کربلا در حافظه جان آدمی جایگاهی دارد که گذر زمان آن را کمرنگ نمیکند! میان این همه فاصله، یاد بینالحرمین نوری است که دل را گرم نگه میدارد. هرکه مشتاقش بوده، میداند دلتنگیاش تنها یک غم نیست، نوعی امید نیز در دل دارد. امیدی که انسان را دوباره به مسیر زیارت میکشاند.