ایران، مهد تمدن و سرزمینی کهن، بار دیگر در تاریخ خود، حماسهای سترگ را رقم زد؛ حماسه ایستادگی، اتحاد و همدلی در برابر طوفانی از دشمنی و یاس. در این دوران سخت، قلبمان از فقدان عزیزانمان درد میکشد؛ اما ایمان ما به پیروزی، چون کوهی استوار، پُرصلابت و با غرور مانده است.
با نهایت اندوه و تأسف، شهادت قائد امت؛ مجاهد اعظم؛ مقاوم اکبر؛ رهبر معظم انقلاب، حضرت آیتالله خامنهای(ره)؛ جمعی از فرماندهان غیور و سربازان فداکار از تبار دلیرمردان ایرانزمین و تنی چند از هموطنان و هممیهنان شریف ایرانزمین؛ به ویژه دختران مینابی که به فرشتگان آسمانی بدل شدند، را به خانوادههای داغدار و امت شهیدپرور ایران تسلیت میگوییم.
این سفارش رهبر شهید و عظیممان است که این فقدانها، تلخ و جانسوز است؛ اما نباید اجازه دهیم که اندوه، ما را از مسیر انقلاب دور کند. اکنون، بیش از هر زمان دیگری، نیازمند شکوه اتحاد، همدلی، وحدت و انسجام هستیم. مسئولان باید با همدلی و همراهی کامل، در کنار مردم ایستاده و با تمام قوا، به تعدی، تجاوز و یاوهگوییهای دشمن پاسخ دهند.
قافله نویسندگان و هنرمندان، همواره در طول تاریخ، نقش مهمی در حفظ و تقویت روحیه ملی داشتهاند. در بحرانهای اجتماعی، آنها با هنرشان، اعتماد را به دلها باز میگردانند، روحیه مردم را بالا میبرند و مردم و ملت را که خود نیز جزئی از این اقیانوس هستی بخش به معنای وطن هستند را به ایثار و فداکاری تشویق میکنند. صدای هنرمندان، صدای امید است، صدای اتحاد است، صدای ایران است.
وحدت ملی، سپر دفاعی ما در برابر توطئههای دشمن است. با حفظ این وحدت، میتوانیم بر تمام مشکلات غلبه کنیم و به سوی آیندهای روشن، پُرامید و پیروزی نهایی گام برداریم.
ایکنا در این ایام که قلب مردمان ایرانِ جان و وطنمان از شهادت رهبر عظیمالشانمان خون است و هر آئینه خبر شهادت غیورمردان نیروهای مسلح و هموطنان عزیزتر از جانمان بر این داغ و خون میافزاید؛ به سراغ قافله پُرغصه و پُرقصه ایرانزمین رفته است و پیام تسلیت آنها تا بلندای دعوت به وحدت و انسجام مردمان نجیب و شریف ایرانزمین را در مسیر همدلی و یکپارچگی تا پیروزی نهایی وعده داده شده خون بر شمشیر با مخاطبان خود تقسیم میکند.
خبرگزاری ایکنا در نهمین قسمت از روایت «از سوگ رهبر تا بلندای وحدت» به سراغ خیرالله تقیانیپور؛ کارگردان سینمای دفاع مقدس و مقاومت رفته است که در ادامه پیام او را خطاب به ملت شریف، نجیب، متحد و همیشه در صحنه ایران میخوانیم.
بسمالله قاصم الجبارین
گرگها خوب بدانند، در این ایل غریب؛ گر پدر رفت، تفنگ پدری هست هنوز!
مردم ایران سالیان سال است با بحرانها، اتفاقها و حوادث متعدد، این کشور را جلو بردهاند و حداقل با قدرت میتوانم از زبان هم نسلهای خودم -بچههای دهه 60 و 70- بگویم که همه آنها میدانند که ما وقتی چشم باز کردیم، در کوران دفاع مقدس هشت ساله بودیم؛ پس از آن اتفاقهای دیگری به وقوع پیوست؛ اتفاقات منطقه و دفاع از حرم پیش آمد، اما همنسلهای من اسلحه در دست گرفتند و به منطقه رفتند.
پس با قدرت میگویم که این نسل، نسل انقلاب است. چه در کف میدان، چه در خط مرزی؛ چه در کنار لانچرها و چه در هر کجای دیگر؛ دشمن خوب بداند که امروز، دیگر ما کوتاه نمیآییم! درست است که عزاداریم و داغ بر دل داریم؛ اما دیگر کوتاه نمیآییم.
سالها بود که میگفتیم «وای اگر خامنهای حکم جهادم دهد»؛ اکنون امام شهید ما، در بین ما نیست؛ اما حکم جاری و ساری است و انشاءالله تا پیروزی حق بر باطل در کف میدان خواهیم بود.
حالا میدان میخواهد کنار لانچرها باشد و میخواهد، سواحل خلیج فارس باشد. ما در میدان هستیم. میدان، میتواند کف خیابانها باشد. میدان، میتواند قلم بر دست گرفتن و یا دوربین در دست گرفتن باشد!
همه ما آمادهایم، ایمان و اعتقادی راسخ داریم که وعده الهی به قطع اتفاق میافتد. همین امروز هم فاصله حق و باطل آنقدر واضح است که کسی نمیتواند آن را کتمان کند. کسی نمیتواند الهی بودن رهبر ما را کتمان کند. کسی نمیتواند کتمان کند که در آن سوی میدان، عدهای شیطانپرست؛ عدهای کودککُش هستند و انشاءالله پیروز این میدان ما هستیم و تحقق وصل بعد از انتظار، نزدیک است. و من الله توفیق.
انتهای پیام