مهدی فدایی مهربانی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، در یادداشتی، به کالبدشکافی مفهوم «وطنپرستی» در ترازوی جنگ پرداخته، او از مسئولیت نخبگان در موقف کنونی سخن میگوید و از مفهوم «بی طرفی» در بساط روشنفکری اینستاگرامی پرده برداشته است. مشروح این یادداشت را در ادامه میخوانیم:
سقوط دژهای اینستاگرامی
مهدی فدایی مهربانی با نگاهی انتقادی به موج ایرانگراییهای مجازی، اظهار داشت: روزگار کنونی، فصل بلاموضوع شدن شعارهای پرطمطراق ملیگرایانی است که دفاع از وطن را تنها در قاب اینستاگرام میدیدند. برای این جماعت، ایرانگرایی تنها «حرف» بود؛ آن هم در مبتذلترین و پوچترین شکل ممکن که فضای مجازی برای هر معتبر و نامعتبری فراهم کرده است. اما جنگ، خصلتی عریان دارد؛ در میانه نبرد، هیچ مجالی برای امر خنثی باقی نمیماند و همان حرفی که در زمان صلح، نسیم بود، در زمان جنگ به «عمل» بدل میشود.
وطن به مثابه مادر؛ سکوت در حکمِ تعرض
این استاد دانشگاه تهران با بهکارگیری استعارهی «وطن - مادر»، بیطرفی را در زمان جنگ مردود دانست و خاطرنشان کرد: وطن همچون مادر است و هنگامی که به مادر تعرض میشود، حتی سکوت نیز نوعی عمل و موضعگیری محسوب میشود. سکوت در برابر هجمه به خاک میهن، نه یک کنش محافظهکارانه، بلکه خیانتی آشکار است. برای یک ایرانگرای واقعی، نخبگی به معنای تفنگ به دست گرفتن نیست، بلکه در میانه نبرد، «سخن» و «موضعِ» صریحِ یک استاد، دانشجو یا نخبه فکری، خود مقتدرانهترین شکل عمل است.
عافیت طلبی بر بساط روشنفکری
فدایی مهربانی به مقایسه میان دشمنان آشکار و مدعیانِ بیطرف پرداخت و گفت: معتقدم حتی مزدوران خودفروختهای که آشكارا جانب دشمن را گرفتهاند، بر این جماعت «بیطرف» و «وسطباز» شرف دارند. چرا که حداقل شجاعت آنان در این است که جهت خود را مشخص کردهاند و مانند عافیتطلبان منتظر ننشستهاند تا ببینند باد به کدام سو میوزد تا بساط روشنفکری بیدردسرشان را همانجا پهن کنند.
تاریخ و قضاوت سخت درباره «ایرانگرایان فانتزی»
وی با اشاره به رشادتهای مدافعان وطن، از جوانان امروز تا سربازان رئیسعلی دلواری، یادآور شد: تاریخ فراموش نخواهد کرد که در روزگار غریبی که فرزندان این سرزمین در سنگرها و مردم در خیابانها در حال پاسداری از خاک اجدادی بودند، عدهای سکوت پیشه کردند. این جماعت تنها منتظرند تا غبار جنگ فرو بنشیند و اوضاع آرام شود تا دوباره بر روی خاکی که با خونِ ایرانگرایانِ واقعی تطهیر شده، بساط ایرانگرایی فانتزی و ژستهای ملیگرایانه خود را برپا کنند.
بیطرفی مفهمومی تهی و فاقد ارزش است
فدایی مهربانی در پایان تأکید کرد که در دوران جنگ، «بیطرفی» مفهومی تهی و فاقد ارزش است. از نظر وی، هر قطره خونی که از پیکر ملت ریخته میشود، حجتی است بر نخبگان که سکوت را بشکنند. وی معتقد است تداوم بساط روشنفکری بر خاکی که با ایثار دیگران حفظ شده، اوجِ بیشرفی است و نخبگان واقعی کسانی هستند که شرف خود را به عافیتطلبی و انتظار برای تشخیص پیروز میدان، نمیفروشند.
انتهای پیام