است.» در این آیه نمیفرماید سودی دارد بلکه به صورت جمع بیان میکند که سودهایی دارد و در ادامه میفرماید اما گناه و ضرر آن از سود آن بیشتر است.
اگر آیاتی که مطرح شد را در کنار هم بررسی کنیم که شراب و قمار وسیله شیطان اعلام شده تا انسان را از یاد خدا بازدارد و دشمنی و کینه ایجاد کند، باید اذعان کرد که در بهشت شیطان حضور ندارد که بین انسانها دشمنی و کینه ایجاد کند لذا آسیبهای مطرح شده در آیه به بهشتیان که شراب مینوشند نمیرسد. از این رو شراب در دنیا حرام و در آخرت جزء لذتهای بهشتی معرفی شده است.
رسیدن به بهشت و توفیق نوشیدن شراب بهشتی امکان پذیر نیست مگر با تقوا و یکی از مصادیق تقوا این است که در دنیا به سراغ شراب و قمار نرویم.
انتهای پیام