در گردهمایی فعالان فرهنگی و میراث فرهنگی با عنوان حافظان میراث ایران، چهرههای برجسته فرهنگی و هنری و اجتماعی و انجمنهای مردمنهاد حوزه میراث فرهنگی و موزهداری حضور داشتند که در محل کاخ گلستان که در جنگ اخیر طی حملات امریکا و اسرائیل آسیب دیده است، حضور یافتند.
هدف این تجمع هماندیشی پیرامون شیوههای مراقبت از میراث فرهنگی ایران و محکومیت حملات اخیر و نیز جمع آوری طومار اعتراضی به نهادهای بینالمللی بود.
در این مراسم پیام حکمتالله ملاصالحی، استاد باستانشناسی دانشگاه تهران قرائت شد که در ادامه آمده است:
محضر مبارک یک به یک میراث دوستان، میراثبانان و میراثداران میهن، سلام و عرض ادب و احترام دارم. همت و حضور یک به یکتان را در تجمع و در اعتراض به شرارتهای نظامیان متجاوز صهیونی - آمریکایی، میستایم.
هرچند بخت یارنیست و توفیق دست نداده است و سعادت نصیب نشده است؛ در تجمع اعتراضی بهحق و بهجا و به موقع شما میراث دوستان و میراثبانان و میرثداران مواریث فرهنگی مهین، علیه، جرم و جنایت جنگی که نظامیان متجاوز صهیونی- امریکایی مرتکب شدهاند باشم؛ از دور و در سفر، همت و احساس مسئولیت و وظیفهشناسی و هوشمندیتان را میستایم.
نحوه بودن و برآمدن و گشودگی وجودی انسان در جهان فرهنگی ست. فرهنگ و مواریث فرهنگی، زنده و عینی و واقعیترین مصادیق و مظاهر انسان بودن ما و نحوه گشودگی وجودی و حضور و برآمدن انسان در جهان چونان انسان هستند.
وجه مشترک انسان بودن ما و وجه تمایز ما از گونههای دیگر جعرافیای طبیعی هستند. نسبت ما با فرهنگ و مواریث فرهنگی وجودی ست. همه سویه و فراگیر و لایه به لایه در هستی و حیات انسانی ما در جان و وجدان ما در روان و رفتار ما، در حافظه جمعی و فردی ما در اندیشه و آگاهی ما در خرد و خیال ما در هرنَفَس و نبض زندگی ما و در یک کلام چونان خون در هر رگ و پیوند جامعه و زیست جهان انسانی ما شرَیان و سَرَیان و جریان دارند و جاریند.
نسبت ما با مواریث فرهنگی ما ژرف، ریشهای و وجودی ست. تعرض و تجاوز و تخریب مواریث فرهنگی، بناها و بافتهای تاریخی، محوطهها و مکانها و آثار باستانی کشورها، تعرض به وجودیت انسان و تجاوز و تخریب موجودیت او و نحوه بودن و حضور انسانی او در جهان، چونان انسان است. جرم و جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت است.
از نهادها و سازمانهای فرهنگی و حقیقی و حقوقی و قضایی و کیفری به ویژه سازمان فرهنگی جهانی یونسکو و دادگاه کیفری لاهه موکداً میخواهیم به مسئولیت خطیر و سنگین خود در محافطت از مواریث فرهنگی اعم از ملموس و ناملموس براساس معاهدات و میثاق جهانی که برشانه گرفتهاند؛ عمل کنند و متجاوزان به مواریث فرهنگی به بناها و بافتهای تاریخی و آثار باستانی ایران، ایرانِ تاریخی و فرهنگی. ایرانِ ریشههای انسان بودن ما را محکوم کنند و غرامت و هزینه بازسازی بناها و بافتهای تاریخی و آثار باستانی ایران را از متجاوزان بستانند.
مآثر تاریخی و محوطهها و مکانهای باستانی، سنگرهای جنگ نیستند. پادگانهای نظامی و انتظامی هم نیستند. مواریث جامعه و جهان بشری ما هستند. درختان گشن و تناور فرهنگ ومواریث فرهنگی ملتهایی را که ریشه در سنت و میراثی متعالی و معنوی غنی و سرچشمهای دارند و بر و ثمر میدهند و بار بر ارض تاریخ و در کام جامعه و جهان بشری ما میریزند؛ با زخم زدن برپیکرشان نمیتوان، بزیرشان افکند.
«روح صالح قابل آفات نیست/ زخم بر ناقه بُوَد برذات نیست»، ایران، چنین اقلیم و عالمی ست. از جامعه جهانی و کانونهای مردم نهاد فرهنگی، حقیقی و حقوقی و قضایی و کیفری جهان، میخواهیم متعرضان و متجاوزان و مهاجمان و تخریب کنندگان مواریث فرهنگی کشور ما و بناها و بافتهای تاریخی و محوطهها و آثار باستانی دیگر کشورهایی را که مورد تعرض و تجاوز و تهاجم نظامیان شرور صهیونی - امریکایی قرارگرفتهاند؛ محکوم کنند و غرامت گستره و حجم آسیبها و تخریبها را از متجاوزان بستانند و بیدرنگ و تأخیر به مسئولیت و وظایف حقیقی و حقوقی خود در حفاظت از مواریث فرهنگی مشترک جامعه و جهان بشری ما عمل کنند و بیدرنگ و تأخیر راه و مسیر بازسازی بناها و بافتهای آسیب دیده و تخریب شده را هموار و آغاز کنند.
انتهای پیام